Κοιμητήριο Λιτσάκιβσκι

Κοιμητήριο Λιτσάκιβσκι
	κοιμητήριο και foreign war cemetery in Ukraine
Γεωγραφικές συντεταγμένες	49°49′57″N 24°3′22″E
Διοικητική υπαγωγή	Λβιβ
Χώρα	Ουκρανία
Έναρξη κατασκευής	1787
Ιστότοπος
	Επίσημος ιστότοπος
	Πολυμέσα
	Δεδομένα (π • σ • ε )

Συντεταγμένες: 49°49′57″N 24°3′22″E / 49.83250°N 24.05611°E / 49.83250; 24.05611

Το Κοιμητήριο Λιτσάκιβσκι (ουκρανικά: Личаківський цвинтар‎‎, πολωνικά: Cmentarz Łyczakowski‎‎), με επίσημη ονομασία Κρατικό Ιστορικό και Πολιτιστικό Μουσείο «Κοιμητήριο Λιτσάκιβσκι» (ουκρανικά: Державний історико-культурний музей-заповідник «Личаківський цвинтар»‎‎), είναι ιστορικό κοιμητήριο στο Λβιβ της Ουκρανίας.

Ιστορία

Από την ίδρυσή του το 1787 ως Κοιμητήριο Γουιτσακόφσκι (Łyczakowski), αποτέλεσε τη βασική νεκρόπολη της πόλης (η οποία τότε ονομαζόταν Λέμπεργκ^[1]), για την ιντελιγκέντσια, καθώς και για τα μεσαία και ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Αρχικά, το κοιμητήριο βρισκόταν σε αρκετούς λόφους στην περιοχή του Λιτσάκιβ, σύμφωνα με αυτοκρατορικό διάταγμα της Αυστροουγγαρίας (καθώς η πόλη ανήκε τότε στην Αυστροουγγαρία), το οποίο όριζε ότι όλα τα κοιμητήρια έπρεπε να μεταφερθούν εκτός των ορίων της πόλης.^[1] Το αρχικό σχέδιο εκπονήθηκε από τον Κάρολ Μπάουερ, επικεφαλής του βοτανικού κήπου του Πανεπιστημίου του Λβιβ.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1850, το κοιμητήριο επεκτάθηκε σημαντικά από τον Τίτους Τχουζέφσκι (Tytus Tchórzewski), ο οποίος διαμόρφωσε το σημερινό δίκτυο από διαδρόμους και κυκλικούς κόμβους. Έκτοτε, κατέστη το κύριο κοιμητήριο της πόλης και σύντομα τα περισσότερα άλλα κοιμητήρια έκλεισαν. Τα δύο μεγαλύτερα που παρέμειναν σε λειτουργία ήταν το Κοιμητήριο Γιανίβσκι, όπου ενταφιάζονταν κυρίως εργατικές τάξεις, και το γειτονικό Νέο Εβραϊκό Κοιμητήριο. Το Κοιμητήριο Λιτσάκιβσκι χρησιμοποιούνταν από όλες τις χριστιανικές ομολογίες της πόλης: εκτός από τους Ρωμαιοκαθολικούς, περιλάμβανε επίσης πιστούς της Ανατολικής Καθολικής Εκκλησίας, Προτεστάντες και Ορθοδόξους.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη (η οποία τότε ονομαζόταν Λβουφ^[1]) προσαρτήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση στην Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, από τη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία.^[1] Η πλειονότητα των επιζώντων προπολεμικών κατοίκων της πόλης εκδιώχθηκε προς τις πρώην γερμανικές περιοχές που αποδόθηκαν στην Πολωνία μετά τη Διάσκεψη της Γιάλτας. Αυτό εγκαινίασε μια περίοδο καταστροφής των ιστορικών μνημείων που βρίσκονταν στο κοιμητήριο. Μέχρι το 1971, πολλά από τα γλυπτά καταστράφηκαν. Ωστόσο, το 1975, το κοιμητήριο ανακηρύχθηκε ιστορικό μνημείο και η περαιτέρω υποβάθμιση τερματίστηκε. Από τότε, η νεκρόπολη προορίζεται για την ταφή επιφανών προσωπικοτήτων, καθώς και μελών οικογενειών που διαθέτουν ιδιωτικούς τάφους και κρύπτες.. Το 1987 ξεκίνησαν εργασίες αποκατάστασης των τάφων από ακτιβιστές της «Εταιρείας του Λέοντα».^[2] Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, το κοιμητήριο βρίσκεται σε συνεχή διαδικασία αναστήλωσης και ανακαίνισης και παραμένει ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα του Λβιβ.

Στα τέλη του 2006, η δημοτική αρχή ανακοίνωσε σχέδια για τη μεταφορά των τάφων του Στεπάν Μπαντέρα, του Γεβχέν Κονοβάλετς, του Αντρίι Ατανάσοβιτς Μέλνικ και άλλων βασικών ηγετών της Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών (ΟΟΕ)/Ουκρανικού Επαναστατικού Στρατού (ΟΕΣ) σε νέα περιοχή του κοιμητηρίου, αφιερωμένη στον ουκρανικό εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.