Βικτώρια Λουίζα της Πρωσίας
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Βικτωρία Λουίζα της Πρωσίας | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Viktoria Luise von Preußen (Γερμανικά) |
| Γέννηση | 13 Σεπτεμβρίου 1892[1][2][3] Marmorpalais |
| Θάνατος | 11 Δεκεμβρίου 1980[1][2][3] Αννόβερο[4] |
| Τόπος ταφής | Welf family mausoleum[5] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γερμανία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά[6] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Ερνέστος Αύγουστος του Αννοβέρου (από 1913)[7] |
| Τέκνα | Ερνέστος Αύγουστος Δ΄ του Ανοβέρου Γεώργιος Γουλιέλμος του Αννόβερου Φρειδερίκη της Ελλάδας Χριστιανός Όσκαρ του Αννοβέρου Γουέλφος Ερρίκος του Αννοβέρου[8] |
| Γονείς | Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας και Αυγούστα Βικτωρία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν |
| Αδέλφια | Αδαλβέρτος της Πρωσίας Γουλιέλμος της Γερμανίας Αύγουστος Γουλιέλμος της Πρωσίας (1887-1949) Ιωακείμ της Πρωσίας Όσκαρ της Πρωσίας Άιτελ Φρίντριχ της Πρωσίας |
| Οικογένεια | Οίκος του Χοεντσόλερν και Οίκος του Αννόβερου |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Βικτωρία Λουίζα (γερμ. Viktoria Luise von Preußen, 13 Σεπτεμβρίου 1892 - 11 Δεκεμβρίου 1980) του Οίκου των Χοεντσόλλερν ήταν πριγκίπισσα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της Πρωσίας και με το γάμο της έγινε δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νεανικά έτη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Βικτωρία Λουίζα Αδελαΐδα Ματθίλδη Καρλόττα γεννήθηκε στο Μαρμάρινο Παλάτι στο Πότσδαμ και ήταν το έβδομο παιδί και η μοναχοκόρη του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας και της Αυγούστας Βικτωρίας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Πήρε τα ονόματα της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου, της εκ μητρός γιαγιάς του πατέρα της, και της Λουίζας του Μεκλεμβούργου, συζύγου του Βασιλιά της Πρωσίας, της εκ πατρός προγιαγιάς του πατέρα της. Τη φώναζαν Σίσσυ και είχε την προσοχή και συμπάθεια όλων. Η οικογένεια ζούσε στο Κάστρο του Χόμπουργκ στη Ρηνανία. Μελέτησε πιάνο με δασκάλα τη Σάντρα Ντρούκερ το 1905· το 1911 επισκέφθηκε με τον πατέρα της τον εξάδελφό του, Γεώργιο Ε΄, στην Αγγλία.
Γάμος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 20 Μαΐου 1912 απεβίωσε ο Γεώργιος Γουλιέλμος του Αννοβέρου και στη κηδεία παρευρέθησαν οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του Γουλιέλμου Β΄. Λίγο αργότερα, ο αδελφός του τεθνεώτος, Ερνέστος Αύγουστος Γ΄, επισκέφθηκε τον Αυτοκράτορα στο Βερολίνο για να τον ευχαριστήσει και εκεί γνώρισε τη Βικτωρία Λουίζα και ερωτεύθηκαν. Δεν ήταν εύκολο να παντρευτούν, διότι οι σχέσεις Γερμανίας και Βρετανίας είχαν από καιρό διαταραχθεί για δύο λόγους: ο πάππος του Ερνέστου Αυγούστου Γ΄, Γεώργιος Ε΄ του Αννοβέρου, ως σύμμαχος των Αυστριακών, είχε εκτοπιστεί από το θρόνο του στον πόλεμο του 1866 από τον πάππο του Γουλιέλμου Β΄, Γουλιέλμο Α΄, ο οποίος προσάρτησε το Αννόβερο στη Γερμανική Αυτοκρατορία. Ο Ερνέστος Αύγουστος Γ΄ ήταν διάδοχος του πατέρα του, Ερνέστου Αυγούστου Β΄ του Αννοβέρου, Δούκα του Κάμπερλαντ, στη Βρετανία και διεκδικητή του βασιλείου του Αννοβέρου. Επιπρόσθετα, το 1884 είχε αποβιώσει ο Γουλιέλμος του Μπράουνσβαϊγκ, τελευταίος απόγονος του κύριου κλάδου των Γουέλφων. Έπρεπε να τον διαδεχθεί ο Ερνέστος Αύγουστος, Δούκας του Κάμπερλαντ, του νεότερου κλάδου των Γουέλφων-Αννοβέρου. Ο Γουλιέλμος Β΄, όμως, δεν το επέτρεπε. Για να γίνει ο γάμος, πρότεινε να παραιτηθεί ο Ερνέστος Αύγουστος Β΄ του Αννοβέρου και να αναλάβει το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ με τον όρο να είναι πάντα σύμμαχος της Βρετανίας. Η πρόταση έγινε δεκτή και οι δύο νέοι παντρεύτηκαν στις 24 Μαΐου 1913 στο Βερολίνο. Ο Αυτοκράτορας για να αμείψει το Δούκα για την παραχώρηση του Αννοβέρου, αφού αποφυλάκισε δύο Βρετανούς κατασκόπους, προσκάλεσε την ευρύτερη οικογένεια των Χοεντσόλλερν και πολλούς ηγεμόνες, συνολικά 1200 άτομα. Ήταν η μεγαλύτερη συγκέντρωση εστεμμένων από τη Γερμανική Ενοποίηση (1871) ως τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1915).
Το ζεύγος εγκαταστάθηκε στο Μπράουνσβαϊγκ της Κάτω Σαξονίας. Επειδή ο Ερνέστος Αύγουστος Γ΄ συμμετείχε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Γερμανών, η Βρετανία με την Πράξη Στέρησης του 1917 αφαίρεσε τον τίτλο του πρίγκιπα του Ηνωμένου Βασιλείου από αυτόν και τον γιο του. Έτσι, το 1923 που απεβίωσε ο πατέρας του δεν τον διαδέχθηκε ως δούκας του Κάμπερλαντ. Το 1918 η Γερμανία πίεσε σε παραίτηση όλους τους πρίγκιπες, δούκες, κ.α., έτσι χάθηκε και το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ. Ο Ερνέστος Αύγουστος Γ΄ έμεινε αρχηγός του Οίκου των Γουέλφων.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και μετά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Δύο από τα αδέλφια της Βικτωρίας Λουίζας έγιναν μέλη στην πρωτοεμφανιζόμενης οργάνωσης των Ναζί και ο πατέρας της έδωσε χρήματα. Επειδή ο σύζυγός της ήταν Βρετανός, προσπάθησαν να συμβάλουν στην προσέγγιση της Γερμανίας με την Αγγλία, μάλιστα ο Χίτλερ πρότεινε το γάμο της κόρης τους, Φρειδερίκης, με τον μέλλοντα Εδουάρδο Η΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ήταν, όμως, 23 έτη μεγαλύτερός της. Ο πατέρας της είχε αποβιώσει από το 1941.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ζούσε στο Κάστρο Μπλάνκενμπουργκ, στο Μπλάνκενμπουργκ του Χαρτς της Σαξονίας-Άνχαλτ. Υποστήριξε μία ιδιοκτησία για να κάνουν διακοπές παιδιά χαμηλού εισοδήματος. Η ίδια συμμετείχε σε διασκεδάσεις της υψηλής κοινωνίας, κυνήγια και επιδείξεις αλόγων.
Απεβίωσε το 1980 στο Αννόβερο. Ενταφιάστηκε με το σύζυγό της στο Βασιλικό Μαυσωλέιο του Μπεργκγκάρτεν στους Κήπους του Παλατιού του Χερρενχάουζεν.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Με το σύζυγό της, Ερνέστο Αύγουστο Γ΄ του Μπράουνσβαϊγκ, Δούκα του Κάμπερλαντ και διεκδικητή Βασιλιά του Αννοβέρου, είχε πέντε τέκνα:
- Ερνέστος Αύγουστος Δ΄ (1914 - 1987), τιτουλάριος Δούκας του Μπράουνσβαϊγκ. Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο την Ορτρούνδη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ, δεύτερη εξαδέλφη του Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας.
- Γεώργιος Γουλιέλμος (1915 - 2006), Πρίγκιπας του Αννοβέρου. Νυμφεύτηκε τη Σοφία της Ελλάδας και της Δανίας.
- Φρειδερίκη (1917 - 1981), παντρεύτηκε τον Παύλο της Ελλάδας. Ήταν η μητέρα του
- Κωνσταντίνου Β΄ της Ελλάδας (1940 - 2023) και της
- Σοφίας (γενν. 1938), συζύγου του Χουάν Κάρλος της Ισπανίας
- Χριστιανός Όσκαρ (1919 - 1981), Πρίγκιπας του Αννοβέρου.
- Γουέλφος Ερρίκος (1923 - 1997), Πρίγκιπας του Αννοβέρου.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Black, Jeremy (2004). The Hanoverians: The History of a Dynasty. New York: Hambledon and London. ISBN 1852854464.
- Cecil, Lamar (1996). Wilhelm II: Emperor and Exile, 1900-1941, Volume 2. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press.
- Emmerson, Charles (2013). 1913: The World before the Great War (2013 ed.). Random House. ISBN 9781448137329. - Total pages: 544
- Giloi, Eva (2011). Monarchy, Myth, and Material Culture in Germany 1750-1950. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-76198-7.
- Clay, Catrine (2007). King, Kaiser, Tsar: Three Royal Cousins Who Led the World to War. Walker & Company. ISBN 978-0802716231.
- MacDonogh, Giles (2000). The Last Kaiser: The Life of Wilhelm II. New York: St. Martin's Press. ISBN 0-312-30557-5.
- MacDonogh, Giles (2007). After the Reich: The Brutal History of the Allied Occupation. New York: Basic Books. ISBN 978-0465003389.
- Pakula, Hannah (1997). An Uncommon Woman: The Empress Frederick, Daughter of Queen Victoria, Wife of the Crown Prince of Prussia, Mother of Kaiser Wilhelm. New York: Simon and Schuster Inc. ISBN 0684842165.
- Petropoulos, Jonathan (2006). Royals and the Reich: The Princes von Hessen in Nazi Germany. New York: Oxford University Press. ISBN 0195339274.
- Riotte, Torsten (2008). "The House of Hanover, Queen Victoria and the Gelph dynasty". In Urbach, Karina. Royal Kinship. Anglo-German Family Networks 1815-1918. Munich: K.G. Saur Verlag. ISBN 978-3-598-23003-5.
- Riotte, Torsten (2011). "Hanoverian Exile and Prussian Governance: King George V of Hanover and His Successor in Austria, 1866-1913". In Mansel, Philip; Riotte, Torsten. Monarchy and Exile: The Politics of Legitimacy from Marie de Médicis to Wilhelm II. Basingstoke, Hampshire: Palgrave Macmillan. ISBN 978-0-230-24905-9.
- Schench, G. (1907). Handbuch über den Königlich Preuβischen Hof und Staat fur das Jahr 1908 [Manual of the Royal Prussian Court and State for the year 1908] (in German). Berlin.
- Topham, Anne (1915). Memories of the Kaiser's Court. New York: Dodd, Mead and Company.
- Viktoria Luise (Herzogin zu Braunschweig und Lüneburg) (1977). The Kaiser's Daughter: Memoirs of H. R. H. Viktoria Luise, Duchess of Brunswick and Lüneburg, Princess of Prussia. Prenticse-Hall. ISBN 978-0-13-514653-8.
- Vovk, Justin C. (2012). Imperial Requiem: Four Royal Women and the Fall of the Age of Empires. Bloomington, IN: iUniverse. ISBN 978-1-4759-1749-9.
- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2014.
- 1 2 «Brockhaus Enzyklopädie» (Γερμανικά) F.A. Brockhaus. 1796. viktoria-viktoria-luise. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 (Γερμανικά) Munzinger Personen. 00000002477. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ (Αγγλικά) Find A Grave. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2024.
- ↑ «Identifiants et Référentiels» (Γαλλικά) Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. 140711910. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2020.
- ↑ p10108.htm#i101073. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
