Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λεύκιος Λικίνιος Βάρρων Μουρένα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λεύκιος Λικίνιος Βάρρων Μουρένα
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση0ος αιώνας π.Χ.
Αρχαία Ρώμη
Θάνατος22 π.Χ.
Ρώμη
Συνθήκες θανάτουθανατική ποινή
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΓονείςΛεύκιος Λικίνιος Μουρένα (ύπατος το 62 π.Χ.) και Aulus Terentius Varro
ΑδέλφιαΤερέντια (θετή αδελφή)
Terentia (θετή αδελφή)
Αύλος Τερέντιος Βάρρων Μουρένα (θετός αδελφός)

Ο Λεύκιος Λικίνιος Βάρρων Μουρένα, λατινικά: Lucius Licinius Varro Murena (απεβ. το 22 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον του Αυτοκράτορα Αυγούστου, και εκτελέστηκε χωρίς δίκη.

Με καταγωγή από το Λανούβιον (Lanuvium) , ο Mουρένα ήταν ο φυσικά γεννημένος (νόθος) γιος του Λεύκιου Λικίνιου Μουρένα, ο οποίος ήταν ύπατος το 62 π.Χ. Υιοθετήθηκε από τον Αύλο Τερέντιο Βάρρωνα, το όνομα του οποίου πήρε. Η (εκ της υιοθεσίας του) αδελφή του Tερεντία, παντρεύτηκε τον Γάιο Κίλνιο Μαικήνα, τον εξέχοντα σύμβουλο και φίλο του Αυγούστου και προστάτη των τεχνών, ενώ ο (εκ της υιοθεσίας του) αδελφός του Aύλος Τερέντιος Βάρρων Μουρένα, ήταν διορισμένος ύπατος για το έτος 23 π.Χ.

Το 22 π.Χ. ο Mουρένα επέστρεψε στη Ρώμη, όπου κλήθηκε να υπερασπιστεί τον Mάρκο Πρίμο, τον πρώην ανθύπατο (proconsul, κυβερνήτη) της Μακεδονίας, ενάντια στις κατηγορίες ότι εκείνος διεξήγαγε πόλεμο ενάντια στο βασίλειο των Οδρυσών της Θράκης, του οποίου ο βασιλιάς ήταν σύμμαχος των Ρωμαίων, χωρίς προηγούμενη έγκριση της Συγκλήτου. Ο Mουρένα είπε στο δικαστήριο, ότι ο πελάτης του είχε λάβει συγκεκριμένες οδηγίες από τον αυτοκράτορα Aύγουστο, που τον διέταζαν να επιτεθεί στο πελατειακό αυτό κράτος. Αργότερα, ο Πρίμος κατέθεσε, ότι οι εντολές προέρχονταν από τον πρόσφατα αποθανόντα Μ. Κλ. Μάρκελλο, τον αναμενόμενο διάδοχο και ανιψιό του Αυγούστου. Σύμφωνα με τον συνταγματικό διακανονισμό του 27 π.Χ., τέτοιες εντολές, εάν είχαν δοθεί, θα θεωρούνταν παραβίαση του προνομίου της Συγκλήτου, καθώς η Μακεδονία ήταν υπό τη δικαιοδοσία της Συγκλήτου, και όχι των Πριγκίπων. Μία τέτοια ενέργεια θα είχε αφαιρέσει την επίφαση της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, όπως προωθείτο από τον Aύγουστο, και θα αποκάλυπτε την απάτη τού να είναι απλώς ο πρώτος της Συγκλήτου (princeps), πρώτος μεταξύ ίσων. Ακόμη χειρότερα, η εμπλοκή του Mάρκελλου παρείχε κάποια απόδειξη, ότι η πολιτική του Aυγούστου ήταν να πάρει ο νεαρός ανιψιός του τη θέση του ως πρώτου της Συγκλήτου (princeps), εγκαθιδρύοντας μια μορφή μοναρχίας: κατηγορίες που είχαν ήδη διαδραματιστεί κατά την κρίση του 23 π.Χ.

Η κατάσταση ήταν τόσο σοβαρή, που ο ίδιος ο Aύγουστος εμφανίστηκε στη δίκη, παρόλο που δεν είχε κληθεί ως μάρτυρας. Υπό όρκο, ο Αύγουστος δήλωσε ότι δεν έδωσε τέτοια εντολή. Ο Mουρένα, που δεν πίστευε τη μαρτυρία του Aυγούστου, και αγανακτισμένος για την προσπάθειά του να ανατρέψει τη δίκη χρησιμοποιώντας την εξουσία (auctoritas) του, απαίτησε με αγένεια να μάθει γιατί ο Aύγουστος είχε παρουσιαστεί σε μια δίκη, στην οποία δεν είχε κληθεί. Ο Aύγουστος απάντησε ότι ήρθε για το δημόσιο συμφέρον. Αν και ο Πρίμος κρίθηκε ένοχος, ορισμένοι ένορκοι ψήφισαν να αθωωθεί, πράγμα που σημαίνει ότι δεν πίστεψαν όλοι τη μαρτυρία του Aυγούστου.

Στη συνέχεια, λίγο πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 22 π.Χ., κάποιος Καστρίκιος έδωσε στον Αύγουστο πληροφορίες σχετικά με μια συνωμοσία, υπό την ηγεσία του Φάννιου Καιπίωνα εναντίον των πριγκίπων. Ο Μουρένα κατονομάστηκε μεταξύ των συνωμοτών. Μαθαίνοντας για τις κατηγορίες από την αδελφή του Τερεντία, η οποία με τη σειρά της είχε ειδοποιηθεί από τον σύζυγό της Mαικήνα, ο Μουρένα προφανώς τράπηκε σε φυγή. Συγκλήθηκε δικαστήριο ερήμην του, με εισαγγελέα τον Τιβέριο. Το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον Mουρένα, μαζί με τους άλλους κατηγορούμενους, αλλά δεν ήταν ομόφωνη ετυμηγορία. Καταδικασμένος σε θάνατο για προδοσία, ο Mουρένα εκτελέστηκε αμέσως μόλις συνελήφθη, χωρίς να του δοθεί ποτέ η ευκαιρία να δώσει μαρτυρία για την υπεράσπισή του.

  • Ando, Clifford, Imperial ideology and provincial loyalty in the Roman Empire, University of California Press, 2000
  • Davies, Mark; Swain, Hilary; Davies, Mark Everson, Aspects of Roman history, 82 BC-AD 14: a source-based approach, Taylor & Francis e-Library, 2010
  • Holland, Richard, Augustus, Godfather of Europe, Sutton Publishing, 2005
  • Raaflaub, Kurt A .; Toher, Mark, Between republic and empire: interpretations of Augustus and his principate, University of California Press, 1993
  • Smith's Dictionary of Roman Biography and Mythology (1873)
  • Southern, Pat, Augustus, Routledge, 1998
  • Swan, Michael, The Consular Fasti of 23 BC and the Conspiracy of Varro Murena, Harvard Studies in Classical Philology, Τόμος 71, σελ. 235 – 247, Harvard University Press, 1967
  • Syme, Ronald, The Roman Revolution, Clarendon Press, Οξφόρδη, 1939
  • Wells, Colin Michael, The Roman Empire, Harvard University Press, 2004
  • Woodman, AJ, Velleius Paterculus: The Caesarian and Augustan Narrative (2.41-93), Cambridge University Press, 2004