Μετάβαση στο περιεχόμενο

Άννα Ελεονώρα του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκεροντε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Άννα Ελεονώρα του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε
Image
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση26  Μαρτίου 1651
Ίλζενμπουργκ
Θάνατος27  Ιανουαρίου 1690
Κέτεν
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΕμμανουήλ του Άνχαλτ-Κέτεν (από 1670)[2]
ΤέκναΕμμανουήλ Λέμπρεχτ του Άνχαλτ-Κέτεν
ΓονείςHenry Ernest, Count of Stolberg και Anna Elisabeth of Stolberg-Ortenberg
ΑδέλφιαLouis Christian, Count of Stolberg-Gedern
Ernest, Count of Stolberg-Ilsenburg
ΟικογένειαHouse of Stolberg
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμααντιβασιλέας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Άννα Ελεονώρα (γερμ. Anna Eleonore von Stolberg-Wernigerode, 26 Μαρτίου 1651 - 27 Ιανουαρίου 1690) από τον Οίκο του Στόλμπεργκ, ήταν κόρη του Κόμη του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Κέτεν. Έγινε επίτροπος του Άνχαλτ-Κέτεν κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του γιου της από το 1671 έως το 1690.

Γεννημένη στο Ίλζενμπουργκ της Σαξονίας-Άνχαλτ, ήταν το δεύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Ερρίκου Ερνέστου του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε και της Άννας Ελισάβετ του Στόλμπεργκ.

Στο Άισενμπουργκ στις 23 Μαρτίου 1670 η Άννα Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ της Άνχαλτ-Κέτεν. Ο γάμος διήρκεσε μόνο οκτώ μήνες, μέχρι το τέλος του Εμμανουήλ στις 8 Νοεμβρίου.

Η Άννα Ελεονώρα, που ήταν έγκυος τριών μηνών τη στιγμή τού τέλους του συζύγου της, ονομάστηκε επίτροπος τού Άνχαλτ-Κέτεν μέχρι τη γέννηση του παιδιού της: αν ήταν αγόρι, θα γινόταν αμέσως ο νέος πρίγκιπας και η Άννα Ελεονώρα θα διατηρούσε την επιτροπεία, αλλά αν το παιδί ήταν κορίτσι, οι άλλοι πρίγκιπες του Άνχαλτ θα μοίραζαν το Kέτεν μεταξύ τους.

Στις 20 Μαΐου 1671 η Άννα Ελεονώρα γέννησε έναν γιο, τον Εμμανουήλ Λέμπρεχτ, ο οποίος έγινε ο νέος πρίγκιπας. Η Άννα Ελεονώρα παρέμεινε επίτροπος μέχρι το τέλος της.

Απεβίωσε στο Κέτεν το 1690 σε ηλικία 38 ετών. Τάφηκε δίπλα στον σύζυγό της στο Ναό του Αγίου Ιακώβου. Επειδή ο γιος της ήταν ακόμη ανήλικος, ο Ιωάννης Γεώργιος Β΄ της Άνχαλτ-Ντέσσαου τη διαδέχθηκε στην επιτροπεία μέχρι το 1692, οπότε ο Εμμανουήλ Λέμπρεχτ ενηλικιώθηκε και ξεκίνησε την ανεξάρτητη διακυβέρνησή του.

Βιβλιογραφικές αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. museum-digital. 136735.
  2. p4118.htm#i41180. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.