Άννα Ελεονώρα του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκεροντε
| Άννα Ελεονώρα του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 26 Μαρτίου 1651 Ίλζενμπουργκ |
| Θάνατος | 27 Ιανουαρίου 1690 Κέτεν |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γερμανία[1] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Εμμανουήλ του Άνχαλτ-Κέτεν (από 1670)[2] |
| Τέκνα | Εμμανουήλ Λέμπρεχτ του Άνχαλτ-Κέτεν |
| Γονείς | Henry Ernest, Count of Stolberg και Anna Elisabeth of Stolberg-Ortenberg |
| Αδέλφια | Louis Christian, Count of Stolberg-Gedern Ernest, Count of Stolberg-Ilsenburg |
| Οικογένεια | House of Stolberg |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | αντιβασιλέας |
Η Άννα Ελεονώρα (γερμ. Anna Eleonore von Stolberg-Wernigerode, 26 Μαρτίου 1651 - 27 Ιανουαρίου 1690) από τον Οίκο του Στόλμπεργκ, ήταν κόρη του Κόμη του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Κέτεν. Έγινε επίτροπος του Άνχαλτ-Κέτεν κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του γιου της από το 1671 έως το 1690.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένη στο Ίλζενμπουργκ της Σαξονίας-Άνχαλτ, ήταν το δεύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Ερρίκου Ερνέστου του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε και της Άννας Ελισάβετ του Στόλμπεργκ.
Στο Άισενμπουργκ στις 23 Μαρτίου 1670 η Άννα Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ της Άνχαλτ-Κέτεν. Ο γάμος διήρκεσε μόνο οκτώ μήνες, μέχρι το τέλος του Εμμανουήλ στις 8 Νοεμβρίου.
Επίτροπος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Άννα Ελεονώρα, που ήταν έγκυος τριών μηνών τη στιγμή τού τέλους του συζύγου της, ονομάστηκε επίτροπος τού Άνχαλτ-Κέτεν μέχρι τη γέννηση του παιδιού της: αν ήταν αγόρι, θα γινόταν αμέσως ο νέος πρίγκιπας και η Άννα Ελεονώρα θα διατηρούσε την επιτροπεία, αλλά αν το παιδί ήταν κορίτσι, οι άλλοι πρίγκιπες του Άνχαλτ θα μοίραζαν το Kέτεν μεταξύ τους.
Στις 20 Μαΐου 1671 η Άννα Ελεονώρα γέννησε έναν γιο, τον Εμμανουήλ Λέμπρεχτ, ο οποίος έγινε ο νέος πρίγκιπας. Η Άννα Ελεονώρα παρέμεινε επίτροπος μέχρι το τέλος της.
Απεβίωσε στο Κέτεν το 1690 σε ηλικία 38 ετών. Τάφηκε δίπλα στον σύζυγό της στο Ναό του Αγίου Ιακώβου. Επειδή ο γιος της ήταν ακόμη ανήλικος, ο Ιωάννης Γεώργιος Β΄ της Άνχαλτ-Ντέσσαου τη διαδέχθηκε στην επιτροπεία μέχρι το 1692, οπότε ο Εμμανουήλ Λέμπρεχτ ενηλικιώθηκε και ξεκίνησε την ανεξάρτητη διακυβέρνησή του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ museum-digital. 136735.
- ↑ p4118.htm#i41180. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.