Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κάρολος Πάρις της Ορλεάνης, δούκας του Λονγκεβίλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κάρολος Πάρις της Ορλεάνης, δούκας του Λονγκοβίλ
Image
Προτομή του δούκα, έργο του Φρανσουά Ζουφρουά, στη Γκαλερί ντε Μπατάιγ.
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Charles-Paris d'Orléans (Γαλλικά)
Γέννηση29  Ιανουαρίου 1649
Παρίσι
Θάνατος12  Ιουνίου 1672
Schipperspoortje, Lobith
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Οικογένεια
ΓονείςΕρρίκος Β΄ του Λονγκεβίλ και Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκώ και Αν-Ζενεβιέβ των Βουρβόνων-Κοντέ
ΑδέλφιαJean-Louis d'Orléans, Duke of Longueville
Μαρία του Νεμούρ
Οικογένειαοίκος της Ορλεάνης-Λονγκεβίλ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαδούκας (1663–1672)
abbot of Saint Etienne de Caen (1661–1664)
Θυρεός
Image
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κάρολος Πάρις της Ορλεάνης, γαλλ.: Charles Paris d'Orléans, Duke de Longueville (Παρίσι, 28 Ιανουαρίου 1649 – Τολουί, Ολλανδία, 12 Ιουνίου 1672) ήταν δούκας του Λονγκβίλ, δούκας του Εστουτβίλ, πρίγκιπας του Νεσατέλ, κόμης του Ντυνουά, κόμης του Σαιν-Πολ, κόμης του Τανκαρβίλ και στρατιωτικός διοικητής.

Ο Κάρολος Πάρις του Λονγκβίλ ήταν (επίσημα) παιδί του Ερρίκου Β΄ δούκα του Λονγκβίλ, αλλά πιθανότατα ήταν φυσικό παιδί της (δεύτερης) συζύγου του Ερρίκου Άννας Ζενεβιέβ των Βουρβόνων και του Γάλλου συγγραφέα Φρανσουά δούκα του Λα Ροσφουκώ, με τον οποίο η μητέρα του είχε σχέση πριν από τη γέννησή του. Όταν ο μεγαλύτερος (ετεροθαλής) αδελφός του Ζαν-Λουί ντ'Ορλεάν εντάχθηκε στους Ιησουίτες το 1668, ο Κάρολος κληρονόμησε τους τίτλους του δούκα του Λονγκβίλ και του κόμη του Σαιν-Πολ ως δεύτερος γιος.

Ο Κάρολος Πάρις του Λονγκβίλ συμμετείχε στον Πόλεμο της Επανάκτσης στη Φλάνδρα και τη Φρανς-Κοντέ, και μέχρι το τέλος του 1668 στην ανεπιτυχή προσπάθεια άρσης της Πολιορκίας του Χάνδακα εναντίον των Οθωμανών.

Στην έναρξη της Ολλανδικής εκστρατείας το 1672, ήταν μέλος του γαλλικού ιππικού, το οποίο διέσχισε τον Ρήνο στο Έλτεν, με σκοπό να εισβάλει από εκεί στην Ολλανδία. Την Κυριακή 12 Ιουνίου, στην αριστερή πλευρά του ποταμού, κοντά στο Τολουί, ορισμένοι Ολλανδοί Φρίσιοι αξιωματικοί παραδίδονταν, αλλά ο Κάρολος Πάρις έπληξε έναν από αυτούς χωρίς αιτία. Αυτή η ανεύθυνη πράξη οδήγησε σε ανταλλαγή πυροβολισμών με τους Φρίσιους αιχμαλώτους, προφανώς μη πλήρως αφοπλισμένους, στην οποία σκοτώθηκε ο Κάρολος Πάρις, ως ο υποκινητής του γεγονότος. Είκοσι ανώτεροι αξιωματικοί από τη γαλλική πλευρά σκοτώθηκαν επίσης σε αυτή την ανταλλαγή πυρών, όπως και ένας άγνωστος αριθμός Φρίσιων αιχμαλώτων πολέμου. Ο Γάλλος αρχιστράτηγος, ο θείος του, Λουδοβίκος Β΄ πρίγκιπας του Κοντέ, τραυματίστηκε τόσο σοβαρά, που αναγκάστηκε να παραδώσει τη διοίκηση στον Ερρίκο ντε Λα Τουρ υποκόμη του Τουρέν.

Αν και άγαμος, ο Κάρολος του Λονγκβίλ απέκτησε το 1670 έναν νόθο γιο με τη Μαντλέν ντ'Ανζέν, σύζυγο του στρατάρχη Ερρίκου ντε Λα Φερτέ-Σενετέρ. Αυτός ο γιος, ο Κάρολος-Λουί ντ'Ορλεάν, σκοτώθηκε σε ηλικία 18 ετών στην Πολιορκία του Φίλιπσμπουργκ (1688). Επειδή δεν άφησε νόμιμα παιδιά, ο ετεροθαλής αδελφός του Ζαν-Λουί αναγκάστηκε να αναλάβει ξανά τους παλαιούς του τίτλους.

Μερικά χρόνια πριν από το τέλος του, ο Φρανσουά ντε Καλιέρ εργαζόταν για να καταστήσει τον Κάρολο Πάρι εκλέξιμο για το κενό πολωνικό στέμμα, το οποίο το 1669 περιήλθε στον κύριο αντίπαλό του, Μιχαήλ Κορύμπουτ Βισνιοβιέτσκι.

Ο Κάρολος Πάρις αναπαρίσταται με μία προτομή στην Γκαλερί ντε Μπατάιγ στο Παλάτι των Βερσαλλιών.

    • Anselm de Guibours, Histoire généalogique et chronologique, Band 1, 1726, Σελίδα 223f
    • Charles Clémencet, Maurus Dantine, Ursin Durand, L'art de vérifier les dates…, Band 12, 1818, Σελίδα 411
    • Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln, Band 3.2, 1983, Table 311

    Εξωτερικοί σύνδεσμοι

    [Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]