Μετάβαση στο περιεχόμενο

Άντονι Ολουμπούνμι Οκόγκιε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η Αυτού Εξοχότης
Άντονι Ολουμπούνμι Οκόγκιε
Καρδινάλιος, Επίτιμος Αρχιεπίσκοπος του Λάγος
Image
ΕκκλησίαΚαθολική Εκκλησία
Από13 Απριλίου 1973
Έως25 Μαΐου 2012
ΠροκάτοχοςΤζον Κβάο Αμούζου Αγκέι
ΔιάδοχοςΆλφρεντ Αντεβάλε Μάρτινς
Άλλοι τίτλοιΚαρδινάλιος-ιερέας του Beat Vergine Maria del Monte Carmelo a Mostacciano
Ιεροσύνη
Χειροτονία11 Δεκεμβρίου 1966
από Τζον Κβάο Αμούζου Αγκέι
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση16 Ιουνίου 1936 (1936-06-16) (89 ετών)
Λάγος, Νιγηρία
ΕθνικότηταΝιγηριανός
Ρητό«Fides caritas fortitudo, Πίστις - Αγάπη - Ανδρεία»
Θυρεός{{{θυρεός_alt}}}
ΔόγμαΡωμαιοκαθολικός
Πρώην τίτλος
  • Βοηθός (Auxilliary) Επίσκοπος του Όγιο (1971–1972)
  • Τιτουλάριος επίσκοπος του Μασκούλα (1971–1973)
  • Βοηθός επίσκοπος του Λάγος (1972-1973)
Προσφωνήσεις του
Άντονι Ολουμπούνμι Οκόγκιε
Image
Προσφώνηση αναφοράςΗ Αυτού Εξοχότης
Προφορική προσφώνησηΕξοχότατε

Ο Άντονι Ολουμπούνμι Οκόγκιε (Anthony Olubunmi Okogie, γεννημένος στις 16 Ιουνίου 1936[1]) είναι Νιγηριανός καρδινάλιος-ιερέας και Αρχιεπίσκοπος του Λάγος επί τιμή στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.[2]

Ο Οκόγκιε γεννήθηκε στο Λάγος της Νιγηρίας σε βασιλική οικογένεια του Ούρομι, στην Πολιτεία Έντο. Γονείς του ήταν ο πρίγκιπας Μιχαήλ Οκότζιε – γιος του βασιλιά Ογκμπίντι Οκότζιε του Ούρομι – και η Λούσι Αντούνι Οκότζιε (το γένος Αφολάμπι).[3] Ο πατέρας του ήταν από τη φυλή Έσαν και η μητέρα του από τη φυλή Γιορούμπα. Χειροτονήθηκε ιερέας στις 11 Δεκεμβρίου 1966. Κατέχει άδεια στη θεολογία, και είχε σχεδιάσει να σπουδάσει στη Ρώμη, αλλά κλήθηκε πίσω στη Νιγηρία όπου υπηρέτησε ως εφημέριος στον Καθεδρικό του Τιμίου Σταυρού (Holy Cross Cathedral). Αργότερα κατατάχθηκε στον νιγηριανό στρατό και υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας. Μετά από δεύτερη περίοδο στον Καθεδρικό, δίδαξε στο King’s College του Λάγος.

Το 1971 χειροτονήθηκε Τιτουλάριος Επίσκοπος του Μάσκουλα και βοηθός της επισκοπής Όγιο, ενώ το 1973 ονομάστηκε αρχιεπίσκοπος. Ως αρχιεπίσκοπος υπήρξε πρόεδρος της Χριστιανικής Ένωσης Νιγηρίας (Christian Association of Nigeria) και από το 1994 έως το 2000 προήδρευσε στην Επιτροπή των Επισκόπων της Νιγηρίας.

Ο Καρδινάλιος Οκόγκιε προσφέρθηκε να πεθάνει στη θέση μιας μουσουλμάνας γυναίκας που είχε καταδικαστεί σε θάνατο δια λιθοβολισμού από ισλαμικό δικαστήριο για μοιχεία.[4]

Στις 21 Οκτωβρίου 2003 δημιουργήθηκε καρδινάλιος από τον πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ και έλαβε τον τίτλο του καρδινάλιου-ιερέα της Σάντα Μαρία ντελ Μόντε Κάρμελο α Μοστατσιάνο (Ευλογημένη Παρθένος Μαρία του Όρους Κάρμηλος του Μοστατσιάνο). Κατά τη διάρκεια του καρδιναλιατού του συμμετείχε ως εκλέκτορας στο κονκλάβιο του 2005 που εξέλεξε τον πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄.[5] Συμμετείχε επίσης στο κονκλάβιο του 2013 που εξέλεξε τον πάπα Φραγκίσκο.[6][7][8] Την πρώτη μέρα του κονκλαβίου του 2013 ήταν ο μόνος καρδινάλιος σε αναπηρικό αμαξίδιο, σηκώθηκε όμως για να βαδίσει προς τα Ευαγγέλια και να δώσει τον όρκο των καρδιναλίων-εκλεκτόρων.[6] Κατά την πομπή και την είσοδο στο κονκλάβιο, ο Οκόγκιε ήταν ο μοναδικός καρδινάλιος της Λατινικής Εκκλησίας που δεν φορούσε μοτσέττα, την κάπα που φοράνε οι καρδινάλιοι. [6]

Η παραίτησή του από τη διοίκηση της αρχιεπισκοπής Λάγος λόγω του ορίου ηλικίας των 75 ετών έγινε δεκτή στις 25 Μαΐου 2012.

Το 2007 καταδίκασε την κυβερνητική έγκριση λειτουργίας εργοστασίου προφυλακτικών.[9]

Ο καρδινάλιος Οκόγιε υπερασπίστηκε τους νόμους της Καθολικής Εκκλησίας περί αγαμίας των κληρικών[10]

Αμερικανικός και δυτικός πολιτισμός

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Οκόγκιε έχει ασκήσει κριτική στην αμερικανική κουλτούρα αλλά συνεχίζει να προσεύχεται για τη χώρα και τους πολίτες της.

  1. «Lifetime achievers Anthony Cardinal Okogie: Friend of the helpless» (στα Αγγλικά). Vanguard News. 31 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2022.
  2. «OKOGIE Card. Anthony Olubunmi». press.vatican.va. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2023.
  3. Tomori, Pascal (1991). Anthony Olubunmi Okogie: The People's Bishop. Nigeria: Jeromelaiho & Associates. σελ. 63.
  4. Obed Minchakpu (1 Φεβρουαρίου 2002). «Archbishop Proposes to Die in Place of Woman Sentenced to Stoning». Christianity Today. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2013.
  5. «The Cardinals of the Holy Roman Church: Conclaves of the 21st Century (2005)». Salvador Miranda. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2013.
  6. 1 2 3 Procession and entrance in Conclave (Television production) (στα Ιταλικά). Rome: Centro Televisivo Vaticano. 12 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2013.
  7. «Cardinal electors – Conclave of March 2013 – Arranged in alphabetical order». Salvador Miranda. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2013.
  8. «Conclave of March 2013». Salvador Miranda. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2013.
  9. Peter Ajayi Dada (4 Ιανουαρίου 2007). «Nigerian cardinal condemns government approval of condom factory». Catholic News Service. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2013.
  10. Chioma Gabriel, Sam Eyoboka (24 Ιουλίου 2009). «I had three girlfriends, I still have sexual urge». Vanguard. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]