Γάιος Σερουίλιος Βατίας

Γάιος Σερουίλιος Βατίας
Δηνάριο του Γάιου Σερουίλιου Βατία του 127 π.Χ. Η εμπρόσθια όψη απεικονίζει κεφαλή της Ρώμης με φτερωτό κράνος, και μονόγραμμα. H ελικοειδής ράβδος (lituus) πίσω από το κεφάλι της παραπέμπει στο ότι ο παππούς του Πούληξ Γεμίνος ήταν οινωσκόπος (augur) το 211 π.Χ. Η πίσω όψη απεικονίζει τον Μ. Σερουίλιο Πούληκα Γεμίνο, που αναγνωρίζεται από το «M.» στην ασπίδα του. Επιγρ.: ROMA X / M. C. SERVEΙL.
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	Δεκαετία του 160 π.Χ. Αρχαία Ρώμη
Χώρα πολιτογράφησης	Αρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Λατινικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	πολιτικός
Οικογένεια
Σύζυγος	Caecilia Metella
Τέκνα	Πόπλιος Σερουίλιος Βατία Ισαυρικός Marcus Servilius Gaius Servilius Vatia
Γονείς	Marcus Servilius
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	Triumvir monetalis (127 π.Χ.)

Ο Γάιος Σερουίλιος Βατίας, λατινικά: Gaius Servilius Vatia ήταν πολιτικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας στο δεύτερο μισό του 2ου αι. π.Χ.

Ο κλάδος των Βατία ανήκε στο γένος των Σερβιλίων, τα μέλη του οποίου αρχικά ήταν πατρίκιοι, αλλά περιέπεσε στους πληβείους κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου. Πιθανότατα ήταν γιος του Μάρκου Σερουίλιου ποντίφικα το 170, και εγγονός του Μάρκου Σερουίλιου Πούληκα Γεμίνος, υπάτου το 202, διάσημου για τις νίκες του σε μονομαχίες. Νυμφεύτηκε την Καικιλία, κόρη του Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Μακεδονικού, ο οποίος ήταν ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς της εποχής μετά τη νίκη του κατά τον Δ΄ Μακεδονικό Πόλεμο το 148 π.Χ.

Ο Βατίας ήταν ένας εκ των <i>τριών ανδρών του νομισματοκοπείου</i> (triumvir monetalis) το 127. Έκοψε δηνάρια που απεικονίζουν μία από τις μονομαχίες του παππού του Πούληκα Γεμίνου.

Στη συνέχεια υπηρέτησε στην Ελληνική Ανατολή ως πραίτωρ (praetor) ή αντιπραίτωρ (propraetor), πιθανότατα στη Μακεδονία, επειδή τιμήθηκε με άγαλμα στην Ολυμπία από την πόλη της Ήλιδας.

Ο Βατία είχε τρεις γιους. Ο μεγαλύτερος γιος Γάιος ήταν πραίτωρ το 102, ενώ ο δεύτερος Μάρκος ήταν επίσης ανήρ του νομισματοκοπείου το 100. Ο τρίτος γιος του Πόπλιος ήταν μακράν ο πιο διάσημος. Έφθασε στην υπατεία το 79 π.Χ., στη συνέχεια διετέλεσε επί μακρόν ανθύπατος (κυβερνήτης) στην Κιλικία, για να πολεμήσει τους πειρατές. Έλαβε θρίαμβο, και το <i>παρωνύμιο</i> (agnomen) Ισαυρικός χάρη στην εκεί νίκη του.

Βιβλιογραφία

• T. Robert S. Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, American Philological Association, 1951–1952.
• Michael Crawford, Roman Republican Coinage, Cambridge University Press, 1974.
• Friedrich Münzer, Roman Aristocratic Parties and Families, μετάφραση Thérèse Ridley, Johns Hopkins University Press, 1999 (αρχική έκδοση το 1920).
• August Pauly, Georg Wissowa, Friedrich Münzer, et alii, Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft (συντομογραφία RE ), JB Metzler, Στουτγάρδη, 1894–1980.