Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λίστα Ενότητας – Οι Κόκκινοι-Πράσινοι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λίστα Ενότητας – Οι Κόκκινοι-Πράσινοι
Enhedslisten – De Rød-Grønne
Image
ΗγέτηςΣυλλογική ηγεσία, με εκπρόσωπο την Περνίλε Σκίπερ
Ίδρυση1989
ΈδραStudiestræde 24, 1, 1455 Κοπεγχάγη
ΙδεολογίαΣοσιαλισμός[1]
Κοινωνική πρόνοια
Πολιτισμικός προοδευτισμός
Οικοσοσιαλισμός / Περιβαλλοντισμός[1]
Ήπιος ευρωσκεπτικισμός[1][2]
Πολιτικό φάσμαΑριστερά[3][α]
Ευρωπαϊκή προσχώρησηΚόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Ευρωπαϊκή Αντικαπιταλιστική Αριστερά
Σύμβολο εκλογών
Image
Ιστότοπος
enhedslisten.dk
Πολιτικό σύστημα της Δανίας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Η Λίστα Ενότητας, επισήμως «Λίστα Ενότητας – Οι Κόκκινοι-Πράσινοι» (δαν. Enhedslisten – De Rød-Grønne) είναι ένα σοσιαλιστικό πολιτικό κόμμα στην Δανία[1]. Ιδρύθηκε το 1989 ύστερα από συγχώνευση τριών κομμάτων της αριστεράς, των Αριστερών Σοσιαλιστών, του Κομμουνιστικού Κόμματος Δανίας και του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος.

Το κόμμα κατέχει αυτή τη στιγμή 9 από τις συνολικά 179 έδρες του Φόλκετινγκ. Σε γενικές γραμμές η ιδεολογία του πηγάζει από τις αρχές του μαρξισμού και του αντικαπιταλισμού[8] με το πρόγραμμα του να προτείνει σοσιαλιστικές και οικοσοσιαλιστικές οικονομικές πολιτικές.

Έδρες σε κοινοβούλια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Κοινοβούλιο Έδρες
Φόλκετινγκ
11 / 179
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
1 / 14
Περιφέρειες
12 / 205
Δήμοι
102 / 2.432
  1. 1 2 3 4 Nordsieck, Wolfram (2019). «Denmark». Parties and Elections in Europe.
  2. March, Luke (2008). Contemporary Far Left Parties in Europe (PDF). Berlin: Friedrich-Ebert-Stiftung. σελ. 3. ISBN 978-3-86872-000-6.
  3. Edwards, Geoffrey· Georg Wiessala (2000). The European Union: annual review 1998/1999. Wiley-Blackwell. σελ. 184. ISBN 978-0-631-21598-1.
  4. Banks, Arthur S.· Thomas C. Muller (1995). Political Handbook of the World 1994–95. CSA Publications. σελ. 234. ISBN 978-0-933199-10-1.
  5. Government and opposition, Volume 34. Weidenfeld and Nicolson. 1999. σελ. 73.
  6. Åsa Bengtsson· Kasper Hansen· Ólafur Þ Harõarson· Hanne Marthe Narud· Henrik Oscarsson (15 Νοεμβρίου 2013). The Nordic Voter: Myths of Exceptionalism. ECPR Press. σελ. 204. ISBN 978-1-907301-50-6.
  1. ορισμένες διεθνείς πηγές το χαρακτηρίζουν και ως «ακροαριστερό»[4][5][6][7]