Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κατάλογος χωρών μελών του ΟΗΕ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
Χάρτης των μελών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, μαζί με τις περιοχές τους (συμπεριλαμβανομένων εξαρτημένων περιοχών) που αναγνωρίζονται από τον ΟΗΕ, σε μπλε[1]
Image
Σημαίες των κρατών μελών του ΟΗΕ μπροστά από το Παλάτι των Εθνών (Γενεύη, Ελβετία).

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) έχει 193 κράτη μέλη [2], και κάθε ένα από αυτά είναι μέλος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.[3]

Τα κριτήρια για την αποδοχή νέων μελών τίθενται από το 4ο Άρθρο του 2ου Κεφαλαίου του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ:[4]

  1. Μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών μπορούν να γίνουν όλα τα φιλειρηνικά κράτη τα οποία αποδέχονται τις υποχρεώσεις που περιέχονται στον παρόντα Καταστατικό Χάρτη και, που κατά την κρίση του Οργανισμού, είναι σε θέσει να εκπληρώσουν αυτές τις υποχρεώσεις.
  2. Η αποδοχή οποιουδήποτε τέτοιου μέλους στα Ηνωμένα Έθνη επηρεάζεται από την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης μετά από εισήγηση του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Η εισήγηση για ένταξη από το Συμβούλιο Ασφαλείας απαιτεί θετική ψήφο από τουλάχιστον εννέα από τα δεκαπέντε μέλη του συμβουλίου, και κανένα από τα πέντε μόνιμα μέλη να μην ασκήσει βέτο. Η εισήγηση του Συμβουλίου Ασφαλείας πρέπει να εγκριθεί από τη Γενική Συνέλευση με πλειοψηφία δύο τρίτων.[5]

Θεωρητικά, μόνο κυρίαρχα κράτη μπορούν να γίνου μέλη του ΟΗΕ, και πλέον όλα τα μέλη του ΟΗΕ είναι κυρίαρχα κράτη, ωστόσο πέντε μέλη δεν ήταν κυρίαρχα όταν εντάχθηκαν, αλλά έγιναν αργότερα πλήρως ανεξάρτητα μεταξύ 1946 και 1991). Επειδή ένα κράτος μπορεί να γίνει δεκτό στον ΟΗΕ με την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης, κάποια κράτη που θα μπορούσαν να θεωρηθούν κυρίαρχα σύμφωνα με τα κριτήρια της Συνόδου του Μοντεβιδέο, δεν είναι μέλη επειδή ο ΟΗΕ δεν θεωρεί ότι έχουν κυριαρχία, κυρίως λόγω της μη διεθνούς αναγνώρισης ή της αντίθεσης συγκεκριμένων μελών.

Εκτός από τα κράτη μέλη, ο ΟΗΕ προσκαλεί επίσης μη μέλη (σήμερα δύο: την Αγία Έδρα και την Παλαιστίνη [6]), διακυβερνητικούς οργανισμούς, και άλλους διεθνείς οργανισμούς και οντότητας των οποίων η κυριαρχία δεν ορίζεται επακριβώς, να είναι παρατηρητές της Γενικής Συνέλευσης, επιτρέποντάς τους τη συμμετοχή και την τοποθέτηση, όχι όμως την ψήφο στις συνεδριάσεις της Γενικής Συνέλευσης.

Image
Χάρτης των σημερινών κρατών μελών του ΟΗΕ που απεικονίζει τη χρονολογική σειρά ένταξής τους.[7]
  1945 (ιδρυτικά μέλη)
  1946–1959
  1960–1989
  1990–σήμερα
  μη μέλη κράτη παρατηρητές

Ο ΟΗΕ ιδρύθηκε επίσημα στις 24 Οκτωβρίου 1945, μετά την επικύρωση του Καταστατικού Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών από τα πέντε μόνιμα μέλη Συμβουλίου Ασφαλείας (τη Δημοκρατία της Κίνας, τη Γαλλία, τη Σοβιετική Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) και πολλές άλλες χώρες.[8] Συνολικά 51 ιδρυτικά μέλη εντάχθηκαν εκείνη τη χρονιά, 50 από τα οποία υπέγραψαν τον Καταστατικό Χάρτη στο Συνέδριο των Ηνωμένων Εθνών για τη Διεθνή Οργάνωση στο Σαν Φρανσίσκο στις 26 Ιουνίου 1945, ενώ η Πολωνία, η οποία δεν είχε εκπρόσωπο στο συνέδριο, υπέγραψε στις 15 Οκτωβρίου 1945.[9]

Από τα ιδρυτικά μέλη, 49 εξακολουθούν να είναι μέλη του ΟΗΕ, ή η συμμετοχή τους συνεχίστηκε από ένα διάδοχο κράτος (δείτε τον παρακάτω πίνακα), για παράδειγμα, τη Σοβιετική Ένωση, μετά τη διάλυσή της, τη διαδέχτηκε η Ρωσική Ομοσπονδία (δείτε ενότητα Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών). Τα υπόλοιπα δύο ιδρυτικά μέλη, η Τσεχοσλοβακία και η Γιουγκοσλαβία, διαλύθηκαν και η συμμετοχή τους δεν συνεχίστηκε από το 1992 και μετά από κάποιο διάδοχο κράτος (δείτε ενότητες Πρώην μέλη: Τσεχοσλοβακία και Πρώην μέλη: Γιουγκοσλαβία).

Κατά την ίδρυση του ΟΗΕ, η έδρα της Κίνας κρατούνταν από τη Δημοκρατία της Κίνας, όμως μετά την Απόφαση 2758 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ το 1971, την έχει η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (δείτε ενότητα Πρώην μέλη: Δημοκρατία της Κίνας).

Κάποια από τα ιδρυτικά μέλη δεν ήταν κυρίαρχα όταν εντάχθηκαν στον ΟΗΕ, παρά μόνο έγιναν πλήρως ανεξάρτητα αργότερα:[10]

Παρακάτω αναφέρονται τα τρέχοντα μέλη και οι ημερομηνίες ένταξής τους μαζί με το επίσημο όνομα που χρησιμοποιείται από τα Ηνωμένα Έθνη.[12][13]

Η αλφαβητική σειρά των κρατών μελών χρησιμοποιείται για τον καθορισμό της διάταξής τους στις συνεδριάσεις της Γενικής Συνέλευσης, όπου κάθε χρόνο κληρώνεται ένα κράτος μέλος το οποίο καθορίζεται ως το αρχικό σημείο της σειράς.[14] Τα ιδρυτικά μέλη καταχωρούνται με μπλε φόντο και έντονα γράμματα.

Κράτος μέλος Επίσημο όνομα αναφοράς στα αγγλικά Ημερομηνία ένταξης Δείτε επίσης
Image Αγία Λουκία Saint Lucia 18 Σεπτεμβρίου 1979
Image Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Saint Vincent and the Grenadines 16 Σεπτεμβρίου 1980
Image Άγιος Μαρίνος San Marino 2 Μαρτίου 1992
Image Άγιος Χριστόφορος και Νέβις Saint Kitts and Nevis 23 Σεπτεμβρίου 1983
Image Αζερμπαϊτζάν Azerbaijan 2 Μαρτίου 1992 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Αίγυπτος Egypt 24 Οκτωβρίου 1945 Πρώην μέλη: Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία
Image Αιθιοπία Ethiopia 13 Νοεμβρίου 1945
Image Αϊτή Haiti 24 Οκτωβρίου 1945
Image Ακτή Ελεφαντοστού[Σημ. 1] Côte d'Ivoire 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Αλβανία Albania 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Αλγερία Algeria 8 Οκτωβρίου 1962
Image Ανατολικό Τιμόρ Timor-Leste 27 Σεπτεμβρίου 2002
Image Ανγκόλα Angola 1 Δεκεμβρίου 1976
Image Ανδόρρα Andorra 28 Ιουλίου 1993
Image Αντίγκουα και Μπαρμπούντα Antigua and Barbuda 11 Νοεμβρίου 1981
Image Αργεντινή Argentina 24 Οκτωβρίου 1945
Image Αρμενία Armenia 2 Μαρτίου 1992 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Αυστραλία Australia 1 Νοεμβρίου 1945
Image Αυστρία Austria 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Αφγανιστάν Afghanistan 19 Νοεμβρίου 1946
Image Βανουάτου Vanuatu 15 Σεπτεμβρίου 1981
Image Βέλγιο Belgium 27 Δεκεμβρίου 1945
Image Βενεζουέλα [Σημ. 2] Venezuela (Bolivarian Republic of) 15 Νοεμβρίου 1945
Image Βιετνάμ Viet Nam 20 Σεπτεμβρίου 1977
Image Βολιβία [Σημ. 3] Bolivia (Plurinational State of) 14 Νοεμβρίου 1945
Image Βόρεια Μακεδονία[Σημ. 4] North Macedonia 8 Απριλίου 1993 Πρώην μέλη: Γιουγκοσλαβία
Image Βοσνία και Ερζεγοβίνη[Σημ. 5] Bosnia and Herzegovina 22 Μαΐου 1992 Πρώην μέλη: Γιουγκοσλαβία
Image Βουλγαρία Bulgaria 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Βραζιλία Brazil 24 Οκτωβρίου 1945
Image Γαλλία France 24 Οκτωβρίου 1945
Image Γερμανία[Σημ. 6] Germany 18 Σεπτεμβρίου 1973 Πρώην μέλη: Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας
Image Γεωργία Georgia 31 Ιουλίου 1992 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Γκάμπια [Σημ. 7] Gambia (Republic of The) 21 Σεπτεμβρίου 1965
Image Γκαμπόν Gabon 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Γκάνα Ghana 8 Μαρτίου 1957
Image Γουατεμάλα Guatemala 21 Νοεμβρίου 1945
Image Γουιάνα Guyana 20 Σεπτεμβρίου 1966
Image Γουινέα Guinea 12 Δεκεμβρίου 1958
Image Γουινέα-Μπισσάου Guinea-Bissau 17 Σεπτεμβρίου 1974
Image Γρενάδα Grenada 17 Σεπτεμβρίου 1974
Image Δανία[Σημ. 8] Denmark 24 Οκτωβρίου 1945
Image Δομινίκα Dominica 18 Δεκεμβρίου 1978
Image Δομινικανή Δημοκρατία Dominican Republic 24 Οκτωβρίου 1945
Image Ελ Σαλβαδόρ El Salvador 24 Οκτωβρίου 1945
Image Ελβετία[Σημ. 9] Switzerland 10 Σεπτεμβρίου 2002
Image Ελλάδα[Σημ. 10] Greece 25 Οκτωβρίου 1945
Image Ερυθραία Eritrea 28 Μαΐου 1993
Image Εσθονία Estonia 17 Σεπτεμβρίου 1991 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Εσουατίνι [Σημ. 11] Eswatini 24 Σεπτεμβρίου 1968
Image Ζάμπια Zambia 1 Δεκεμβρίου 1964
Image Ζιμπάμπουε Zimbabwe 25 Αυγούστου 1980
Image Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα United Arab Emirates 9 Δεκεμβρίου 1971
Image Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής United States of America 24 Οκτωβρίου 1945
Image Ηνωμένο Βασίλειο[Σημ. 12] United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland 24 Οκτωβρίου 1945
Image Ιαπωνία Japan 18 Δεκεμβρίου 1956
Image Ινδία India 30 Οκτωβρίου 1945
Image Ινδονησία Indonesia 28 Σεπτεμβρίου 1950 Αποχώρηση της Ινδονησίας (1965–1966)
Image Ιορδανία Jordan 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Ιράκ[Σημ. 13] Iraq 21 Δεκεμβρίου 1945
Image Ιράν[Σημ. 14] [Σημ. 15] Iran (Islamic Republic of) 24 Οκτωβρίου 1945
Image Ιρλανδία[Σημ. 16] Ireland 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Ισημερινή Γουινέα Equatorial Guinea 12 Νοεμβρίου 1968
Image Ισημερινός Ecuador 21 Δεκεμβρίου 1945
Image Ισλανδία Iceland 19 Νοεμβρίου 1946
Image Ισπανία[Σημ. 17] Spain 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Ισραήλ Israel 11 Μαΐου 1949
Image Ιταλία Italy 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Καζακστάν [Σημ. 18] [Σημ. 19] Kazakhstan 2 Μαρτίου 1992 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Καμερούν [Σημ. 20] Cameroon 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Καμπότζη [Σημ. 21] Cambodia 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Καναδάς Canada 9 Νοεμβρίου 1945
Image Κατάρ Qatar 21 Σεπτεμβρίου 1971
Image Κεντροαφρικανική Δημοκρατία [Σημ. 22] Central African Republic 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Κένυα Kenya 16 Δεκεμβρίου 1963
Image Κίνα[Σημ. 23] China 24 Οκτωβρίου 1945 Πρώην μέλη: Δημοκρατία της Κίνας
Image Κιργιζία Kyrgyzstan 2 Μαρτίου 1992 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Κιριμπάτι Kiribati 14 Σεπτεμβρίου 1999
Image Κολομβία Colombia 5 Νοεμβρίου 1945
Image Κομόρες Comoros 12 Νοεμβρίου 1975
Image Δημοκρατία του Κονγκό[Σημ. 24] Congo 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό [Σημ. 25] Democratic Republic of the Congo 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Βόρεια Κορέα Democratic People's Republic of Korea 17 Σεπτεμβρίου 1991
Image Νότια Κορέα Republic of Korea 17 Σεπτεμβρίου 1991
Image Κόστα Ρίκα Costa Rica 2 Νοεμβρίου 1945
Image Κούβα Cuba 24 Οκτωβρίου 1945
Image Κουβέιτ Kuwait 14 Μαΐου 1963
Image Κροατία[Σημ. 26] Croatia 22 Μαΐου 1992 Πρώην μέλη: Γιουγκοσλαβία
Image Κύπρος Cyprus 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Λάος [Σημ. 27] Lao People's Democratic Republic 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Λεσότο Lesotho 17 Οκτωβρίου 1966
Image Λετονία Latvia 17 Σεπτεμβρίου 1991 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Λευκορωσία[Σημ. 28] Belarus 24 Οκτωβρίου 1945 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Λίβανος Lebanon 24 Οκτωβρίου 1945
Image Λιβερία Liberia 2 Νοεμβρίου 1945
Image Λιβύη[15][Σημ. 29] Libya 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Λιθουανία Lithuania 17 Σεπτεμβρίου 1991 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Λίχτενσταϊν Liechtenstein 18 Σεπτεμβρίου 1990
Image Λουξεμβούργο Luxembourg 24 Οκτωβρίου 1945
Image Μαδαγασκάρη [Σημ. 30] Madagascar 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Μαλαισία Malaysia 17 Σεπτεμβρίου 1957 Πρώην μέλη: Ομοσπονδία της Μαλαισίας
Image Μαλάουι Malawi 1 Δεκεμβρίου 1964
Image Μαλδίβες [Σημ. 31] Maldives 21 Σεπτεμβρίου 1965
Image Μάλι Mali 28 Σεπτεμβρίου 1960
Image Μάλτα Malta 1 Δεκεμβρίου 1964
Image Μαρόκο Morocco 12 Νοεμβρίου 1956
Image Νησιά Μάρσαλ Marshall Islands 17 Σεπτεμβρίου 1991
Image Μαυρίκιος Mauritius 24 Απριλίου 1968
Image Μαυριτανία Mauritania 27 Οκτωβρίου 1961
Image Μαυροβούνιο Montenegro 28 Ιουνίου 2006 Πρώην μέλη: Γιουγκοσλαβία
Image Μεξικό Mexico 7 Νοεμβρίου 1945
Image Μιανμάρ [Σημ. 32] Myanmar 19 Απριλίου 1948
Image Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας Micronesia (Federated States of) 17 Σεπτεμβρίου 1991
Image Μογγολία Mongolia 27 Οκτωβρίου 1961
Image Μοζαμβίκη Mozambique 16 Σεπτεμβρίου 1975
Image Μολδαβία [Σημ. 33] Republic of Moldova 2 Μαρτίου 1992 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Μονακό Monaco 28 Μαΐου 1993
Image Μπανγκλαντές Bangladesh 17 Σεπτεμβρίου 1974
Image Μπαρμπάντος Barbados 9 Δεκεμβρίου 1966
Image Μπαχάμες Bahamas 18 Σεπτεμβρίου 1973
Image Μπαχρέιν Bahrain 21 Σεπτεμβρίου 1971
Image Μπελίζ Belize 25 Σεπτεμβρίου 1981
Image Μπενίν [Σημ. 34] Benin 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Μποτσουάνα Botswana 17 Οκτωβρίου 1966
Image Μπουρκίνα Φάσο [Σημ. 35] Burkina Faso 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Μπουρούντι Burundi 18 Σεπτεμβρίου 1962
Image Μπουτάν Bhutan 21 Σεπτεμβρίου 1971
Image Μπρουνέι Brunei Darussalam 21 Σεπτεμβρίου 1984
Image Ναμίμπια Namibia 23 Απριλίου 1990
Image Ναουρού Nauru 14 Σεπτεμβρίου 1999
Image Νέα Ζηλανδία New Zealand 24 Οκτωβρίου 1945
Image Νεπάλ Nepal 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Νίγηρας Niger 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Νιγηρία Nigeria 7 Οκτωβρίου 1960
Image Νικαράγουα Nicaragua 24 Οκτωβρίου 1945
Image Νορβηγία Norway 27 Νοεμβρίου 1945
Image Νότια Αφρική [Σημ. 36] South Africa 7 Νοεμβρίου 1945
Image Νότιο Σουδάν South Sudan 14 Ιουλίου 2011
Image Ολλανδία Netherlands 10 Δεκεμβρίου 1945
Image Ομάν Oman 7 Οκτωβρίου 1971
Image Ονδούρα Honduras 17 Δεκεμβρίου 1945
Image Ουγγαρία Hungary 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Ουγκάντα Uganda 25 Οκτωβρίου 1962
Image Ουζμπεκιστάν Uzbekistan 2 Μαρτίου 1992 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Ουκρανία Ukraine 24 Οκτωβρίου 1945 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Ουρουγουάη Uruguay 18 Δεκεμβρίου 1945
Image Πακιστάν Pakistan 30 Σεπτεμβρίου 1947
Image Παλάου Palau 15 Δεκεμβρίου 1994
Image Παναμάς Panama 13 Νοεμβρίου 1945
Image Παπούα Νέα Γουινέα Papua New Guinea 10 Οκτωβρίου 1975
Image Παραγουάη Paraguay 24 Οκτωβρίου 1945
Image Περού Peru 31 Οκτωβρίου 1945
Image Πολωνία Poland 24 Οκτωβρίου 1945
Image Πορτογαλία Portugal 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Πράσινο Ακρωτήριο[Σημ. 37] Cabo Verde 16 Σεπτεμβρίου 1975
Image Ρουάντα Rwanda 18 Σεπτεμβρίου 1962
Image Ρουμανία Romania 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Ρωσία Russian Federation 24 Οκτωβρίου 1945 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Σαμόα Samoa 15 Δεκεμβρίου 1976
Image Σάο Τομέ και Πρίνσιπε Sao Tome and Principe 16 Σεπτεμβρίου 1975
Image Σαουδική Αραβία Saudi Arabia 24 Οκτωβρίου 1945
Image Σενεγάλη Senegal 28 Σεπτεμβρίου 1960
Image Σερβία[Σημ. 38] Serbia 1 Νοεμβρίου 2000 Πρώην μέλη: Γιουγκοσλαβία
Image Σεϋχέλλες Seychelles 21 Σεπτεμβρίου 1976
Image Σιγκαπούρη Singapore 21 Σεπτεμβρίου 1965 Πρώην μέλη: Ομοσπονδία της Μαλαισίας
Image Σιέρα Λεόνε Sierra Leone 27 Σεπτεμβρίου 1961
Image Σλοβακία[Σημ. 39] Slovakia 19 Ιανουαρίου 1993 Πρώην μέλη: Τσεχοσλοβακία
Image Σλοβενία Slovenia 22 Μαΐου 1992 Πρώην μέλη: Γιουγκοσλαβία
Image Νήσοι Σολομώντα Solomon Islands 19 Σεπτεμβρίου 1978
Image Σομαλία Somalia 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Σουδάν Sudan 12 Νοεμβρίου 1956
Image Σουηδία[Σημ. 40] Sweden 19 Νοεμβρίου 1946
Image Σουρινάμ [Σημ. 41] Suriname 4 Δεκεμβρίου 1975
Image Σρι Λάνκα [Σημ. 42] Sri Lanka 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Συρία Syrian Arab Republic 24 Οκτωβρίου 1945 Πρώην μέλη: Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία
Image Ταϊλάνδη[Σημ. 43] Thailand 16 Δεκεμβρίου 1946
Image Τανζανία United Republic of Tanzania 14 Δεκεμβρίου 1961 Πρώην μέλη: Τανγκανίκα και Ζανζιβάρη
Image Τατζικιστάν Tajikistan 2 Μαρτίου 1992 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Τζαμάικα Jamaica 18 Σεπτεμβρίου 1962
Image Τζιμπουτί Djibouti 20 Σεπτεμβρίου 1977
Image Τόγκο Togo 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Τόνγκα Tonga 14 Σεπτεμβρίου 1999
Image Τουβαλού Tuvalu 5 Σεπτεμβρίου 2000
Image Τουρκία [Σημ. 44] Türkiye 24 Οκτωβρίου 1945
Image Τουρκμενιστάν Turkmenistan 2 Μαρτίου 1992 Πρώην μέλη: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Image Τρινιντάντ και Τομπάγκο Trinidad and Tobago 18 Σεπτεμβρίου 1962
Image Τσαντ Chad 20 Σεπτεμβρίου 1960
Image Τσεχία [Σημ. 45] Czechia 19 Ιανουαρίου 1993 Πρώην μέλη: Τσεχοσλοβακία
Image Τυνησία Tunisia 12 Νοεμβρίου 1956
Image Υεμένη Yemen 30 Σεπτεμβρίου 1947 Πρώην μέλη: Υεμένη και Δημοκρατική Υεμένη
Image Φιλιππίνες [Σημ. 46] Philippines 24 Οκτωβρίου 1945
Image Φινλανδία Finland 14 Δεκεμβρίου 1955
Image Φίτζι Fiji 13 Οκτωβρίου 1970
Image Χιλή Chile 24 Οκτωβρίου 1945

Δημοκρατία της Κίνας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Δημοκρατία της Κίνας (ΔτΚ) εντάχθηκε στον ΟΗΕ ως ιδρυτικό μέλος στις 24 Οκτωβρίου 1945, και όπως ορίστηκε από τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, Κεφάλαιο V, στο άρθρο 23, έγινε ένα από τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.[17] Το 1949, μετά τον Κινεζικό Εμφύλιο, η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας, ελεγχόμενη από την Κουομιτάνγκ, έχασε τον έλεγχο της ηπειρωτικής Κίνας και μετεγκαταστάθηκε στην Ταϊβάν, ενώ ο έλεγχος της ηπειρωτικής Κίνας πέρασε στην, κηρυγμένη από την 1 Οκτωβρίου και ελεγχόμενη από το Κομμουνιστικό Κόμμα, Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (ΛΔΚ). Ο ΟΗΕ ειδοποιήθηκε στις 18 Νοεμβρίου του 1949 για τον σχηματισμό του Κεντρική Λαϊκή Κυβέρνηση της ΛΔΚ, ωστόσο η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας συνέχισε να αντιπροσωπεύει την Κίνα στον ΟΗΕ, παρά το μικρό μέγεθος της επικράτειας της (Ταϊβάν και άλλα μικρότερα νησιά) σε σχέση με την επικράτεια της ΛΔΚ στην ηπειρωτική Κίνα. Καθώς και οι δύο κυβερνήσεις ισχυρίζονταν ότι ήταν οι μοναδικοί νόμιμοι εκπρόσωποι της Κίνας, οι προτάσεις για κάποια αλλαγή στην αντιπροσώπευση της Κίνας στον ΟΗΕ δεν γίνονταν δεκτές για τις επόμενες δύο δεκαετίες, αφού η Δημοκρατία της Κίνας αναγνωρίζονταν από την πλειοψηφία των κρατών μελών, ως μοναδικός νόμιμος αντιπρόσωπος της Κίνας.

Κατά τη δεκαετία του 1970, άλλαξαν οι ισορροπίες στους διπλωματικούς κύκλους και η ΛΔΚ πήρε το πάνω χέρι στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις και στον αριθμό των κρατών που την αναγνώριζαν. Στις 25 Οκτωβρίου 1971, κατά την 21η φορά που η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ συζητούσε το ζήτημα της ένταξης της ΛΔΚ στον ΟΗΕ,[18] υιοθετήθηκε η Απόφαση 2758 της Γενικής Συνέλευσης, σύμφωνα με την οποία αναγνωρίζονταν ότι οι «εκπρόσωποι της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας είναι οι μόνοι νόμιμοι αντιπρόσωποι της Κίνας στα Ηνωμένα Έθνη και ότι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας είναι ένα από τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας» και αποφασίστηκε «να αποκατασταθούν όλα τα δικαιώματα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και να αναγνωριστούν οι εκπρόσωποί της Κυβέρνησής της ως οι μόνοι νόμιμοι αντιπρόσωποι της Κίνας στα Ηνωμένα Έθνη, και να αποβληθούν οι εκπρόσωποι του Τσιανγκ Κάι Σεκ από τη θέση που καταλάμβαναν παρανόμως στα Ηνωμένα Έθνη και σε όλους του σχετιζόμενους οργανισμούς.»[19] Αυτό πρακτικά σήμαινε τη μεταφορά της έδρας της Κίνας στον ΟΗΕ από τη ΔτΚ στη ΛΔΚ, και αποβολή της ΔτΚ από τον ΟΗΕ. Από την οπτική των Ηνωμένων Εθνών, η «Δημοκρατία της Κίνας» δεν είναι πρώην μέλος. Το 1971 δεν αποβλήθηκε μέλος του ΟΗΕ, αλλά απορρίφθηκαν τα διαπιστευτήρια της μίας κινεζικής αντιπροσωπείας (από την Ταϊπέι) και έγιναν δεκτά μιας άλλης κινεζικής αντιπροσωπίας (από το Πεκίνο).

Υποψηφιότητες για επανένταξη ως εκπρόσωπος της Ταϊβάν

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Υπό την προεδρία του Μα Γινγκ-Τζέου η Δημοκρατία της Κίνας συμμετείχε σε όργανο των Ηνωμένων Εθνών για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 40 χρόνια.

Μεταξύ 1993 και 2007, η ΔτΚ αιτούνταν επανειλημμένως την επανένταξή της στον ΟΗΕ ως εκπρόσωπος της Ταϊβάν πλέον, αντί της Κίνας, χρησιμοποιώντας το όνομα «Δημοκρατία της Κίνας στην Ταϊβάν» (χρησιμοποιήθηκε από την ελεγχόμενη από την Κουομιτάνγκ διακυβέρνηση του Λη Τενγκ-Χούι), «Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν)» (χρησιμοποιήθηκε από την ελεγχόμενη από το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα διακυβέρνηση του Τσεν Σούι-Μπιαν, ή «Ταϊβάν» (χρησιμοποιήθηκε από τη διακυβέρνηση του Τσεν Σούι-Μπιαν για πρώτη φορά το 2007). Στην αίτησή της η κυβέρνηση της ΔτΚ καλεί τη διεθνή κοινότητα να «αναγνωρίσει το δικαίωμα 23 εκατομμυρίων ανθρώπων της Ταϊβάν να εκπροσωπούνται στο Σύστημα των Ηνωμένων Εθνών».[20] Και οι δεκαπέντε, ωστόσο, απόπειρες ένταξης απορρίφθηκαν επειδή η αίτηση δεν συγκέντρωσε αρκετές ψήφους ώστε να μπει στην επίσημη ημερήσια διάταξη, ή επειδή απορρίφθηκε από τον ΟΗΕ, κυρίως λόγω της αντίθεσης της ΛΔΚ.

Απαντώντας στην αίτηση της ΔτΚ του 2007, η οποία απορρίφθηκε από το Γραφείο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για Νομικά Ζητήματα και αναφερόμενος στην Απόφαση 2758 της Γενικής Συνέλευσης,[21] ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι-μουν, δήλωσε ότι:[22]

Θα αναφέρω εν συντομία ότι η ένταξη στον ΟΗΕ πρέπει να αποφασιστεί από τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Μέλος γίνεται μία κυρίαρχη χώρα. Η θέση των Ηνωμένων Εθνών είναι ότι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας αντιπροσωπεύει όλη την Κίνα ως μόνη και νόμιμη κυβέρνηση της Κίνας. Η απόφαση μέχρι τώρα για την επιθυμία του λαού της Ταϊβάν να ενταχθεί στα Ηνωμένα Έθνη λαμβάνεται σε αυτή τη βάση. Η απόφαση (Απόφαση Γενικής Συνέλευσης 2758) που μόλις αναφέρατε, αναφέρει ξεκάθαρα ότι η Κυβέρνηση της Κίνας είναι η μόνη νόμιμη κυβέρνηση και η θέση του ΟΗΕ είναι ότι η Ταϊβάν είναι τμήμα της Κίνας.

Απαντώντας στην απόρριψη της αίτησής της από τον ΟΗΕ, η κυβέρνηση της ΔτΚ δήλωσε ότι η Ταϊβάν ούτε τώρα, ούτε ποτέ στο παρελθόν βρίσκονταν υπό τη δικαιοδοσία της ΛΔΚ, και καθώς η Απόφαση 2758 της Γενικής Συνέλευσης δεν ξεκαθαρίζει το ζήτημα της αντιπροσώπευσης της Ταϊβάν στον ΟΗΕ, δεν μπορεί να αποτρέψει τη συμμετοχή της στον ΟΗΕ ως ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος.[23] Η κυβέρνηση της ΔτΚ κατέκρινε επίσης τον Μπαν Κι-μουν για τη θέση του ότι η Ταϊβάν είναι τμήμα της Κίνας και για το ότι επέστρεψε την αίτηση χωρίς να τη διαβιβάσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας ή τη Γενική Συνέλευση,[24] ενάντια στην τυπική διαδικασία του ΟΗΕ.[25] Από την άλλη, η κυβέρνηση της ΛΔΚ, η οποία δήλωσε ότι η Ταϊβάν είναι τμήμα της Κίνας και είναι σθεναρά αντίθετη με όποια αίτηση της Ταϊβάν για ένταξη στον ΟΗΕ είτε ως μέλος είτε ως παρατηρητής, επαίνεσε την απόφαση του ΟΗΕ δηλώνοντας ότι πάρθηκε σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη και την Απόφαση 2758 της Γενικής Συνέλευσης, και ότι δείχνει την προσκόλληση του ΟΗΕ και των κρατών μελών του στην αρχή της μίας Κίνας.[26]

Τον Μάιο του 2009, το Υπουργείο Υγείας της Δημοκρατίας της Κίνας προκλήθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να παραστεί στην 62η Συνέλευση Παγκόσμιας Υγείας ως παρατηρητής υπό το όνομα «Κινεζική Ταϊπέι». Ήταν η πρώτη συμμετοχή της ΔτΚ σε διοργάνωση Οργανισμού σχετιζόμενου με τον ΟΗΕ μετά το 1971, και ήταν αποτέλεσμα των βελτιωμένων σχέσεων Κίνας-Ταϊβάν που είχε να κάνουν με το ότι έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κίνας ο Μα Γινγκ-Τζέου ένα χρόνο πριν..[27]

Η Δημοκρατία της Κίνας αναγνωρίζεται από 21 κράτη μέλη του ΟΗΕ και την Αγία Έδρα.

Αρχικά αναφερόταν από το 1945 έως το 1989, ως Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, ενώ το 1990–1992, Ακολουθώντας τη Βελούδινη Επανάσταση, το κράτος μετονομάστηκε σε Τσεχική και Σλοβακική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία.

Η Τσεχοσλοβακία εντάχθηκε στον ΟΗΕ ως ιδρυτικό μέλος στις 24 Οκτωβρίου 1945, και το όνομά της άλλαξε σε Τσεχική και Σλοβάκικη Ομόσπονδη Δημοκρατία στις 20 Απριλίου 1990. Με επικείμενη τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας, στις 10 Δεκεμβρίου 1992, ο μόνιμος αντιπρόσωπός της ενημέρωσε των Γενικό Γραμματέα ότι η Τσεχική και Σλοβάκικη Ομόσπονδη Δημοκρατία θα πάψει να υπάρχει στις 31 Δεκεμβρίου 1992 και ότι η Τσεχική Δημοκρατία και η Σλοβακία, ως διάδοχα κράτη, θα αιτηθούν την ένταξή τους στον ΟΗΕ. Κανένα από τα δύο κράτη δεν διεκδίκησε το στάτους του μοναδικού διαδόχου κράτους. Αμφότερα έγιναν δεκτά από τον ΟΗΕ στις 19 Ιανουαρίου 1993.[28]

Την σημαία της Τσεχοσλοβακίας, μετά την διάλυση της, από το 1993 την υιοθέτησε η Τσεχία, ενώ η Πράγα που ήταν η πρωτεύουσα της Τσεχοσλοβακίας, έγινε η Πρωτεύουσα της σημερινής Τσεχίας. Η Σλοβακία υιοθέτησε την δική της σημαία βασισμένη στα πανσλαβικά χρώματα, και πρωτεύουσα ανακυρήχθηκε η Μπρατισλάβα.

Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (Δυτική Γερμανία) και η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία) έγιναν δεκτές στον ΟΗΕ στις 18 Σεπτεμβρίου 1973. Με την ένταξη της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, που τέθηκε σε ισχύ στις 3 Οκτωβρίου 1990, τα εδάφη της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας έγιναν τμήμα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που σήμερα είναι γνωστή απλώς ως Γερμανία. Κατά συνέπεια η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας εξακολούθησε να είναι μέλος του ΟΗΕ ενώ η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας έπαψε να υπάρχει.[28]

Την σημαία της πρώην Δυτικής Γερμανίας, μετά την Γερμανική επανένωση, που έλαβε χώρα στις 3 Οκτωβρίου 1990, την υιοθέτησε η σημερινή Γερμανία, ενώ το Βερολίνο που ήταν η πρωτεύουσα της Ανατολικής Γερμανίας και διαιρεμένη πόλη (Δυτικό Βερολίνο και Ανατολικό Βερολίνο), έγινε ενοποιημένη πόλη πλέον, η Πρωτεύουσα της σημερινής Γερμανίας, με την Βόννη να καταργείται από πρωτεύουσα της πρώην Δυτικής Γερμανίας, που ήτανε πρωτεύουσα από το 1949, διατηρώντας κυβερνητικά γραφεία και υπουργεία μέχρι το 1998.

Ομοσπονδία της Μαλαισίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ομοσπονδία της Μαλαισίας εντάχθηκε στα Ηνωμένα Έθνη στις 17 Σεπτεμβρίου 1957. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1963 άλλαξε το όνομά της σε Μαλαισία, μετά το σχηματισμό της Μαλαισίας από τη Σιγκαπούρη, το Σαμπάχ (Βόρειο Βόρνεο), το Σαράουακ και την Ομοσπονδία της Μαλαισίας. Η Σιγκαπούρη έγινε ανεξάρτητο κράτος στις 9 Αυγούστου 1965 και μέλος του ΟΗΕ στις 21 Σεπτεμβρίου 1965.

Τανγκανίκα και Ζανζιβάρη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τανγκανίκα έγινε δεκτή στον ΟΗΕ στις 14 Δεκεμβρίου 1961, και η Ζανζιβάρη στις 16 Δεκεμβρίου 1963. Μετά την επικύρωση της Ένωσης μεταξύ Τανγκανίκας και Ζανζιβάρης στις 26 Απριλίου 1964, οι δύο χώρες σχημάτισαν την «Ηνωμένη Δημοκρατία της Τανγκανίκας και της Ζανζιβάρης» έμειναν στον ΟΗΕ ως ένα μέλος. Από την 1 Νοεμβρίου 1964 το όνομα άλλαξε σε Ηνωμένη Δημοκρατία της Τανζανίας.[28][29]

Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) εντάχθηκε στον ΟΗΕ ως ιδρυτικό μέλος στις 24 Οκτωβρίου 1945, και όπως ορίστηκε από το Άρθρο 23 του Κεφάλαιο Ε' του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, έγινε ένα από τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.[17] Ενόψει της επικείμενης διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης, ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Μπορίς Γιέλτσιν, ενημέρωσε τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ ότι τη θέση της ΕΣΣΔ στο συμβούλιο ασφαλείας καθώς και σε όλα τα υπόλοιπα όργανα του ΟΗΕ θα αναλάβει η Ρωσική Ομοσπονδία με την υποστήριξη των 11 κρατών μελών της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών.[28]

Η Μόσχα που ήτανε η πρωτέυουσα της ΕΣΣΔ μέχρι το 1991, έγινε έκτοτε η πρωτεύουσα της σημερινής Ρωσίας.

Τα υπόλοιπα δεκατέσσερα κράτη που ιδρύθηκαν από τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες έγιναν όλα δεκτά στον ΟΗΕ:

Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Ο Αιγύπτιος πρόεδρος Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ (καθήμενος δεξιά) και ο Σύριος πρόεδρος Σουκρί αλ-Κουβατλί υπογράφουν τξ συμφωνία σχηματισμού της Ηνωμένης Αραβικής Δημοκρατίας το 1958. Η βραχύβια πολιτική ένωση αντιπροσώπευε και τα δύο κράτη και χρησιμοποιούνταν ως το όνομα της Αιγύπτου μετά την αποχώρηση της Συρίας το 1961.

Αμφότερες η Αίγυπτος και η Συρία εντάχθηκαν στον ΟΗΕ ως ιδρυτικά μέλη στις 24 Οκτωβρίου 1945. Μετά από δημοψήφισμα στις 21 Φεβρουαρίου 1958, εγκαθιδρύθηκε η Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία από ένωση της Αιγύπτου και της Συρίας και συνέχισε στον ΟΗΕ ως ένα μέλος. Στις 13 Οκτωβρίου 1961, η Συρία επέστρεψε στο προηγούμενο καθεστώς ανεξαρτησίας και επανέκτησε τη θέση μέλους της στον ΟΗΕ. Η Αίγυπτος συνέχισε να είναι μέλος του ΟΗΕ ως Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία μέχρι τις 2 Σεπτεμβρίου 1971 οπότε επέστρεψε στο αρχικό της όνομα. Η Συρία άλλαξε το όνομά της σε Συριακή Αραβική Δημοκρατία στις 14 Σεπτεμβρίου 1971.[28]

Υεμένη και Δημοκρατική Υεμένη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Υεμένη (ήτοι η Βόρεια Υεμένη) εντάχτηκε στον ΟΗΕ στις 30 Σεπτεμβρίου 1947. Η Νότια Υεμένη εντάχτηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1967 και άλλαξε το όνομά της σε Λαϊκή Δημοκρατία της Υεμένης στις 20 Νοεμβρίου 1970, ενώ αργότερα αναφέρονταν ως Δημοκρατική Υεμένη. Στις 22 Μαΐου 1990 τα δύο κράτη ενοποιήθηκαν και σχημάτισαν τη Δημοκρατία της Υεμένης η οποία συνέχισε στον ΟΗΕ ως ένα μέλος υπό το όνομα Υεμένη.[28]

Παρατηρητές και μη μέλη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από τα κράτη μέλη, υπάρχουν και δύο μη μέλη κράτη μόνιμοι παρατηρητές: η Αγία Έδρα και το Κράτος της Παλαιστίνης.[30]

Αρκετά κράτη μέλη πριν ενταχθούν ως πλήρη μέλη είχαν το στάτους του παρατηρητή.[45][46][47] Η πιο πρόσφατη περίπτωση είναι αυτή της Ελβετίας, η οποία εντάχθηκε ως μέλος το 2002.[48]

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θεσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έλαβε καθεστώς κράτους παρατηρητή στη Γενική Συνέλευση με την Απόφαση 3208 το 1972. Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας το 2009, οι αντιπρόσωποι εξουσιοδοτούνταν κατευθείαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση.[49] Δόθηκαν πλήρη δικαιώματα στη Γενική Συνέλευση, εκτός του δικαιώματος της ψήφου και της υποβολής υποψηφίων, με την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης A/RES/65/276 στις 10 Μαΐου 2011.[50] Είναι το μόνο μη κράτος μέλος σε πάνω από 50 διεθνείς συνθήκες και έχει συμμετάσχει ως πλήρες μέλος με κάθε τρόπο εκτός της ψήφου, σε πολλές συνδιασκέψεις του ΟΗΕ.[51]

Το καθεστώς κυριαρχίας της Δυτικής Σαχάρας είναι υπό διαμάχη ανάμεσα στο Μαρόκο και το Μέτωπο Πολισάριο. Το μεγαλύτερο τμήμα της βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Μαρόκου, και το υπόλοιπο (Ελεύθερη Ζώνη) από την Αραβική Λαϊκή Δημοκρατία της Σαχάρας που ανακηρύχθηκε από το Μέτωπο Πολισάριο. Η Δυτική Σαχάρα καταχωρείται από τον ΟΗΕ ως «μη αυτοκυβερνούμενη περιοχή».[52]

Οι Νήσοι Κουκ και Νιούε, αμφότερα συνδεδεμένα κράτη με τη Νέα Ζηλανδία, δεν είναι μέλη του ΟΗΕ, είναι όμως μέλη σε εξειδικευμένους οργανισμούς του, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας[53] και η UNESCO,[54] ενώ συνυπογράφουν διεθνείς συνθήκες όπως η Σύμβαση Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή[55] και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Θαλάσσιο Δίκαιο,[56] και έτσι αντιμετωπίζονται ως μη-μέλη κράτη.[57][58]

  1. Ακτή Ελεφαντοστού: Προηγουμένως αναφέρονταν ως Ακτή Ελεφαντοστού (Ivory Coast). Στις 6 Νοεμβρίου 1985, ζήτησε το όνομά της να μην μεταφράζεται πλέον στις διάφορες γλώσσες, το οποίο τέθηκε σε ισχύ από την 1 Ιανουαρίου 1986 και έκτοτε ονομάζεται διεθνώς Côte d'Ivoire (Κοτ ντ'Ιβουάρ).
  2. Βενεζουέλα: Σήμερα επίσημα αναφέρεται ως Μπολιβαρική Δημοκρατία της Βενεζουέλας, παλαιότερα απλώς Βενεζουέλα.
  3. Βολιβία: Αναφερόταν Παλαιότερα ως σκέτη Βολιβία χωρίς τον προσδιορισμό «Πολυεθνοτική Πολιτεία της».
  4. Βόρεια Μακεδονία: Προηγουμένως από τς 4 Αυγούστου 1993 μέχρι και τις 11 Ιουλίου 2018, αναφέρονταν ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (Former Yugoslav Republic of Macedonia). Στις 12 Ιουλίου 2018, το συνταγματικό όνομα της χώρας άλλαξε οριστικά βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών σε North Macedonia με διεθνώς Erga omnes (έναντι όλων) και απαγορέυεται ρητά να χρησιμοποιείται το πρώην συνταγματικό της όνομα (Former Yugoslav Republic of Macedonia) καθώς και το Republic of Macedonia (ονομασία στην οποία η Ελλάδα είχε επί χρόνια διαμάχη με την χώρα, για ιστορικούς και πολιτιστικούς λόγους), από κάθε συνταγματικό έγγραφο της χώρας.
  5. Βοσνία και Ερζεγοβίνη: Προηγουμένως αναφέρονταν ως Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Republic of Bosnia and Herzegovina), από τις 22 Μαίου 1992 μέχρι τις 10 Φεβρουαρίου 1998.
  6. Γερμανία: Ορισμένες φορές η χώρα αποκαλείται και με το Επίσημο Γερμανικό της όνομα Deutschland, για διπλωματικούς λόγους.
  7. Γκάμπια: Προηγουμένως αναφέρονταν ως The Gambia, με άρθρο.
  8. Δανία: Ορισμένες φορές η χώρα αποκαλείται και με το Επίσημο Δανικό της όνομα Danmark, για διπλωματικούς λόγους.
  9. Ελβετία: Ορισμένες φορές η χώρα αποκαλείται και με το Επίσημο Λατινικό της όνομα Confoederatio Helvetica (Ελβετική Συνομοσπονδία), για διπλωματικούς λόγους.
  10. Ελλάδα: Ορισμένες φορές η χώρα αποκαλείται και ως Hellas, για διπλωματικούς λόγους.
  11. Εσουατίνι: Το όνομα άλλαξε από Σουαζιλάνδη στις 19 Απριλίου 2018.
  12. Ηνωμένο Βασίλειο: Συνήθως η χώρα αποκαλείται διεθνώς εν συντομία απλά και μόνο ως United Kingdom (UK), χωρίς το Great Britain and Northern Ireland (Μεγάλη Βρετανία και Βόρεια Ιρλανδία), επειδή το Επίσημο όνομα είναι εξαιρετικά μεγάλο.
  13. Ελληνική Ονομασία του Ιράκ: Παλαιότερα η χώρα στα Ελληνικά ονομάζονταν Μεσοποταμία, και όχι Ιράκ.
  14. Ιράν: Προηγουμένως αναφερόμενο ως σκέτο Ιράν. Στις 5 Μαρτίου του 1981, το Ιράν ενημέρωσε τον Γενικό Γραμματέα ότι θα έπρεπε να αναφέρεται με το πλήρες του όνομα: Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.
  15. Ελληνική Ονομασία του Ιράν: Παλαιότερα η χώρα στα στα Ελληνικά και διεθνώς πριν το 1935, ονομάζονταν Περσία (Persia) και όχι Ιράν.
  16. Ιρλανδία: Πολλές φορές η χώρα αποκαλείται μόνο με το Επίσημο όνομα της Δημοκρατία της Ιρλανδίας (Republic of Ireland), και όχι ως σκέτη Ιρλανδία (Ireland), επειδή η Ιρλανδία αντικατροπτίζει ολόκληρο το νησί, μαζί με την Βόρεια Ιρλανδία (Northern Ireland) που ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο (United Kingdom).
  17. Ισπανία: Ορισμένες φορές η χώρα αποκαλείται και με το Επίσημο Ισπανικό της όνομα España, για διπλωματικούς λόγους.
  18. Καζακστάν: Η ορθογραφία (στα αγγλικά) άλλαξε σε Kazakhstan από Kazakstan (Καζακστάν) στις 20 Ιουνίου 1997.
  19. Ελληνική Ονομασία του Καζακστάν: Παλαιότερα το διάστημα 1991 με 1997, ονομάζονταν η χώρα στα Ελληνικά Καζαχστάν και όχι Καζακστάν (αργότερα το γράμμα χ αντικαταστάθηκε από το κ).
  20. Καμερούν: Στις 4 Ιανουαρίου 1974 το Καμερούν άλλαξε το όνομά του σε Ενωμένη Δημοκρατία του Καμερούν. Το όνομα άλλαξε ξανά σε Καμερούν στις 4 Φεβρουαρίου 1984.
  21. Καμπότζη: Το όνομα άλλαξε σε Δημοκρατία Χμερ στις 7 Οκτωβρίου 1970, και ξανά σε Καμπότζη στις 30 Απριλίου 1970. Το όνομα άλλαξε ξανά σε Δημοκρατική Καμπότζη στις 6 Απριλίου 1976 και ξανά σε Καμπότζη στις 3 Φεβρουαρίου 1990.
  22. Κεντροαφρικανική Δημοκρατία : Με επιστολή στις 20 Δεκεμβρίου 1976, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία ενημέρωσε ότι άλλαξε το όνομά της σε Κεντροαφρικανική Αυτοκρατορία. Το όνομα ξανά άλλαξε σε Κεντροαφρικανική Δημοκρατία στις 20 Σεπτεμβρίου 1979.
  23. Κίνα: Επίσημα η Κίνα από την ίδρυση του Καθεστώτος της το 1949, ονομάζεται διεθνώς Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (Peoples Republic of China) και όχι απλά Κίνα, για να διαχωρίζεται πλήρως από την μη αναγνωρισμένη διεθνώς Δημοκρατία της Κίνας (Republic of China), που είναι η Ταϊβάν.
  24. Κονγκό: Προηγουμένως αναφέρονταν ως Κονγκό (Μπραζαβίλ) (για διαφοροποίηση από το Κονγκό (Κινσάσα)) και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Το όνομα άλλαξε σε Κονγκό στις 15 Νοεμβρίου 1971 (αφότου η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό άλλαξε το όνομά της σε Ζαΐρ). Αναφέρεται και ως Κονγκό (Δημοκρατία του).
  25. Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό: Προηγουμένως αναφέρονταν ως Δημοκρατία του Κονγκό (Κινσάσα) (για διαφοροποίηση από το Κονγκό (Μπραζαβίλ)). Το όνομα άλλαξε από Λαϊκή Δημοκρατία σε Ζαΐρ στις 27 Οκτωβρίου 1971, και ξανά σε Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό στις 17 Μαΐου 1997.
  26. Κροατία: Ορισμένες φορές η χώρα αποκαλείται και με το Επίσημο Κροατικό της όνομα Hrvatska, για διπλωματικούς λόγους.
  27. Λάος: Το όνομα άλλαξε από Λάος σε Λαοτινή Λαϊκή Δημοκρατία στις 2 Δεκεμβρίου 1975.
  28. Λευκορωσία: Ορισμένες φορές η χώρα αποκαλείται και με το Επίσημο Ρωσικό της όνομα Belorussia, για διπλωματικούς λόγους.
  29. Λιβύη: Προηγουμένως αναγνωρισμένη ως Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία από το 1969, ενώ είχε ενταχθεί αρχικά ως Λιβύη. Με ρηματικές διακοινώσεις την 1 και 21 Απριλίου 1977, η Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία ζήτησε να αλλάξει το όνομά της σε Λιβυκή Αραβική Τζαμαχιρίγια. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2011, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ απέδωσε την έδρα στο Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο, αποκαθιστώντας το αρχικό όνομα Λιβύη.
  30. Μαδαγασκάρη: Προηγουμένως αναφερόμενη ως Μαλαγασική Δημοκρατία (Malagasy Republic).
  31. Μαλδίβες: Προηγουμένως αναφέρονταν ως Μαλδίβες Νήσοι.
  32. Μιανμάρ: Το όνομα άλλαξε από Μπούρμα στις 18 Ιουνίου 1989. Παλαιότερα ονομάζονταν επίσης και Βιρμανία.
  33. Μολδαβία: Πλέον αναφέρεται επίσημα Δημοκρατία της Μολδαβίας αντί για απλώς Μολδαβία. Ωστόσο όλες οι χώρες για συντομία εξακολουθούν να την αποκαλούν σκέτη Moldova.
  34. Μπενίν: Το όνομα άλλαξε από Δαχομέη την 1 Δεκεμβρίου 1975.
  35. Μπουρκίνα Φάσο: Το όνομα άλλαξε από Άνω Βόλτα στις 6 Αυγούστου 1984.
  36. Νότια Αφρική: Προηγουμένως αναφερόταν ως Ένωση της Νότιας Αφρικής (πριν γίνει δημοκρατία το 1961).
  37. Πράσινο Ακρωτήριο: Προηγουμένως αναφέρονταν ως Cape Verde (Μετάφραση του Cabo στα αγγλικά). Στις 24 Οκτωβρίου 2013, η χώρα ζήτησε να μην μεταφράζεται πλέον το όνομά της στις διάφορες γλώσσες.[16]
  38. Σερβία: Ορισμένες φορές η χώρα αποκαλείται και με το Επίσημο Σερβικό της όνομα Republika Srbija (Σερβική Δημοκρατία), για διπλωματικούς λόγους.
  39. Σλοβακία: Ορισμένες φορές η χώρα αποκαλείται και με το Επίσημο Σλοβακικό της όνομα Slovensko, για διπλωματικούς λόγους.
  40. Σουηδία: Ορισμένες φορές η χώρα αποκαλείται και με το Επίσημο Σουηδικό της όνομα Sverige, για διπλωματικούς λόγους.
  41. Σουρινάμ: Το όνομα άλλαξε από Surinam σε Suriname στις 23 Ιανουαρίου 1978.
  42. Σρι Λάνκα: Το όνομα άλλαξε από Κεϋλάνη στις 22 Μαΐου 1972.
  43. Ταϊλάνδη: Προηγουμένως αναφερόμενη ως Σιάμ.
  44. Τουρκία: Το συνταγματικό όνομα άλλαξε από Turkey σε Türkiye, στις 31 Μαίου 2022. επειδή η λέξη Turkey στα Αγγλικά είναι η Γαλοπούλα. Η χώρα ζήτησε να μην μεταφράζεται πλέον το όνομά της στις διάφορες γλώσσες, ενώ το Türkiye πλέον χρησιμοποιείται διεθνώς για να περιγράψει την Τουρκία.
  45. Τσεχία: Το όνομα άλλαξε από Czech Republic (Τσεχική Δημοκρατία) σε Czechia, στις 17 Μαίου 2016. Το Czech Republic χρησιμοποιείται μόνο για επίσημους σκοπούς, σχετικά με την Τσεχία.
  46. Φιλιππίνες: Προηγουμένως αναφέρονταν ως Κοινοπολιτεία των Φιλιππινών (πριν γίνει δημοκρατία το 1946) και ως Φιλιππινέζικη Δημοκρατία.
  1. «The World» (PDF). United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015. Οι ακόλουθες περιοχές δεν περιλαμβάνονται καθώς ο ΟΗΕ δεν τις θεωρεί τμήματα κάποιου κράτους μέλους: ΒατικανόΑγία Έδρα είναι μη μέλος κράτος παρατηρητής του ΟΗΕ), οι Παλαιστινιακές περιοχές (Το Κράτος της Παλαιστίνης είναι μη μέλος κράτος παρατηρητής), Δυτική Σαχάρα (καθεστώς διαμάχης μεταξύ του Μαρόκου και του Μετώπου Πολισάριο), και η Ανταρκτική (ρυθμίζεται από το Σύστημα Ανταρκτικής Συνθήκης). Περιοχές κρατών που δεν αναγνωρίζονται από τον ΟΗΕ δεν αποκλείονται από τον χάρτη λόγω της θέσης του ΟΗΕ ότι είναι τμήματα κάπου κράτους μέλους του, όπως, για παράδειγμα, οι περιοχές υπό τη διοίκηση της Δημοκρατίας της Κίνας (Ταϊβάν και άλλα μικρότερα νησιά), καθώς τα μέλη του ΟΗΕ έχουν ψηφίσει να θεωρούν τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ως τον μόνο νόμιμο αντιπρόσωπο της Κίνας τον ΟΗΕ, και ο ΟΗΕ επιλέγει να μην αμφισβητεί τη θέση της, ότι η Ταϊβάν είναι τμήμα της Κίνας.
  2. «Member States | United Nations». www.un.org. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2019.
  3. «What are Member States?». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  4. «Charter of the United Nations, Chapter II: Membership». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  5. «About UN Membership». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  6. «Non-member States». www.un.org. 7 Αυγούστου 2015.
  7. «Growth in United Nations membership, 1945–present». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  8. «History of the United Nations». United Nations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  9. «Founding Member States». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  10. «The World in 1945» (PDF). United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  11. John Wilson (Αύγουστος 2007). «New Zealand Sovereignty: 1857, 1907, 1947, or 1987?». New Zealand Parliament. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  12. «Current Member States». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  13. «Blue Book "Permanent Missions to the United Nations No. 301"» (PDF). United Nations. Μάρτιος 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  14. «Thailand's name picked to set seating arrangement for General Assembly session». United Nations. 2 Αυγούστου 2005.
  15. Lederer, Edith M. (16 Σεπτεμβρίου 2011). «UN approves Libya seat for former rebels». Google News. Associated Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2011.
  16. «Change of name - Cape Verde» (PDF). United Nations. 29 Οκτωβρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2014.
  17. 1 2 «Charter of the United Nations, Chapter V: The Security Council». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  18. «1971 Year in Review: Red China Admitted to UN». UPI.com. 1971.
  19. «United Nations General Assembly Resolution 2758» (PDF). United Nations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  20. «Question of the representation of the twenty-three million people of Taiwan in the United Nations» (PDF). Ministry of Foreign Affairs, Republic of China. 10 Αυγούστου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 18 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  21. «Transcript: Daily Press Briefing by the Office of the Spokesperson for the Secretary-General». United Nations. 23 Ιουλίου 2007.
  22. «San Jose, California, 27 July 2007 – Secretary-General's press encounter with California Governor Arnold Schwarzenegger». United Nations. 27 Ιουλίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  23. «Talking points for Taiwan's UN Membership Application». Ministry of Foreign Affairs, Republic of China. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  24. «President Chen Shui-bian's Letters to UN Secretary-General Ban Ki-moon and UN Security Council President Wang Guangya on July 31 (Office of the President)». Ministry of Foreign Affairs, Republic of China. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  25. «Provisional Rules of Procedure of the Security Council». United Nations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  26. «China praises UN's rejection of Taiwan's application for membership». Xinhua. 24 Ιουλίου 2007.
  27. «Taiwan attends WHA as observer». UPI.com. 18 Μαΐου 2009.
  28. 1 2 3 4 5 6 «Yearbook of the United Nations». United Nations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  29. United Nations member States - Growth in United Nations membership, 1945-present
  30. 1 2 Gharib, Ali (20 Δεκεμβρίου 2012). «U.N. Adds New Name: "State of Palestine"». The Daily Beast. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2013.
  31. «Vatican City (Holy See)». World Statesmen.org. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  32. «United Nations General Assembly Resolution A/RES/58/314». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  33. «General Assembly Votes Overwhelmingly to Accord Palestine 'Non-Member Observer State' Status in United Nations | Meetings Coverage and Press Releases». www.un.org. 29 Νοεμβρίου 2012.
  34. «Palestinians win implicit U.N. recognition of sovereign state». Reuters. 29 Νοεμβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012. Invalid |dead-url=dead (βοήθεια)
  35. «UN makes Palestine nonmember state». 3 News NZ. 30 Νοεμβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  36. «United Nations General Assembly Resolution 3237» (PDF). United Nations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 22 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  37. «Israel defies UN after vote on Palestine with plans for 3,000 new homes in the West Bank». The Independent. 1 Δεκεμβρίου 2012.
  38. «United Nations General Assembly Resolution A/RES/43/177». United Nations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  39. «Ban sends Palestinian application for UN membership to Security Council». United Nations. 23 Σεπτεμβρίου 2011.
  40. «General Conference admits Palestine as UNESCO Member State». United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. 31 Οκτωβρίου 2011.
  41. «Countries or areas, codes and abbreviations». United Nations Statistics Division. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  42. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  43. Palestinian Authority officially changes name to 'State of Palestine' - - Haaretz Daily Newspaper | Israel News
  44. 1 2 «Palestine: What is in a name (change)? - Al Jazeera English». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  45. «About Permenant Observers». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  46. Osmańczyk, Jan (2003). Mango, Anthony, επιμ. Encyclopedia of the United Nations and International Agreements (3rd έκδοση). Routledge. ISBN 0-415-93920-8. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  47. McNeely, Connie L. (1995). Constructing the Nation-State: International Organization and Prescriptive Action. Greenwood Publishing Group. σελίδες 44–45. ISBN 978-0-313-29398-6. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  48. «Security Council Recommends Admission of Switzerland as Member of United Nations». United Nations. 24 Ιουλίου 2002.
  49. «About the EU at the UN — European Union Delegations». Europa. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2011.
  50. «Resolution adopted by the General Assembly: Participation of the European Union in the work of the United Nations» (PDF). United Nations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 8 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2011.
  51. «About the EU at the UN». Europa. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2011.
  52. «Non-Self-Governing Territories listed by General Assembly in 2002». United Nations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2005. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  53. «Countries». World Health Organization. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  54. «Member States». United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2014.
  55. «Parties to the Convention and Observer States». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  56. «Chronological lists of ratifications of the United Nations Convention on the Law of the Sea». United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  57. «The World Today» (PDF). United Nations. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
  58. «Repertory of Practice of United Nations Organs Supplement No. 8 Volume VI» (PDF). United Nations. σελ. 10. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]