Λεύκιος Κορνήλιος Βάλβος (ύπατος το 40 π.Χ.)
| Λεύκιος Κορνήλιος Βάλβος (ύπατος το 40 π.Χ.) | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Lucius Cornelius Balbus Major (Λατινικά) |
| Γέννηση | 100 π.Χ. (περίπου) Gades |
| Θάνατος | 1ος αιώνας π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Περίοδος ακμής | 72 π.Χ. |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Lucius Cornelius Balbus[1][2] και Θεόφανης της Μυτιλήνης |
| Αδέλφια | Publius Cornelius Balbus |
| Οικογένεια | Cornelii Balbi |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (40 π.Χ.) Πραίτορας moneyer (41 π.Χ.)[3] |
Ο Λεύκιος Κορνήλιος Βάλβος, λατινικά: Lucius Cornelius Balbus (άκμασε τον 1ος αι. π.Χ.) γεννήθηκε στη Γάδη στις αρχές του 1ου αι. π.Χ. Ο Λ .Κ .Βάλβος ήταν ένας πλούσιος Ρωμαίος πολιτικός και επιχειρηματίας, καρχηδονιακής καταγωγής, και γέννημα θρέμμα της Γάδης στην Ισπανία, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση του Πριγκιπάτου στη Ρώμη. Υπήρξε εξέχων υποστηρικτής του Ιουλίου Καίσαρα και στενός σύμβουλος του Αυτοκράτορα Αυγούστου.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Υπηρέτησε στην Ισπανία υπό τον Γν. Πομπήιο Μάγνο και τον Κ. Κ. Μέτελλο Πίο εναντίον του Σερτώριου. Για τις υπηρεσίες του εναντίον του Σερτριώου, ο Γν. Πομπήιος απένειμε σε αυτόν και την οικογένειά του τη ρωμαϊκή υπηκοότητα. Συνόδευσε τον Πομπήιο στην επιστροφή του στη Ρώμη το 71 π.Χ., και ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ένας από τους πιο οικείους φίλους του. Κέρδισε επίσης τη φιλία του Ιουλίου Καίσαρα, ο οποίος του έδειχνε μεγάλη εμπιστοσύνη. Οι προσωπικές φιλίες του Bάλβου με τον Πομπήιο και τον Ι. Καίσαρα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον σχηματισμό της Πρώτης Τριανδρίας. Ήταν επικεφαλής χρηματοδότης στη Ρώμη. Ο Βάλβος υπηρέτησε υπό τον Καίσαρα ως αρχιμηχανικός (praefectus fabrum), όταν ο Καίσαρας ήταν αντιπραίτωρ (propraetor, κυβερνήτης) της Ισπανίας το 61 π.Χ. και ανθύπατος της Γαλατίας το 58 π.Χ.
Η θέση του ως πολιτογραφημένου ξένου, η επιρροή του και ο πλούτος του προξένησαν φυσικά στον Bάλβο πολλούς εχθρούς, οι οποίοι το 56 π.Χ. έβαλαν έναν εντόπιο της Γάδης να του κάνει δίωξη για παράνομη ανάληψη των δικαιωμάτων ενός Ρωμαίου πολίτη, μία κατηγορία που στρεφόταν κατά των μελών της τριανδρίας εξίσου με τον ίδιο. Ο Κικέρων (του οποίου ο λόγος έχει διατηρηθεί), ο Πομπήιος και ο Μ. Λ. Κράσσος μίλησαν όλοι εκ μέρους του, και αθωώθηκε. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου του Καίσαρα, ο Βάλβος δεν συμμετείχε ανοιχτά κατά του Πομπήιου, αν και αναφέρθηκε ότι ο Βάλβος δείπνησε με τον Καίσαρα, τον Σαλλούστιο, τον Ίρτιο, τον Όππιο και τον Σουλπίκο Ρούφο τη νύχτα μετά το διάσημο πέρασμά του από τον ποταμό Ρουβίκωνα στην Ιταλία, που έγινε στις 10 Ιανουαρίου 49 π.Χ. [4] Προσπάθησε να πείσει τον Κικέρωνα να μεσολαβήσει μεταξύ του Καίσαρα και του Πομπήιου, με σκοπό να τον αποτρέψει από το να συμπαραταχθεί οπωσδήποτε στο πλευρό του τελευταίου, και ο Κικέρων παραδέχεται ότι αυτός τον απέτρεψε να το κάνει, ενάντια στην καλύτερη κρίση του.
Ο Bάλβος προσκολλήθηκε στον Καίσαρα, και -μαζί με τον Όππιο- διαχειρίστηκε το σύνολο των υποθέσεων τού Καίσαρα στη Ρώμη. Στη συνέχεια ο Bάλβος έγινε ο ιδιωτικός γραμματέας του Καίσαρα, και ο Κικέρων ήταν υποχρεωμένος να ζητήσει τις καλές του υπηρεσίες για τον Καίσαρα. Μετά τη δολοφονία του Καίσαρα το 44 π.Χ., ο Bάλβος ήταν εξίσου επιτυχημένος στο να κερδίσει την εύνοια του Οκταβιανού: το 43 π.Χ. ή το 42 π.Χ. ήταν πραίτωρ και το 40 π.Χ. έγινε ο πρώτος πολιτογραφημένος Ρωμαίος πολίτης που ανέλαβε το υπατεία. [5] Το έτος τού τέλους του δεν είναι γνωστό. Ο Bάλβος κρατούσε ένα ημερολόγιο (Εφημερίς, Ephemeris) με τα κύρια γεγονότα στη ζωή του και του Καίσαρα, που έχει χαθεί (Σουητώνιος, Caesar, 81). Φρόντισε να συνεχιστεί το έργο του Καίσαρα Απομνημονεύματα στον Γαλατικό Πόλεμο, και κατά συνέπεια το 8ο βιβλίο των Απομνημονευμάτων του Γαλατικού Πολέμου (που πιθανότατα γράφτηκε από τον φίλο του Αύλο Ίρτιο με παρότρυνσή του) είναι αφιερωμένο σε αυτόν.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 2819. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.
- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 4777. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.
- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 2819. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2024.
- ↑ Dando-Collins, Stephan (2002). The Epic Saga of Julius Caesars Tenth Legion and Rome. σελ. 67. ISBN 0-471-09570-2.
- ↑ Cicero, Marcus Tullius. (1872). Selected letters, p. 122 n15., σ. 122, στα Google Books
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Cicero, Letters (επιμ. Tyrrell and Purser, iv. εισαγωγή σελ. 62) και Pro Balbo .
- Heatley, Henry Richard και Herbert Napier Kingdon. (1882). Gradatim, an Easy Latin Translation Book, Oxford: Oxford University Press. OCLC 77762862
- E. Jullien, De L. Cornelio Balbo Maiore, 1886.
- Pauly-Wissowa, Realencyclopädie, iv. pt. εγώ. 1900.
- Schork, RJ (1997) Latin and Roman Culture in Joyce. Gainesville: University of FLorida Press. (ISBN 9780813014722)ISBN 9780813014722 ; OCLC 243862657
- Smith, William. (1850). Ένα Νέο Κλασσικό Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας, Μυθολογίας και Γεωγραφίας . Νέα Υόρκη: Harper & Brothers. OCLC 5078784
- Rogerson, Αναζητώντας την Αρχαία Βόρεια Αφρική: Μια ιστορία σε έξι ζωές
