Μετάβαση στο περιεχόμενο

Δεσιδέριος της Ακουιτανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Δεσιδέριος της Ακουιτανίας
Image
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Desiderius (Λατινικά)
Γέννηση6ος αιώνας
Θάνατος587
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης

Ο Δεσιδέριος, λατιν.: Desiderius (απεβ. το 587) ήταν Γαλατο-Ρωμαίος δούκας στο βασίλειο των Φράγκων, κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Χιλπέριχου Α΄ και τού Γκούντραμ. Υπηρέτησε τον Χιλπέριχο ως δούκας τής Ακουιτανίας και ήταν ο σπουδαιότερος στρατηγός του.

Όταν ο Σιγιβέρτος Α΄ τής Αυστρασίας απεβίωσε το 575, ο Χιλπέριχος έστειλε τον Δεσιδέριο να εισβάλει στο βασίλειό του, αλλά ο Γκούντραμ τής Βουργουνδίας έστειλε τον πατρίκιο Μούμμολο εναντίον του και ο Δεσιδέριος ηττήθηκε και αναγκάστηκε να υποχωρήσει, αφήνοντας την Αυστρασία στον γιο τού Σιγιβέρτου, Χιλδεβέρτο Β΄. Το επόμενο έτος, με τούς στρατούς του Μπλάνταστ και Μπέρουλφ, περικύκλωσαν την περιοχή τής Μπουρζ. Στη συνέχεια κατέστρεψαν την Τουραίνη, όπως καταγράφει ο τότε επίσκοπος τής Τουρ, Γρηγόριος, ο ιστορικός.

Το 583 ο Χιλπέριχος έδωσε την επαρχία τής Ακουιτανίας σε αυτόν και τον Μπλάνταστ, και τούς έστειλε στη Βασκονία με μεγάλο στρατό. Ηττήθηκαν, και το μεγαλύτερο μέρος τού στρατού καταστράφηκε.

Όταν απεβίωσε ο Χιλπέριχος (584), ο Δεσιδέριος πήγε στην Τουλούζη, για να εξασφαλίσει τον θησαυρό που είχε κληροδοτηθεί στην κόρη τού Χιλπέριχου, Ριγούνθα, αρραβωνιασμένη με τον Ρεκκάρεδο, γιο τού Λεοβίγιλδου τού βασιλιά τής Ισπανίας. Την επόμενη χρονιά (584), ο Δεσιδέριος έκλεισε ειρήνη με τον Γκούντραμ. Το χρονικό τού Ιωάννη τού Μπίκλα αναφέρει, πώς γύρω στο 587 οι φραγκικές δυνάμεις επιτέθηκαν στον πρόσφατα ενθρονισμένο βασιλιά Ρεκκάρεδο τής Βησιγοτθικής Ισπανίας, αλλά ηττήθηκαν, με τον στρατηγό τους, Δεσιδέριο, να σκοτώνεται στη μάχη. [1] Η χήρα του, Τετράδα, κόρη μίας ευγενούς και ενός χωρικού, οδηγήθηκε στην αυλή από τον πρώην σύζυγό της, Ευλάλιο, από τον οποίο είχε φύγει με μεγάλο μέρος τής περιουσίας του. Η κλεμμένη περιουσία επιστράφηκε στον Ευλάλιο, και τα παιδιά τού Δεσιδέριου από αυτήν, απο-νομιμοποιήθηκαν.

  1. Gregory of Tours, VI.31, calls him duke of Poitou, Anjou, Touraine, and Nantais.