Riff Reb’s
.jpg) Riff Reb’s (2014) | |
| Imię i nazwisko |
Dominique Duprez |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
17 grudnia 1960 |
| Dziedzina sztuki |
rysownik i pisarz komiksowy, ilustrator |
Riff Reb’s, właśc. Dominique Duprez[1] (ur. 17 grudnia 1960 w Tijarat[2]) – francuski rysownik, scenarzysta i autor komiksów, urodzony w Algierii. Znany z dynamicznego stylu graficznego, łączącego elementy ekspresjonizmu i groteski, a także z licznych adaptacji literackich, w tym inspirowanych twórczością Pierre’a Mac Orlana i Jacka Londona.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Algierii, a w dzieciństwie przeniósł się wraz z rodziną do Francji[3]. Dorastał w Hawr[1].
W 1983 wziął udział w pracy nad albumem zbiorowym Neuvième Cauchemar, a następnie rozpoczął studia w dziedzinie sztuk dekoracyjnych. W 1984 założył własne studio Asylum, do którego wkrótce dołączyli inni artyści – m.in. Édith, Kisler, Cromwell, Ralph, Gonnort, Joe Ruffner i Karim. Zespół współpracował przy produkcji serialu animowanego Szagma albo zaginione światy, który w latach 1985–1986 został także zaadaptowany na komiks wydany przez Casterman[3].
W 1987 wraz z Cromwellem, Édith i Ralphem stworzył dwa tomy serii Sergeï Wladi. Trzy lata później rozpoczął autorską serię Myrtil Fauvette, którą tworzył jako scenarzysta i rysownik w latach 1990–2005[3].
W wydawnictwie Rackham ukazały się jego komiksy Dis Bonjour à la Dame oraz Le Kid et Bergson. W latach 1993–1996 publikował także krótkie humorystyczne książeczki w oficynie La Sirène, poświęcone tematom takim jak koszykówka, piłka nożna, muzyka rockowa czy konie[3].
W 1990 oddał graficzny hołd François Walthéry’emu w zbiorze Natacha. Spécial 20 ans (Marsu Productions), wydanym z okazji 20-lecia serii Natacha[3].
W 1995, wraz z dwudziestoma innymi rysownikami (m.in. Zepem, Milo Manarą, Frankiem Margerinem, François Boucq i Enrico Marinim), uczestniczył w projekcie 20 Vraies Fausses Pochettes de Disque par 20 Vrais Dessinateurs de BD, dla którego zilustrował fikcyjną okładkę singla zespołu The Pretenders.
W 2005 współtworzył książkę Françaises, Français, Belges, Belges, Lecteur Chéri, Mon Amour (wyd. Jungle!), w której artyści komiksowi zilustrowali opowiadania satyryka Pierre’a Desprogesa.
Dla wydawnictwa Albin Michel stworzył serię Glam et Comet (2005), do której scenariusz napisał Abuli; w drugim tomie (2007) zastąpił go Corcal[3].
W 2009 ukazała się jego adaptacja powieści Pierre’a Mac Orlana À bord de l’Étoile Matutine, wydana przez Soleil Productions. Dzieło to zapoczątkowało cykl morskich opowieści, który kontynuował w serii Wilk morski (2012)[3], opartej na twórczości Jacka Londona[4].
W 2010, we współpracy z Régisem Lejonciem, stworzył baśń graficzną La Carotte aux Étoiles wydaną przez Éditions de la Gouttière[3].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Neuvième Cauchemar (1983)
- Les Mondes Engloutis (1985–1986)
- Sergeï Wladi (1987)
- Myrtil Fauvette (1990–2005)
- Glam et Comet (2005–2007)
- À bord de l’Étoile Matutine (2009)
- La Carotte aux Étoiles (2010)
- Le Loup des Mers (2012; wyd. polskie: Wilk morski, 2024[4])[3]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Mr Wapojif, Men at Sea by Riff Reb’s [online], Professional Moron, 17 lipca 2021 [dostęp 2025-10-17] (ang.).
- ↑ Riff Reb's Age, Birthday, Zodiac Sign and Birth Chart [online], ask-oracle.com, 25 czerwca 2010 [dostęp 2025-10-17] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i Riff Reb's [online], lambiek.net, 14 marca 2022 [dostęp 2025-10-17] (ang.).
- ↑ a b Wilk morski [online], Wydawnictwo Mandioca [dostęp 2025-10-17].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Riff Reb’s w bazie Lubimycztać.pl
- Riff Reb’s w bazie Goodreads
