Γεώργιος Μαυρίκιος της Σαξονίας-Αλτεμβούργου
| Γεώργιος Μαυρίκιος της Σαξονίας-Αλτεμβούργου | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 13 Μαΐου 1900[1] Πότσδαμ |
| Θάνατος | 13 Φεβρουαρίου 1991[1] Ρέντσμπουργκ |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γερμανία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αριστοκράτης |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Ερνέστος Β΄ της Σαξονίας-Αλτεμβούργου και Αδελαΐδα του Σάουμπουργκ-Λίππε |
| Αδέλφια | Φρειδερίκος Ερνέστος της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ Καρλόττα της Σαξονίας-Αλτεμβούργου |
| Οικογένεια | Δουκάτο της Σαξονίας-Αλτεμβούργου |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Γεώργιος Μαυρίκιος (γερμ. Georg Moritz von Sachsen-Altenburg, 13 Μαΐου 1900 – 13 Φεβρουαρίου 1991) του Οίκου των Βέττιν, ήταν ο τελευταίος επικεφαλής του δουκικού κλάδου της Σαξονίας-Αλτεμβούργου ως διάδοχος πρίγκιπας της Σαξονίας-Αλτεμβούργου και τιτουλάριος δούκας της Σαξονίας-Αλτεμβούργου. Αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στην προώθηση της ανθρωποσοφίας.
Ο βίος του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Γουλιέλμος Γεώργιος Μαυρίκιος Ερνέστος Αλβέρτος Φρειδερίκος Κάρολος Κωνσταντίνος Εδουάρδος Μαξιμιλιανός γεννήθηκε στο Πότσδαμ τής Πρωσίας, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ερνέστου Β΄ της Σαξονίας-Αλτεμβούργου και της Αδελαΐδας του Σάουμπουργκ-Λίππε. Κατά τη στιγμή της γέννησής του, ο πατέρας του, τότε 3ος στη σειρά διαδοχής του δουκικού θρόνου, ζούσε με τη σύζυγό του στην Πρωσία ως λοχαγός και διοικητής του 1ου Συντάγματος Πεζικού στο Πότσδαμ. Ο Γεώργιος Μαυρίκιος και τα τρία αδέλφια του γεννήθηκαν και έζησαν εκεί.
Το τέλος του πατέρα του, διαδόχου πρίγκιπα Μαυρίκιου, στις 13 Μαΐου 1907, έκανε τον Ερνέστο διάδοχο πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ, και εννέα μήνες αργότερα (7 Φεβρουαρίου 1908) με το θάνατο του θείου του, Ερνέστου Α΄, έγινε ο νέος ηγεμόνας του δουκάτου τής Σαξονίας-Αλτεμβούργου ως Ερνέστος Β΄. Στη συνέχεια, όλη η οικογένεια μετακόμισε από το Πότσδαμ στο Αλτεμβούργο. Ο Γεώργιος Μαυρίκιος, τώρα διάδοχος πρίγκιπας, έζησε στη δουκική Αυλή μέχρι τον Μάρτιο του 1913, όταν ο πατέρας του τον έστειλε στη Δρέσδη, για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του στο Λύκειο του Βασιλιά Γεωργίου (γερμ. König-Georg-Gymnasium). Επιπλέον, έλαβε τη στρατιωτική του εκπαίδευση στο 8ο Σύνταγμα Πεζικού τής Θουριγγίας αριθ. 153.
Μετά την ήττα της Γερμανίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο δούκας Ερνέστος Β΄ αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την κυβέρνηση του δουκάτου στις 13 Νοεμβρίου 1918, και πέρασε το υπόλοιπο τής ζωής του σαν ιδιώτης πολίτης. Δύο χρόνια αργότερα (17 Ιανουαρίου 1920) ανακοινώθηκε επίσημα το διαζύγιο μεταξύ των γονέων του Γεωργίου Μαυρικίου.
Ακόμη και στα νιάτα του, ο Γεώργιος Μαυρίκιος ενδιαφερόταν για την ανθρωποσοφία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, η συνάντησή του με τον Ζίγκφριντ Πίκερτ αποτέλεσε σημείο καμπής στη ζωή του. Η ζωή του μετά από αυτό το σημείο επικεντρώθηκε γύρω από το Κάστρο Χάμπορν, όπου από το 1931 δίδαξε και προώθησε ενεργά την ανθρωποσοφία. Το 1936 νοίκιασε το αγρόκτημα κοντά στο Κάστρο.
Παρόλο που το ναζιστικό καθεστώς απαγόρευσε την ανθρωποσοφία, η έρευνα με παιδιά με αναπηρία επιτράπηκε να συνεχιστεί στο Χάμπορν μέχρι τον Ιούνιο του 1941, χάρη στη μεσολάβηση του Γεωργίου Μαυρικίου. Αυτός βασιζόταν στην προστασία του Ρούντολφ Ες, ο οποίος μέχρι το 1941 ήταν υποστηρικτής της ανθρωποσοφίας. Τελικά, η Γκεστάπο σταμάτησε την έρευνα, και ο Γεώργιος Μαυρίκιος, μαζί με τον διευθύνοντα σύμβουλο του ιδρύματος Άντολφ Άμερσλεγκερ, τέθηκαν υπό προστατευτική κράτηση για εννιάμισι μήνες.
Το 1946 ο Γεώργιος Μαυρίκιος επέστρεψε στο Κάστρο Χάμπορν, όπου αγωνίστηκε ξανά για τους υπαλλήλους και τους επισκέπτες του αναρρωτηρίου, και ιδιαίτερα για όσους ζούσαν στο οικοτροφείο νέων. Μεταξύ άλλων, εργάστηκε στο διοικητικό συμβούλιο τού τοπικού κοινωνικού φιλανθρωπικού ιδρύματος μέχρι το 1968. Έζησε σεμνά σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Κάστρο, περιτριγυρισμένο από μία εκτεταμένη βιβλιοθήκη.
Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1955, ο Γεώργιος Μαυρίκιος έγινε επικεφαλής τού κλάδου της Σαξονίας-Αλτεμβούργου και τιτουλάριος δούκας τής Σαξονίας-Αλτεμβούργου. Δεν νυμφεύτηκε ποτέ, και ο μοναδικός αδελφός του και τιτουλάριος διάδοχος, Φρειδερίκος, απεβίωσε επίσης άγαμος το 1985.
Στις 13 Φεβρουαρίου 1991, ο Γεώργιος Μαυρίκιος απεβίωσε από πνευμονία στο νοσοκομείο του Ρέντσμπουργκ. Με το τέλος του, ο κλάδος τής Σαξονίας-Άλτενμπουργκ εξέλειπε, αν και το οικογενειακό όνομα συνέχισε να υπάρχει λόγω της υιοθεσίας το 1942 του Φραντς, Κόμη Πράσμα (Praschma) (1934 - 2012) από την πριγκίπισσα Μαρία (1888 - 1947), δεύτερη κόρη του Αλβέρτου της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Η εκπροσώπηση του δουκικού κλάδου συγχωνεύτηκε με εκείνη του κλάδου Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
Ο Γεώργιος Μαυρίκιος ήταν ο ανάδοχος του Γερμανού δημοσιογράφου Ρολφ Ζέελμαν-Έγκεμπερτ.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p11098.htm#i110979. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
