Κατάλογος αποδεκτών Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης

Η Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ απονέμει ετησίως το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης «στο πρόσωπο που θα έχει κάνει την περισσότερη ή την καλύτερη εργασία για την αδελφοσύνη μεταξύ των εθνών, για την κατάργηση ή τη μείωση των μόνιμων στρατών και για τη διεξαγωγή και την προώθηση συνεδρίων ειρήνης».[1] Όπως ορίζεται από τη διαθήκη του Άλφρεντ Νόμπελ, το βραβείο διοικείται από τη Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ και απονέμεται από μια πενταμελή επιτροπή που εκλέγεται από το Κοινοβούλιο της Νορβηγίας.[2]
Κάθε παραλήπτης λαμβάνει ένα μετάλλιο, ένα δίπλωμα και ένα χρηματικό έπαθλο (το ύψος του οποίου ποικίλλει ανά τα έτη).[3] Είναι ένα από τα πέντε βραβεία που θεσπίστηκαν με τη διαθήκη του 1895 του Άλφρεντ Νόμπελ (ο οποίος πέθανε το 1896), και απονέμονται για εξαιρετική συνεισφορά στη χημεία, τη φυσική, τη λογοτεχνία, τη φυσιολογία ή ιατρική.[4]
Επισκόπηση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Βραβείο Ειρήνης παρουσιάζεται ετησίως στο Όσλο, παρουσία του Βασιλιά της Νορβηγίας, στις 10 Δεκεμβρίου, την επέτειο του θανάτου του Νόμπελ, και είναι το μόνο Βραβείο Νόμπελ που δεν απονέμεται στη Στοκχόλμη.[5] Σε αντίθεση με τα άλλα βραβεία, το Βραβείο Ειρήνης απονέμεται περιστασιακά σε οργανισμό (όπως η Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού, η οποία το έχει λάβει τρεις φορές) αντί σε άτομο.
Το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 1901 στον Φρεντερίκ Πασσύ και τον Ερρίκος Ντυνάν, οι οποίοι μοιράστηκαν ένα βραβείο 150.782 σουηδικών κορονών (ίσο με 7.731.004 κορόνες το 2008), και πιο πρόσφατα το 2025 στη Μαρία Κορίνα Ματσάδο.
Ο Λάινους Πόλινγκ, ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης το 1962, είναι το μόνο άτομο που του έχουν απονεμηθεί δύο μη κοινά Βραβεία Νόμπελ· είχε κερδίσει το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1954.[6]
Σε ηλικία 17 ετών, η Μαλάλα Γιουσαφζάι, η παραλήπτρια του 2014, είναι η νεότερη στην οποία έχει απονεμηθεί το Βραβείο Ειρήνης.[6]
Η πρώτη γυναίκα που έλαβε Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης ήταν η Μπέρτα φον Ζούτνερ το 1905. Από τους 113 μεμονωμένους κατόχους του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, οι 20 ήταν γυναίκες.[6]
Η Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού έχει λάβει τα περισσότερα Βραβεία Νόμπελ Ειρήνης, έχοντας τιμηθεί με το Βραβείο τρεις φορές για το ανθρωπιστικό της έργο.[6]
Πέντε κάτοχοι του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης ήταν υπό κράτηση κατά τη στιγμή της βράβευσής τους: ο Καρλ φον Οσιέτσκι (το 1935), η Αούνγκ Σαν Σου Κι (το 1991), ο Λιου Σιαομπό (το 2010), ο Αλές Μπιαλιάτσκι (το 2022) και η Ναργκές Μοχαμαντί (το 2023).[6]
Βραβευθέντες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ως το 2025, το Βραβείο Ειρήνης έχει απονεμηθεί σε 114 άτομα και 28 οργανισμούς. Είκοσι μία γυναίκες έχουν κερδίσει το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, περισσότερες από οποιοδήποτε άλλο Βραβείο Νόμπελ.[7] Μόνο δύο αποδέκτες έχουν κερδίσει πολλαπλά Βραβεία Ειρήνης: η Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού έχει κερδίσει τρεις φορές (1917, 1944 και 1963) και η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες έχει κερδίσει δύο φορές (1954 και 1981).[6] Υπήρξαν 19 έτη κατά τα οποία το Βραβείο Ειρήνης δεν απονεμήθηκε.
| Έτος | Βραβευθείς (γέννηση-θάνατος) | Χώρα | Αιτιολογικό | |
|---|---|---|---|---|
| 1901 | Ερρίκος Ντυνάν (1828–1910) |
«για τις ανθρωπιστικές του προσπάθειες να βοηθήσει τους τραυματισμένους στρατιώτες και να δημιουργήσει διεθνή κατανόηση»[8][9] | ||
| Φρεντερίκ Πασί (1822–1912) |
«για το ισόβιο έργο του για τα διεθνή συνέδρια ειρήνης, τη διπλωματία και τη διαιτησία.»[8][9] | |||
| 1902 | Ελί Ντικομέν (1833–1906) |
«για την ακούραστη και επιδέξια διεύθυνση του Γραφείου Ειρήνης της Βέρνης»[8][10] | ||
| Σαρλ Αλμπέρ Γκομπά (1843–1914) |
«για την εξαιρετικά πρακτική διοίκηση της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης.»[8][10] | |||
| 1903 | Γουίλιαμ Ράνταλ Κρέμερ (1828–1908) |
«για τη μακροχρόνια και αφοσιωμένη προσπάθειά του υπέρ των ιδεών της ειρήνης και της διαιτησίας.»[8][11] | ||
| 1904 | Ινστιτούτο Διεθνούς Δικαίου (ιδρύθηκε το 1873) |
«για την προσπάθειά του στο δημόσιο δίκαιο να αναπτύξει ειρηνικούς δεσμούς μεταξύ των εθνών και να καταστήσει τους νόμους του πολέμου πιο ανθρωπιστικούς.»[8][12] | ||
| 1905 | Μπέρτα φον Ζούτνερ (1843–1914) |
«για την τόλμη της να εναντιωθεί στη φρίκη του πολέμου.»[8][13] | ||
| 1906 | Θεόδωρος Ρούζβελτ (1858–1919) |
«για τον ρόλο του στον τερματισμό του πρόσφατου αιματηρού πολέμου μεταξύ δύο μεγάλων δυνάμεων του κόσμου, της Ιαπωνίας και της Ρωσίας.»[8][14] | ||
| 1907 | Ερνέστο Τεοντόρο Μονέτα (1833–1918) |
|
«για το έργο του στον τύπο και στις συναντήσεις ειρήνης, δημόσιες και ιδιωτικές, για μια κατανόηση μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας»[8][15] | |
| Λουί Ρενό (1843–1918) |
«για την καθοριστική του επιρροή στη διεξαγωγή και το αποτέλεσμα των Συνδιασκέψεων της Χάγης και της Γενεύης.»[8][15] | |||
| 1908 | Κλας Πόντους Άρνολντσον (1844–1916) |
«για το μακροχρόνιο έργο τους για την υπόθεση της ειρήνης ως πολιτικοί, ηγέτες ειρηνευτικών οργανώσεων, ρήτορες και συγγραφείς.»[8][16] | ||
| Φρέντρικ Μπάγερ (1837–1922) |
||||
| 1909 | Ογκίστ Μπερνέρ (1829–1912) |
«για την εξέχουσα θέση τους στο διεθνές κίνημα για την ειρήνη και τη διαιτησία.»[8][17] | ||
| Πολ-Ανρί-Μπενζαμέν ντ' Ετουρνέλ, βαρόνος ντε Κονστάν (1852–1924) |
||||
| 1910 | Μόνιμο Διεθνές Γραφείο Ειρήνης (ιδρύθηκε το 1891) |
Διάφορες | «για τη δράση του ως σύνδεσμος μεταξύ των ειρηνευτικών οργανώσεων των διαφόρων χωρών και για τη βοήθειά του στην οργάνωση των παγκόσμιων συγκεντρώσεων του διεθνούς κινήματος ειρήνης.»[18][19] | |
| 1911 | Τομπίας Άσερ (1838–1913) |
«για τον ρόλο του ως συνιδρυτής του Institut de droit international, εμπνευστής των Συνδιασκέψεων για το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο στη Χάγη, και πρωτοπόρος στον τομέα των διεθνών νομικών σχέσεων»[8][20] | ||
| Άλφρεντ Χέρμαν Φριντ (1864–1921) |
«για την προσπάθειά του να εκθέσει και να καταπολεμήσει αυτό που θεωρεί ως την κύρια αιτία του πολέμου, δηλαδή την αναρχία στις διεθνείς σχέσεις.»[8][20] | |||
| 1912 | Ελιχού Ρουτ[A] (1845–1937) |
«για την επίτευξη καλύτερης κατανόησης μεταξύ των χωρών της Βόρειας και Νότιας Αμερικής και την έναρξη σημαντικών συμφωνιών διαιτησίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων χωρών.»[8][21] | ||
| 1913 | Ανρί Λα Φοντέν (1854–1943) |
«για την απαράμιλλη συνεισφορά του στην οργάνωση του ειρηνικού διεθνισμού.»[8][22] | ||
| 1914 | Δεν απονεμήθηκε λόγω του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. | |||
| 1915 | ||||
| 1916 | ||||
| 1917 | Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού (ιδρύθηκε το 1863) |
«για τις προσπάθειες φροντίδας τραυματισμένων στρατιωτών και αιχμαλώτων πολέμου και των οικογενειών τους.»[8][23] | ||
| 1918 | Δεν απονεμήθηκε λόγω του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. | |||
| 1919 | Γούντροου Ουίλσον[A] (1856–1924) |
«για τον ρόλο του ως ιδρυτής της Κοινωνίας των Εθνών.»[8][24] | ||
| 1920 | Λεόν Μπουρζουά (1851–1925) |
«για τη μακροχρόνια συνεισφορά του στην υπόθεση της ειρήνης και της δικαιοσύνης και τον εξέχοντα ρόλο του στην ίδρυση της Κοινωνίας των Εθνών.»[8][25] | ||
| 1921 | Γιάλμαρ Μπράντινγκ (1860–1925) |
«για τις ισόβιες συνεισφορές τους στην υπόθεση της ειρήνης και του οργανωμένου διεθνισμού.»[8][26] | ||
| Κρίστιαν Λους Λάνγκε (1869–1938) |
||||
| 1922 | Φρίντγιοφ Νάνσεν (1861–1930) |
«για τον ηγετικό του ρόλο στον επαναπατρισμό των αιχμαλώτων πολέμου, στο διεθνές έργο ανακούφισης και ως Ύπατος Αρμοστής της Κοινωνίας των Εθνών για τους πρόσφυγες.»[27][28] | ||
| 1923 | Δεν απονεμήθηκε | |||
| 1924 | ||||
| 1925 | Σερ Όστεν Τσάμπερλεν[A] (1863–1937) |
«για τον καθοριστικό του ρόλο στην επίτευξη της Συνθήκης του Λοκάρνο.»[8][29] | ||
| Τσαρλς Ντόους[A] (1865–1951) |
«για τον καθοριστικό του ρόλο στην επίτευξη του Σχέδιο Ντόους.»[8][29] | |||
| 1926 | Αριστίντ Μπριάν (1862–1932) |
«για τον καθοριστικό τους ρόλο στην επίτευξη της Συνθήκης του Λοκάρνο.»[8][30] | ||
| Γκούσταβ Στρέζεμαν (1878–1929) |
| |||
| 1927 | Φερντινάν Μπουισόν (1841–1932) |
«για τη συνεισφορά τους στην ανάδυση στη Γαλλία και τη Γερμανία μιας κοινής γνώμης που ευνοεί την ειρηνική διεθνή συνεργασία.»[8][31] | ||
| Λούντβιχ Κβίντε (1858–1941) |
| |||
| 1928 | Δεν απονεμήθηκε | |||
| 1929 | Φρανκ Μπίλινγκς Κέλογκ[A] (1856–1937) |
«για τον καθοριστικό του ρόλο στην επίτευξη του Σύμφωνο Κέλογκ-Μπριάν.»[8][32] | ||
| 1930 | Νάταν Σέντερμπλομ (1866–1931) |
«για την προώθηση της χριστιανικής ενότητας και τη βοήθεια στη δημιουργία "αυτής της νέας στάσης του νου που είναι απαραίτητη εάν η ειρήνη μεταξύ των εθνών πρόκειται να γίνει πραγματικότητα".»[8][33] | ||
| 1931 | Τζέιν Άνταμς (1860–1935) |
«για την επίμονη προσπάθειά τους να αναβιώσουν το ιδανικό της ειρήνης και να αναζωπυρώσουν το πνεύμα της ειρήνης στο δικό τους έθνος και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.»[8][34] | ||
| Νίκολας Μάρεϊ Μπάτλερ (1862–1947) | ||||
| 1932 | Δεν απονεμήθηκε | |||
| 1933 | Σερ Νόρμαν Έιντζελ[A] (1872–1967) |
«για το ότι εξέθεσε με την πένα του την ψευδαίσθηση του πολέμου και παρουσίασε μια πειστική έκκληση για διεθνή συνεργασία και ειρήνη.»[35] | ||
| 1934 | Άρθουρ Χέντερσον (1863–1935) |
«για τον ακούραστο αγώνα του και τις θαρραλέες προσπάθειές του ως Πρόεδρος της Συνδιάσκεψη Αφοπλισμού της Κοινωνίας των Εθνών 1931-34.»[8][36][37] | ||
| 1935 | Καρλ φον Οσιέτσκι[A][B] (1889–1938) |
«για τη φλεγόμενη αγάπη του για την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης και την πολύτιμη συνεισφορά του στην υπόθεση της ειρήνης.»[8][38] | ||
| 1936 | Κάρλος Σααβέδρα Λάμας (1878–1959) |
«για τον ρόλο του ως πατέρας του Αργεντίνικου Αντιπολεμικού Συμφώνου του 1933, το οποίο χρησιμοποίησε επίσης ως μέσο για τη διαμεσολάβηση ειρήνης μεταξύ Παραγουάης και Βολιβίας το 1935.»[8][39] | ||
| 1937 | Υποκόμης Σέσιλ του Τσέλγουντ (1864–1958) |
«για την ακούραστη προσπάθειά του προς υποστήριξη της Κοινωνίας των Εθνών, του αφοπλισμού και της ειρήνης.»[8][40] | ||
| 1938 | Διεθνές Γραφείο Νάνσεν για τους Πρόσφυγες (1930–1939) |
«για τη συνέχιση του έργου του Φρίντγιοφ Νάνσεν προς όφελος των προσφύγων σε όλη την Ευρώπη.»[41] | ||
| 1939 | Δεν απονεμήθηκε λόγω του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. | |||
| 1940 | ||||
| 1941 | ||||
| 1942 | ||||
| 1943 | ||||
| 1944 | Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού[A] (ιδρύθηκε το 1863) |
«για το σπουδαίο έργο που επιτέλεσε κατά τη διάρκεια του πολέμου εκ μέρους της ανθρωπότητας.»[42][43] | ||
| 1945 | Κορντέλ Χαλ (1871–1955) |
«για το ακούραστο έργο του για τη διεθνή κατανόηση και τον καθοριστικό του ρόλο στην ίδρυση των Ηνωμένων Εθνών.»[44] | ||
| 1946 | Έμιλι Γκριν Μπαλτς (1867–1961) |
«για το ισόβιο έργο της για την υπόθεση της ειρήνης»[45] | ||
| Τζον Μοτ (1865–1955) |
«για τη συνεισφορά του στη δημιουργία μιας θρησκευτικής αδελφότητας που προάγει την ειρήνη πέρα από τα εθνικά σύνορα.»[45] | |||
| 1947 | Οι Κουάκεροι (εκπροσωπούμενοι από το Συμβούλιο Υπηρεσίας Φίλων και την Αμερικανική Επιτροπή Υπηρεσίας Φίλων)[46][47] (ξεκίνησαν στα μέσα του 17ου αιώνα) |
«για το πρωτοποριακό τους έργο στο διεθνές κίνημα ειρήνης και τη συμπονετική προσπάθεια ανακούφισης του ανθρώπινου πόνου, προωθώντας έτσι την αδελφοσύνη μεταξύ των εθνών.»[48] | ||
| 1948 | Δεν απονεμήθηκε επειδή «δεν υπήρχε κατάλληλος εν ζωή υποψήφιος.» (Φόρος τιμής στον πρόσφατα δολοφονημένο Μαχάτμα Γκάντι στην | |||
| 1949 | Λόρδος Μπόιντ-Ορ (1880–1971) |
«για την ισόβια προσπάθειά του να νικήσει την πείνα και την ανέχεια, βοηθώντας έτσι στην εξάλειψη μιας σημαντικής αιτίας στρατιωτικών συγκρούσεων και πολέμου.»[50] | ||
| 1950 | Ραλφ Μπάντς (1904–1971) |
«για το έργο του ως μεσολαβητής στην Παλαιστίνη το 1948-1949.»[51] | ||
| 1951 | Λεόν Ζουό (1879–1954) |
«για το ότι αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα κατά του πολέμου μέσω της προώθησης της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αδελφοσύνης μεταξύ των ανθρώπων και των εθνών.»[52] | ||
| 1952 | Άλμπερτ Σβάιτσερ[A] (1875–1965) |
"για τον αλτρουισμό του, τον σεβασμό για τη ζωή και το ακούραστο ανθρωπιστικό του έργο, το οποίο βοήθησε να γίνει η ιδέα της αδελφοσύνης μεταξύ των ανθρώπων και των εθνών μια ζωντανή πραγματικότητα."[53] | ||
| 1953 | Τζορτζ Κάτλετ Μάρσαλ Τζούνιορ (1880–1959) |
"για την πρόταση και την επίβλεψη του σχεδίου για την οικονομική ανάκαμψη της Ευρώπης."[54] | ||
| 1954 | Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες[A] (ιδρύθηκε το 1950) |
"για τις προσπάθειές του να επουλώσει τις πληγές του πολέμου παρέχοντας βοήθεια και προστασία στους πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο."[55] | ||
| 1955 | Δεν απονεμήθηκε | |||
| 1956 | ||||
| 1957 | Λέστερ Μπόουλς Πίρσον (1897–1972) |
"για την καθοριστική συμβολή του στην ανάπτυξη μιας Επείγουσας Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στον απόηχο της Κρίσης του Σουέζ."[56][8] | ||
| 1958 | Ντομινίκ Πιρ (1910–1969) |
"για τις προσπάθειές του να βοηθήσει τους πρόσφυγες να εγκαταλείψουν τους καταυλισμούς τους και να επιστρέψουν σε μια ζωή ελευθερίας και αξιοπρέπειας."[57] | ||
| 1959 | Φίλιπ Νόελ-Μπέικερ (1889–1982) |
"για τη μακροχρόνια συμβολή του στην υπόθεση του αφοπλισμού και της ειρήνης."[58] | ||
| 1960 | Άλμπερτ Λουτούλι[A] (1898–1967) |
"για τον μη βίαιο αγώνα του κατά του απαρτχάιντ."[59][8] | ||
| 1961 | Νταγκ Χάμαρσκελντ[C] (1905–1961) |
"για την ανάδειξη του ΟΗΕ σε έναν αποτελεσματικό και εποικοδομητικό διεθνή οργανισμό, ικανό να δώσει ζωή στις αρχές και τους στόχους που εκφράζονται στον Χάρτη του ΟΗΕ."[60][8] | ||
| 1962 | Λάινους Πόλινγκ[A] (1901–1994) |
"για τον αγώνα του κατά της κούρσας των πυρηνικών εξοπλισμών μεταξύ Ανατολής και Δύσης."[61] | ||
| 1963 | Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού (ιδρύθηκε το 1863) |
"για την προώθηση των αρχών της Σύμβασης της Γενεύης και τη συνεργασία με τον ΟΗΕ."[62] | ||
| Σύνδεσμος Συλλόγων Ερυθρού Σταυρού (ιδρύθηκε το 1919) | ||||
| 1964 | Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (1929–1968) |
"για τον μη βίαιο αγώνα του για τα πολιτικά δικαιώματα του αφροαμερικανικού πληθυσμού."[63] | ||
| 1965 | Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά (UNICEF) (ιδρύθηκε το 1946) |
"για την προσπάθειά του να ενισχύσει την αλληλεγγύη μεταξύ των εθνών και να μειώσει τη διαφορά μεταξύ πλούσιων και φτωχών κρατών."[64] | ||
| 1966 | Δεν απονεμήθηκε | |||
| 1967 | ||||
| 1968 | Ρενέ Κασέν (1887–1976) |
"για τον αγώνα του για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου όπως ορίζονται στην Διακήρυξη του ΟΗΕ."[65] | ||
| 1969 | Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ιδρύθηκε το 1919) |
"για τη δημιουργία διεθνούς νομοθεσίας που διασφαλίζει ορισμένους κανόνες για τις συνθήκες εργασίας σε κάθε χώρα."[66] | ||
| 1970 | Νόρμαν Έρνεστ Μπόρλογκ (1914–2009) |
"για το ότι έδωσε μια βάσιμη ελπίδα - την Πράσινη Επανάσταση."[67][8] | ||
| 1971 | Βίλι Μπραντ (1913–1992) |
"για την προετοιμασία του δρόμου για έναν ουσιαστικό διάλογο μεταξύ Ανατολής και Δύσης."[68] | ||
| 1972 | Δεν απονεμήθηκε | |||
| 1973 | Χένρι Κίσινγκερ[D] (1923–2023) |
"για τη από κοινού διαπραγμάτευση κατάπαυσης του πυρός στο Βιετνάμ το 1973."[8][69] | ||
![]() |
Λε Ντουκ Θο[E] (1911–1990) |
|||
| 1974 | Σον ΜακΜπράιντ (1904–1988) |
"για τις προσπάθειές του να διασφαλίσει και να αναπτύξει τα ανθρώπινα δικαιώματα σε όλο τον κόσμο"[70][8] | ||
| Εϊσάκου Σάτο (1901–1975) |
"για τη συμβολή του στη σταθεροποίηση των συνθηκών στην περιοχή του Ειρηνικού και για την υπογραφή της Συνθήκης Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων."[70][8] | |||
| 1975 | Αντρέι Ζαχάρωφ[F] (1921–1989) |
"για τον αγώνα του για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Σοβιετική Ένωση, για τον αφοπλισμό και τη συνεργασία μεταξύ όλων των εθνών."[71] | ||
| 1976 | Μπέτι Ουίλιαμς (1943–2020) |
"για τις θαρραλέες προσπάθειες στην ίδρυση ενός κινήματος για τον τερματισμό της βίαιης σύγκρουσης στη Βόρεια Ιρλανδία."[72] | ||
| Μέιριντ Κόριγκαν (1944-) | ||||
| 1977 | Διεθνής Αμνηστία (ιδρύθηκε το 1961) |
"για τον παγκόσμιο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων."[8][73] | ||
| 1978 | Ανουάρ Σαντάτ (1918–1981) |
"για τη από κοινού διαπραγμάτευση της ειρήνης μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ το 1978."[74] | ||
| Μεναχέμ Μπέγκιν (1913–1992) |
||||
| 1979 | Μητέρα Τερέζα (1910–1997) |
"για το έργο της στην προσφορά βοήθειας στην πάσχουσα ανθρωπότητα."[75] | ||
| 1980 | Αδόλφο Πέρες Εσκιβέλ (1931-) |
"για το ότι αποτελεί πηγή έμπνευσης για τους καταπιεσμένους ανθρώπους, ιδιαίτερα στη Λατινική Αμερική."[76][8] | ||
| 1981 | Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (ιδρύθηκε το 1950) |
"για την προώθηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφύγων."[77] | ||
| 1982 | Άλβα Μύρνταλ (1902–1986) |
"για το έργο τους για τον αφοπλισμό και τις ζώνες ελεύθερες από πυρηνικά όπλα."[78][79] | ||
| Αλφόνσο Γκαρσία Ρόμπλες (1911–1991) |
||||
| 1983 | Λεχ Βαλέσα[G] (1943-) |
"για τον μη βίαιο αγώνα για ελεύθερα συνδικάτα και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Πολωνία."[80] | ||
| 1984 | Ντέσμοντ Τούτου (1931–2021) |
"για τον ρόλο του ως ενωτική ηγετική μορφή στη μη βίαιη εκστρατεία για την επίλυση του προβλήματος του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική"[81] | ||
| 1985 | Διεθνείς Γιατροί για την Πρόληψη του Πυρηνικού Πολέμου (ιδρύθηκε το 1980) |
"για τη διάδοση έγκυρων πληροφοριών και τη δημιουργία ευαισθητοποίησης σχετικά με τις καταστροφικές συνέπειες ενός πυρηνικού πολέμου."[82] | ||
| 1986 | Ελί Βίζελ (1928–2016) |
"για το ότι είναι αγγελιοφόρος στην ανθρωπότητα: το μήνυμά του είναι μήνυμα ειρήνης, εξιλέωσης και αξιοπρέπειας."[83] | ||
| 1987 | Όσκαρ Αρίας (1940-) |
"για το έργο του για τη διαρκή ειρήνη στην Κεντρική Αμερική."[84] | ||
| 1988 | Ειρηνευτικές Δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών (ιδρύθηκε το 1945) |
"για την πρόληψη ένοπλων συγκρούσεων και τη δημιουργία συνθηκών για διαπραγματεύσεις."[85] | ||
| 1989 | Τενζίν Γκιάτσο, 14ος Δαλάι Λάμα (1935-) |
"για την υποστήριξη ειρηνικών λύσεων βασισμένων στην ανοχή και τον αμοιβαίο σεβασμό, προκειμένου να διατηρηθεί η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του λαού του."[86] | ||
| 1990 | Μιχαήλ Γκορμπατσόφ (1931–2022) |
"για τον ηγετικό ρόλο που έπαιξε στις ριζικές αλλαγές στις σχέσεις Ανατολής-Δύσης."[87] | ||
| 1991 | Αούνγκ Σαν Σου Κι[H] (1945-) |
"για τον μη βίαιο αγώνα της για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα."[88] | ||
| 1992 | Ριγοβέρτα Μεντσού (1959-) |
"για τον αγώνα της για την κοινωνική δικαιοσύνη και την εθνοπολιτισμική συμφιλίωση βασισμένη στον σεβασμό των δικαιωμάτων των αυτόχθονων πληθυσμών."[89] | ||
| 1993 | Νέλσον Μαντέλα (1918–2013) |
"για το έργο τους για τον ειρηνικό τερματισμό του καθεστώτος του απαρτχάιντ και για τη θέση των θεμελίων για μια νέα δημοκρατική Νότια Αφρική."[90] | ||
| Φρεντερίκ Βίλεμ ντε Κλερκ (1936–2021) | ||||
| 1994 | Γιάσερ Αραφάτ (1929–2004) |
"για τις προσπάθειές τους να δημιουργήσουν ειρήνη στη Μέση Ανατολή."[91] | ||
| Γιτζάκ Ράμπιν (1922–1995) |
||||
| Σιμόν Πέρες (1923–2016) | ||||
| 1995 | Τζόζεφ Ρότμπλατ (1908–2005) |
"για τις προσπάθειές τους να μειώσουν τον ρόλο των πυρηνικών όπλων στη διεθνή πολιτική και, μακροπρόθεσμα, να εξαλείψουν τέτοια όπλα."[92] | ||
| Διασκέψεις στο Παγκουός για την Επιστήμη και τις Παγκόσμιες Υποθέσεις | ||||
| 1996 | ![]() |
Κάρλος Φιλίπε Σιμένες Μπέλο (1948-) |
"για το έργο τους προς μια δίκαιη και ειρηνική λύση στη σύγκρουση στο Ανατολικό Τιμόρ."[93] | |
| Ζοζέ Ράμος Όρτα (1949-) |
||||
| 1997 | Διεθνής Εκστρατεία για την Απαγόρευση των Ναρκών Ξηράς (ιδρύθηκε το 1992) |
"για το έργο τους για την απαγόρευση και την εκκαθάριση των ναρκών κατά προσωπικού."[94] | ||
| Τζόντι Ουίλιαμς (1950-) |
||||
| 1998 | Τζον Χιουμ (1937–2020) |
"για τις προσπάθειές τους να βρουν μια ειρηνική λύση στη σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία."[95] | ||
| Ντέιβιντ Τριμπλ (1944–2022) |
||||
| 1999 | Γιατροί Χωρίς Σύνορα | "σε αναγνώριση του πρωτοποριακού ανθρωπιστικού έργου της οργάνωσης σε πολλές ηπείρους."[96] | ||
| 2000 | Κιμ Ντε-τζουνγκ (1924–2009) |
"για το έργο του για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Νότια Κορέα και στην Ανατολική Ασία γενικότερα, και για την ειρήνη και τη συμφιλίωση με τη Βόρεια Κορέα ειδικότερα."[97] | ||
| 2001 | Ηνωμένα Έθνη | "για το έργο τους για έναν καλύτερα οργανωμένο και πιο ειρηνικό κόσμο."[98] | ||
| Κόφι Ανάν (1938–2018) |
||||
| 2002 | Τζίμι Κάρτερ (1924–2024) |
"για τις δεκαετίες ακούραστης προσπάθειάς του να βρει ειρηνικές λύσεις σε διεθνείς συγκρούσεις, να προωθήσει τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προωθήσει την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη."[99] | ||
| 2003 | Σιρίν Εμπαντί (1947-) |
"για τις προσπάθειές της για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έχει επικεντρωθεί ιδιαίτερα στα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών."[100] | ||
| 2004 | Ουανγκάρι Μούτα Μαατάι (1940–2011) |
"για τη συμβολή της στη βιώσιμη ανάπτυξη, τη δημοκρατία και την ειρήνη."[101] | ||
| 2005 | Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ιδρύθηκε το 1957) |
"για τις προσπάθειές τους να αποτρέψουν τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας για στρατιωτικούς σκοπούς και να διασφαλίσουν ότι η πυρηνική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς χρησιμοποιείται με τον ασφαλέστερο δυνατό τρόπο."[102] | ||
| Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι (1942-) |
||||
| 2006 | Μοχάμεντ Γιουνούς (1940-) |
"για τις προσπάθειές τους να δημιουργήσουν κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη από τα κάτω."[103] | ||
| Τράπεζα Γκράμιν (ιδρύθηκε το 1983) | ||||
| 2007 | Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (ιδρύθηκε το 1988) |
"για τις προσπάθειές τους να οικοδομήσουν και να διαδώσουν μεγαλύτερη γνώση σχετικά με την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή και να θέσουν τα θεμέλια για τα μέτρα που απαιτούνται για την καταπολέμηση αυτής της αλλαγής."[104] | ||
| Αλ Γκορ (1948-) |
||||
| 2008 | Μάρτι Αχτισάαρι (1937–2023) |
"για τις σημαντικές του προσπάθειες, σε πολλές ηπείρους και για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, για την επίλυση διεθνών συγκρούσεων."[105] | ||
| 2009 | Μπαράκ Ομπάμα (1961-) |
"για τις εξαιρετικές του προσπάθειες να ενισχύσει τη διεθνή διπλωματία και τη συνεργασία μεταξύ των λαών."[106] | ||
| 2010 | Λιου Σιαομπό[I] (1955–2017) |
"για τον μακρύ και μη βίαιο αγώνα του για τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα."[107] | ||
| 2011 | Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ (1938-) |
"για τον μη βίαιο αγώνα τους για την ασφάλεια των γυναικών και για τα δικαιώματα των γυναικών στην πλήρη συμμετοχή στο έργο οικοδόμησης της ειρήνης."[108] | ||
| Λέιμα Γκμπόουι (1972-) | ||||
| Ταουακούλ Κάρμαν (1979-) |
||||
| 2012 | Ευρωπαϊκή Ένωση (ιδρύθηκε το 1958) |
"για πάνω από έξι δεκαετίες συνέβαλε στην προώθηση της ειρήνης και της συμφιλίωσης, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη."[109] | ||
| 2013 | Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (ιδρύθηκε το 1997) |
"για τις εκτεταμένες προσπάθειές του για την εξάλειψη των χημικών όπλων."[111] | ||
| 2014 | Καϊλάς Σατιάρτι (1954-) |
"για τον αγώνα τους ενάντια στην καταστολή των παιδιών και των νέων και για το δικαίωμα όλων των παιδιών στην εκπαίδευση."[112] | ||
| Μαλάλα Γιουσαφζάι (1997-) |
||||
| 2015 | Κουαρτέτο Εθνικού Διαλόγου της Τυνησίας (2013–2014) |
"για την καθοριστική συμβολή του στην οικοδόμηση μιας πλουραλιστικής δημοκρατίας στην Τυνησία στον απόηχο της Επανάστασης των Γιασεμιών του 2011."[113] | ||
| 2016 | Χουάν Μανουέλ Σάντος (1951-) |
"για τις αποφασιστικές προσπάθειές του να τερματίσει τον εμφύλιο πόλεμο της χώρας που διήρκεσε περισσότερα από 50 χρόνια."[114] | ||
| 2017 | Διεθνής Εκστρατεία για την Κατάργηση των Πυρηνικών Όπλων (ιδρύθηκε το 2007) |
"για το έργο της να επιστήσει την προσοχή στις καταστροφικές ανθρωπιστικές συνέπειες οποιασδήποτε χρήσης πυρηνικών όπλων και για τις πρωτοποριακές της προσπάθειες να επιτύχει μια απαγόρευση τέτοιων όπλων βάσει συνθήκης."[115] | ||
| 2018 | Ντενί Μουκουέγκε (1955-) |
"για τις προσπάθειές τους να τερματίσουν τη χρήση της σεξουαλικής βίας ως όπλο πολέμου και ένοπλης σύγκρουσης."[116] | ||
| Νάντια Μουράντ (1993-) |
||||
| 2019 | Άμπι Αχμέτ (1976-) |
"για τις προσπάθειές του να επιτύχει ειρήνη και διεθνή συνεργασία, και ειδικότερα για την αποφασιστική πρωτοβουλία του να επιλύσει τη συνοριακή σύγκρουση με τη γειτονική Ερυθραία."[117] | ||
| 2020 | Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (ιδρύθηκε το 1961) |
"για τις προσπάθειές του να καταπολεμήσει την πείνα, για τη συμβολή του στη βελτίωση των συνθηκών για την ειρήνη σε περιοχές που πλήττονται από συγκρούσεις και για τη δράση του ως κινητήρια δύναμη στις προσπάθειες για την πρόληψη της χρήσης της πείνας ως όπλου πολέμου και συγκρούσεων."[118] | ||
| 2021 | Μαρία Ρέσα (1963-) |
"για τις προσπάθειές τους να διαφυλάξουν την ελευθερία της έκφρασης, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για τη δημοκρατία και τη διαρκή ειρήνη."[119] | ||
| Ντμίτρι Μουράτοφ (1961-) |
||||
| 2022 | Αλές Μπιαλιάτσκι[J] (1962-) | "Οι βραβευθέντες με το Βραβείο Ειρήνης εκπροσωπούν την κοινωνία των πολιτών στις χώρες τους. Έχουν προωθήσει για πολλά χρόνια το δικαίωμα στην κριτική της εξουσίας και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών. Έχουν καταβάλει εξαιρετική προσπάθεια για την τεκμηρίωση εγκλημάτων πολέμου, παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατάχρησης εξουσίας. Μαζί αποδεικνύουν τη σημασία της κοινωνίας των πολιτών για την ειρήνη και τη δημοκρατία."[120] | ||
![]() |
Μεμοριάλ (ιδρύθηκε το 1989) | |||
| Κέντρο Πολιτικών Ελευθεριών (ιδρύθηκε το 2007) | ||||
| 2023 | Ναργκές Μοχαμαντί[K](1972-) | "για τον αγώνα της ενάντια στην καταπίεση των γυναικών στο Ιράν και τον αγώνα της για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας για όλους"[121] | ||
| 2024 | Nihon Hidankyo (ιδρύθηκε το 1956) |
"για τις προσπάθειές της να επιτύχει έναν κόσμο απαλλαγμένο από πυρηνικά όπλα και για την απόδειξη μέσω της μαρτυρίας επιζώντων ότι τα πυρηνικά όπλα δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιηθούν ξανά"[122] | ||
| 2025 | Μαρία Κορίνα Ματσάδο[L] (1967-) | "για την ακούραστη εργασία της για την προώθηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων για τον λαό της Βενεζουέλας και για τον αγώνα της να επιτύχει μια δίκαιη και ειρηνική μετάβαση εξουσίας από τη δικτατορία στη δημοκρατία."[123] | ||
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- A Οι ακόλουθοι βραβευθέντες τιμήθηκαν όλοι με τα αντίστοιχα βραβεία τους με καθυστέρηση ενός έτους, επειδή η Επιτροπή αποφάσισε ότι καμία από τις υποψηφιότητες κατά το έτος στο οποίο αναφέρονται ως βραβευθέντες δεν πληρούσε τα κριτήρια της διαθήκης του Νόμπελ. Σύμφωνα με τους κανόνες της, η Επιτροπή ανέβαλε την απονομή των βραβείων μέχρι το επόμενο έτος, αν και απονεμήθηκαν ως το βραβείο του προηγούμενου έτους:
- Έλιχου Ρουτ (1912),[21] Γούντροου Ουίλσον (1919),[24] Όστεν Τσάμπερλεν (1925), Τσαρλς Ντόους (1925),[29] Φράνκ Μπιλινγκς Κέλογκ (1929),[32] Νόρμαν Έιντζελ (1933),[35] Καρλ φον Οσιέτσκι (1935),[38] Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού (1944),[43] Άλμπερτ Σβάιτσερ (1952),[124] Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (1954),[55] Άλμπερτ Λουτούλι (1960), Λάινους Πόλινγκ (1962)[61]
- B Το βραβείο του Καρλ φον Οσιέτσκι απονεμήθηκε ερήμην επειδή ήταν φυλακισμένος και η κυβέρνηση της Γερμανίας του αρνήθηκε την έκδοση διαβατηρίου.[125]
- C Το βραβείο του Νταγκ Χάμαρσκελντ απονεμήθηκε μετά θάνατον.
- D Το βραβείο του Χένρι Κίσινγκερ απονεμήθηκε ερήμην επειδή δεν ήθελε να γίνει στόχος αντιπολεμικών διαδηλωτών.[126]
- E Ο Λε Ντουκ Θο αρνήθηκε να αποδεχθεί το βραβείο.[69]
- F Το βραβείο του Αντρέι Ζαχάρωφ απονεμήθηκε ερήμην επειδή η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης του αρνήθηκε την έκδοση διαβατηρίου.[127]
- G Το βραβείο του Λεχ Βαλέσα απονεμήθηκε ερήμην επειδή η κυβέρνηση της Πολωνίας του αρνήθηκε την έκδοση διαβατηρίου.[128]
- H Το βραβείο της Αούνγκ Σαν Σου Κι απονεμήθηκε ερήμην επειδή κρατούνταν αιχμάλωτη από την κυβέρνηση της Μιανμάρ. Μετά την απελευθέρωσή της από τον κατ' οίκον περιορισμό και την εκλογή της στο Pyithu Hluttaw, η Σου Κι αποδέχθηκε το βραβείο της αυτοπροσώπως στις 16 Ιουνίου 2012.[129]
- I Το βραβείο του Λιου Σιαομπό απονεμήθηκε ερήμην επειδή ήταν φυλακισμένος στην Κίνα.[130]
- J Το βραβείο του Αλές Μπιαλιάτσκι απονεμήθηκε ερήμην επειδή ήταν φυλακισμένος στη Λευκορωσία.
- K Το βραβείο της Ναργκίς Μοχαμαντί απονεμήθηκε ερήμην επειδή ήταν φυλακισμένη στο Ιράν.
- L Η Ματσάδο έδωσε το μετάλλιό της στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, αν και αυτό δεν αναγνωρίζεται καθώς «ένα Βραβείο Νόμπελ δεν μπορεί ούτε να ανακληθεί, ούτε να μοιραστεί, ούτε να μεταβιβαστεί σε άλλους. Από τη στιγμή που γίνεται η ανακοίνωση, η απόφαση ισχύει για πάντα».[131]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Excerpt from the Will of Alfred Nobel». Ίδρυμα Νόμπελ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «Prize Awarder for the Nobel Peace Prize». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Prize». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «Alfred Nobel: The Man Behind the Nobel Prize». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize Award Ceremonies». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 3 4 5 6 «Nobel Laureates Facts». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «Women Nobel Laureates». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 Lundestad, Geir (15 Μαρτίου 2001). «The Nobel Peace Prize, 1901–2000». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1901». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1902». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1903». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1904». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1905». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1906». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1907». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1908». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1909». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «Award Ceremony Speech (1910)». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1910». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1911». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1912». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1913». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1917». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1919». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1920». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1921». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ Stang, Fredrik. «Award Ceremony Speech (1922)». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1922». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 3 «The Nobel Peace Prize 1925». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1926». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1927». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1929». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1930». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1931». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1933». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1934». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «BBC News: Nobel Peace Prize medal stolen in Newcastle 3 April 2013, accessed 3 April 2013». BBC News. 3 Απριλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2018.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1935». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1936». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1937». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1938». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2022.
- ↑ Jahn, Gunnar. «Award Ceremony Speech (1944)». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1944». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2019.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1945». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2022.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1946». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ Jahn, Gunnar. «Award Ceremony Speech (1947)». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ Abrams, Irwin (1991). «The Quaker Peace Testimony and the Nobel Peace Prize». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1947». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ Tønnesson, Øyvind (1 Δεκεμβρίου 1999). «Controversies Mahatma Gandhi, the Missing Laureate». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1949». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1950». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1951». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1952». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1953». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1954». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1957». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1958». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1959». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1960». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1961». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1962». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1963». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1964». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1965». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1968». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1969». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1970». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1971». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1973». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- 1 2 «The Nobel Peace Prize 1974». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1975». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1976». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1977». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1978». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1979». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2000». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1981». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1982». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1982–Presentation Speech». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1983». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize for 1984». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2018.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1985». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1986». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1987». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1988». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1989». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1990». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1991». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1992». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1993». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1994». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1995». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1996». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1997». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1998». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1999». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2018.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2000». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2001». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2002». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2003». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2004». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2005». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2006». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2007». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2008». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2008.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2009». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2010». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2011.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2011». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2012». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2012.
- ↑ «Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons Facts». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2013». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2014». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2015». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2016». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2017 - Press Release». www.nobelprize.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2018 - Press Release». www.nobelprize.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2018.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2019» (στα Αγγλικά). The Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2019.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2020». NobelPrize.org (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2020.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2021 - Press Release». NobelPrize.org (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2021.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2022». NobelPrize.org (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2022.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2023». Nobel Foundation. 6 Οκτωβρίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2023.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2024». NobelPrize.org (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2024.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 2025». NobelPrize.org (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2025.
- ↑ «The Nobel Peace Prize 1952». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2020.
- ↑ «Biography: Carl von Ossietzky». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ Nordlinger, Jay (30 Νοεμβρίου 2023). «Controversies and criticisms». The National Review. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2024.
- ↑ Lionaes, Aase. «Award Ceremony Speech (1975)». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «Profile: Lech Wałęsa». CNN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2007.
- ↑ Sejersted, Francis. «Award Ceremony Speech (1991)». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαΐου 2007. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ Jagland, Thorbjørn. «Award Ceremony Speech (2010)». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «Is it possible to revoke a Nobel Peace Prize?». www.nobelpeaceprize.org. 30 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2026.


