Αυτοκινητάμαξα σειράς ETR 470
| Αυτό το λήμμα περιέχει πληροφορίες σχετικά με ένα μελλοντικό σιδηροδρομικό γεγονός. Το περιεχόμενό του ενδέχεται να αλλάξει σημαντικά έως την ολοκλήρωση του γεγονότος αυτού. |
| ETR 470 | |
|---|---|
Σταθμευμένη αυτοκινητάμαξα ETR 470 στο Σιδηροδρομικό σταθμό Αθήνας. | |
| Σε λειτουργία | |
| Χρόνος κατασκευής | 1995-1997 κατασκευή, 1993-1994 σχεδίαση |
| Είσοδος σε λειτουργία | 1997 |
| Ανακαίνιση | 2021 |
| Έξοδος από λειτουργία | 2015 (4 οχήματα της SBB) |
| Κατασκευάστηκαν | 9 |
| Αριθμός εκτός λειτουργίας | 4 |
| Σχεδιασμός | 2 κινητήρια + 7 οχήματα |
| Χωρητικότητα | 151 (1η θέση), 324 (2η θέση), 475 συνολικά |
| Διαχειριστής | |
| Διευκρινίσεις | |
| Μήκος τρένου | 236,6 m |
| Μήκος οχήματος | 27,6 m (Κινητήρια) 25,9 m (Μεσαία) |
| Πόρτες | 4 ανά βαγόνι |
| Διάμετρος τροχών | 890 mm |
| Βάση τροχών | (1A) '(A1)' + (1A) '(A1)' + 2'2 '+ 2'2' + (1A) '(A1)' + (1A) '(A1)' + 2'2 ' + (1A) '(A1)' + (1A) '(A1)' |
| Μέγιστη ταχύτητα | 200 km/h (επιτρεπόμενη) |
| Βάρος | 450 t (απόβαρο) 468 t (σε τάξη πορείας) |
| Έλξη | Ηλεκτρική |
| Πρωτοστάτης | 12 κινητήρες MTA 550 |
| Είδος μηχανής | 12 κινητήρες MTA 550 |
| Ελκτική δύναμη | 260 kN |
| Μετάδοση | Ηλεκτρική |
| Παροχή ενέργειας | 25 kV 50 Hz AC (πλέον) |
| Τρόπος συλλογής ρεύματος | Παντογράφος |
| Οχήματα ανά αυτοκινητάμαξα | 9 |
| Σύστημα πέδης | Ηλεκτροδυναμική πέδη (Αναγεννητική) (τύπου WU-R78), Ηλεκτροπνευματική |
| Σύστημα ασφαλείας | ETCS |
| Σύζευξη | Scharfenberg |
| Κανονικό (1435 mm) | |
Η σειρά ETR 470 είναι ηλεκτροκίνητες αυτοκινητάμαξες υψηλών ταχυτήτων που λειτουργούν από την Hellenic Train. Κατασκευάστηκαν από την ιταλική εταιρεία Fiat Ferroviaria[1] και χρησιμοποιήθηκαν αρχικά σε διεθνή δρομολόγια ευρωπαϊκών σιδηροδρομικών φορέων. Στην Ελλάδα τέθηκαν σε εμπορική υπηρεσία στις 25 Μαρτίου 2021. [2] Συνολικά παρήχθησαν εννέα μονάδες, εκ των οποίων σήμερα κυκλοφορούν πέντε.[3]
Χαρακτηριστικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι συρμοί έχουν χωρητικότητα περίπου 475 επιβάτες και διαθέτουν εστιατόριο/κυλικείο.[4] Η μέγιστη ταχύτητά τους φτάνει τα 200 km/h, ενώ ο σχεδιασμός τους έγινε από τον ιταλικό οίκο Giugiaro.[5][6] Διέθεταν μηχανισμό ανάκλησης έως 8° ενώ πλέον είναι κατασκευασμένοι για ρευματοληψία τάσης 25.000 V, συμβατή με το ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο.[5]
Εσωτερικές εικόνες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Α' θέση
- Β' θέση
Ιστορικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι 9 ηλεκτροκίνητες αυτοκινητάμαξες σειράς ETR 470 κατασκευάστηκαν μεταξύ του 1993 και του 1996 και ανήκαν αρχικά στην Ελβετική εταιρεία Cisalpino. Συνολικά, κόστισαν 16,85 εκατομμύρια ευρώ η κάθε μια.
Ως μέρος της οικογένειας Pendolino, ήταν μια αναβαθμισμένη έκδοση του ETR 460 προσαρμοσμένη για υπηρεσίες σε ηλεκτροδοτούμενες γραμμές των 3 kV DC στην Ιταλία και των 15 kV 16.7 Hz AC στην Ελβετία και την Γερμανία. Οι συρμοί ETR 470 χρησιμοποιούνταν για ταχείες υπηρεσίες μεταξύ Ιταλίας και Ελβετίας.
Λόγω των συνεχών βλαβών, τα ETR 470 είχαν πολύ αρνητική υποδοχή στην Ελβετία. Το κόστος συντήρησης ήταν τέσσερεις φορές υψηλότερο σε σύγκριση με τα τρένα ICN. Η τελική απόφαση για την απόσυρση τους ελήφθη αφότου ένα από αυτά τυλίχθηκε στις φλόγες στις 17 Μαΐου 2011 στο ελβετικό χωριό Ambrì. Ο εκπρόσωπος της Ελβετικής Ένωσης για τις Μεταφορές και το Περιβάλλον τα περιέγραψε ως «μη αντάξια των Ελβετικών Σιδηροδρόμων», ενώ ο διευθύνων σύμβουλος των Ελβετικών Ομοσπονδιακών Σιδηροδρόμων δήλωσε ότι ήθελε να «βάλει τέλος σε αυτόν τον τρόμο». Μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες της SBB να πουλήσει τα τρένα, τρία ελβετικά ETR 470 διαλύθηκαν (scrap) τον Νοέμβριο του 2015. Το ETR 470 009, ιδιοκτησίας της SBB, χρονομισθώθηκε (leased) στην Trenitalia από τις 31 Μαρτίου 2017 ως αντικατάσταση ενός ιταλικού ETR 610 μετά από σοβαρή ζημιά από εκτροχιασμό στη Λουκέρνη στις 22 Μαρτίου 2017.
Ερχομός στην Ελλάδα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μέχρι το 2021, τα ιταλικά ETR 470 χρησιμοποιούνταν για τις υπηρεσίες υψηλής ταχύτητας (Frecciabianca/IC) στη γραμμή Ρώμη-Ρέτζιο Καλαμπρία. Το 2019, αποφασίστηκε ότι τα 5 που είχαν απομείνει θα χρησιμοποιούνταν στη υπεραστική σιδηροδρομική υπηρεσία Αθηνών – Θεσσαλονίκης που εκτελείται από τη θυγατρική της Ferrovie dello Stato Italiane (FSI), την Hellenic Train. Οι μονάδες επρόκειτο να μετατραπούν για χρήση στην Ελλάδα, δηλαδή ο υπάρχων εξοπλισμός 3 kV DC έπρεπε να αντικατασταθεί με εξοπλισμό 25 kV 50 Hz AC, καθώς και να εξοπλιστούν με ενσωματωμένο εποχούμενο εξοπλισμό ETCS.[7]
Τον Αύγουστο του 2018, μια παρόμοια μονάδα σειράς ETR 485 μεταφέρθηκε στην Ελλάδα για δοκιμαστικούς σκοπούς, εν αναμονή της άφιξης του στόλου των πέντε ETR 470. Ωστόσο, αυτή η μονάδα δεν είχε σχεδιαστεί για το ελληνικό δίκτυο, και έτσι αποφασίστηκε αντ' αυτής να τεθούν σε λειτουργία οι ETR 470, οι οποίοι αρχικά αναμενόταν να έρθουν το 2019 με την ολοκλήρωση και πιστοποίηση των μετατροπών τους (ηλεκτροκίνηση και ETCS).
Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 2020, η καθυστέρηση προετοιμασίας του αμαξοστασίου της Hellenic Train στην Θεσσαλονίκη για να υποδεχθεί τα ETR 470, προκάλεσε καθυστέρηση στην παράδοση των μονάδων. Αντί να φτάσουν μέχρι το καλοκαίρι του 2020, η παράδοση αναβλήθηκε για τα τέλη του 2020 ή τις αρχές του 2021. Η παράδοση καθυστέρησε ακόμη περισσότερο, και η πρώτη μονάδα ήταν τελικά προγραμματισμένη να φτάσει στις 18 Ιανουαρίου 2021 στη Θεσσαλονίκη μέσω ενός δρομολογίου από την Πιατσέντσα της Ιταλίας. Ο πρώτος συρμός ETR 470 ολοκλήρωσε τους ελέγχους του στις 10 Ιανουαρίου 2021 και αναχώρησε από το Μιλάνο για τη Θεσσαλονίκη, όπου έφτασε στις 16 Ιανουαρίου 2021, δύο ημέρες νωρίτερα από το πρόγραμμα.[8] Τρία ακόμη τρένα έφτασαν στην Ελλάδα το 2021 ,το τέταρτο τον Ιανουάριο του 2022 και το πέμπτο αργότερα στο 2022. Στις 15 Μαΐου 2022 τα τρένα ξεκίνησαν τη λειτουργία τους στη σύνδεση μεταξύ Θεσσαλονίκης και Αθήνας, ενώ ως βάση τους έχουν την Θεσσαλονίκη.[9]
Εμφάνιση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο αρχικός χρωματισμός περιλάμβανε λευκό σώμα με πράσινες, μπλε και μαύρες ρίγες, καθώς και κόκκινα στοιχεία στη μετώπη. Αργότερα, με την Cisalpino, αντικαταστάθηκε από ασημί χρώμα με μπλε κυματιστή ρίγα στα πλαϊνά και μαύρη λωρίδα γύρω από τα παράθυρα. Ο χρωματισμός τους στην Ελλάδα έχει λευκό σώμα με γκρι, μπλε και κόκκινες ρίγες.
Εξέλιξη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Εργοστασιακός χρωματισμός Cisalpino. Εδώ, το ETR 470.1 στις 16 Φεβρουαρίου 2006 στο Schaffhausen προς Στουτγκάρδη.
- Β' χρωματισμός Cisalpino (Αυθεντική έκδοση). Εδώ, το ETR 470 005 φθάνει στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μπελλιντσόνας στην αμαξοστοιχία CIS 19 από τη Ζυρίχη προς το Μιλάνο το 2009
- Β' χρωματισμός Cisalpino (Έκδοση CIS). Εδώ, το 470 002 ως Eurocity 15 προς το Κεντρικό Σταθμό Μιλάνου στο Λουγκάνο το 2013
- Β' χρωματισμός Cisalpino (Έκδοση FS). Εδώ, το ETR 470 001 διέρχεται από το σιδηροδρομικό σταθμό της Μπιάσκα, ενώ ταξιδεύει ως EuroCity 17 από την Ζυρίχη προς το Μιλάνο το 2012
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Καραγιάννης, Νίκος (5 Ιουλίου 2019). «ΤΡΑΙΝΟΣΕ: Το Pendolino ETR470 στέλνει η Ferrovie στην Ελλάδα;». Ypodomes.com. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Μικρή αναβολή για «ασημένιο βέλος» λόγω κορωνοϊού | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2021.
- ↑ «ΤΡΑΙΝΟΣΕ: Στις 18 Ιανουαρίου στην Ελλάδα το πρώτο από τα πέντε τρένα νέας γενιάς». www.naftemporiki.gr. 1 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Ferrovie.it - Avvicendamenti in vista per gli ETR.470 e 610 Trenitalia». Ferrovie.it (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021.
- 1 2 «Elettrotreno politensione ETR 470 - leferrovie.it». web.archive.org. 23 Απριλίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Giugiaro Design designed the Cisalpino AG and the corporate image». Italdesign (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2018.
- ↑ «Good result in difficult environment – debt stabilised: SBB improves result – stagnating demand for rail transport | SBB» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018.
- ↑ TEAM, ΦΩΣ. «Αθήνα - Θεσσαλονίκη: Φτάνει το πρώτο «Ιταλικό» τρένο υψηλών ταχυτήτων (vid)». Fosonline.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Σημαντικό το 2021 για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ: Νέα γραφεία, νέα τρένα, νέα κουλτούρα». Metaforespress. 4 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2021.