Μετάβαση στο περιεχόμενο

Διάδρομος Βαλτικής-Αδριατικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Διάδρομος Βαλτικής-Αδριατικής
Image
Πληροφορίες δρόμου
Μήκος1.800 χλμ.
Σημαντικοί κόμβοι
ΑπόImage Γκντανσκ
ΠροςImage Ραβέννα
Διαδρομή
Image Πολωνία
Image Τσεχία
Image Σλοβακία
Αυστρία Αυστρία
Image Ιταλία
Δίκτυο εθνικών οδών
Εθνικές Οδοί της Ελλάδας

Ο Διάδρομος Βαλτικής-Αδριατικής ή Άξονας Βαλτικής-Αδριατικής (γερμανικά: Baltisch-Adriatische Achse, ιταλικά: Corridoio Baltico-Adriatico) είναι ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός σιδηροδρομικού και οδικού διαδρόμου υψηλής χωρητικότητας βορρά-νότου, που συνδέει το Γκντανσκ στη Βαλτική Θάλασσα με τη Μπολόνια και την Αδριατική Θάλασσα. Η γραμμή διασχίζει την Πολωνία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Αυστρία και την Ιταλία, συνδέοντας βαριά βιομηχανικές περιοχές όπως τη Βαρσοβία και την Άνω Σιλεσία, τη Βιέννη και τη νοτιοανατολική Αυστρία, και τη Βόρεια Ιταλία. Αναπτύχθηκε από το Διευρωπαϊκό Δίκτυο Μεταφορών (TEN-T), έργο αριθ. 23 του σιδηροδρομικού άξονα Γκντανσκ-Βιέννης που ιδρύθηκε το 2003. Με 24 εκατομμύρια τόνους εμπορευμάτων ετησίως, ο Διάδρομος Βαλτικής-Αδριατικής θεωρείται μεταξύ των σημαντικότερων δια-αλπικών γραμμών στην Ευρώπη.[1][2]

Μετά από πρωτοβουλία του αυστριακού υπουργείου μεταφορών το 2006,[3] η Πολωνία, η Τσεχία, η Σλοβακία, η Αυστρία και η Ιταλία υπέγραψαν σύμφωνο πρόθεσης για την επέκταση του έργου σιδηροδρομικής οδού TEN-T 23, προκειμένου να σχηματιστεί ο Διάδρομος Βαλτικής-Αδριατικής. Οι στόχοι της πρωτοβουλίας ήταν η εξάλειψη των εμποδίων, η δημιουργία διαμεταφορικών συνδέσεων των ροών κυκλοφορίας και η σύνδεση με άλλους κύριους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, η εξάλειψη των διαρθρωτικών και γεωγραφικών μειονεκτημάτων για τις περιοχές με χαμηλή εξυπηρέτηση (όπως τα νότια αυστριακά κράτη της Στυρίας και της Καρινθίας), η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των σιδηροδρομικών οδικών μεταφορών και η εκπλήρωση των δυνατοτήτων ανάπτυξης της αγοράς της κυκλοφορίας επιβατών κατά μήκος του διαδρόμου.

14 ευρωπαϊκές χώρες υπέγραψαν δήλωση που ζητεί την υλοποίηση του Διαδρόμου Βαλτικής-Αδριατικής μεταξύ Γκντανσκ και Μπολόνιας το 2009. Οι εργασίες ξεκίνησαν στα τέλη του 2008 στην πρώτη φάση του αυστριακού σιδηροδρόμου Κόραλμ μεταξύ Γκρατς και Κλάγκενφουρτ, συμπεριλαμβανομένου του 33 χλμ. μήκους Τούνελ Κόραλμ, το μεγαλύτερο στοιχείο υποδομής της γραμμής. Αναμένεται να λειτουργήσει έως το 2025. Το 2012 ξεκίνησε η κατασκευή της σήραγγας βάσης Σέμερινγκ, η οποία αναμένεται να ανοίξει το 2030, παρακάμπτοντας τις κλίσεις του Περάσματος Σέμερινγκ.

Με ψήφισμα της 19ης Οκτωβρίου 2011, ο Διάδρομος Βαλτικής-Αδριατικής συνδέθηκε με το έργο TEN-T Rail Baltica από τη Βαρσοβία μέσω Κάουνας, Ρίγα και Τάλιν προς το Ελσίνκι (συμπεριλαμβανομένης της προτεινόμενης Σήραγγας Ελσίνκι-Τάλιν). Σε συζήτηση με τη βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ντέμπορα Σερρακιάνι στις 24 Απριλίου 2012, ο Ιταλός υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κοράντο Πάσερα, επιβεβαίωσε την δέσμευση της ιταλικής κυβέρνησης να επεκτείνει το Διάδρομο Βαλτικής-Αδριατικής μέχρι την Ανκόνα, 325 χλμ. νότια της Βενετίας.[4]

Περιοχές εξυπηρέτησης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. «Corridor -». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2012.
  2. «Mobility and transport».
  3. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2012.
  4. «Baltico-Adriatico/6 | Debora Serracchiani». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2012.