Λεύκιος Μάρκιος Φίλιππος (ύπατος το 38 π.Χ.)
| Λεύκιος Μάρκιος Φίλιππος (ύπατος το 38 π.Χ.) | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Lucius Marcius Philippus (Λατινικά) |
| Γέννηση | 37 π.Χ. Αρχαία Ρώμη |
| Θάνατος | 1ος αιώνας π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Atia |
| Τέκνα | Marcia |
| Γονείς | Λεύκιος Μάρκιος Φίλιππος (ύπατος το 56 π.Χ.)[1] και Ατία Βάλβα |
| Αδέλφια | Μαρκία Quintus Marcius Philippus |
| Οικογένεια | Marcii Philippi |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | τριβούνος των πληβείων Πραίτορας Ύπατος στην αρχαία Ρώμη Triumvir monetalis (56 π.Χ.)[2] |
Ο Λεύκιος Μάρκιος Φίλιππος, λατινικά: Lucius Marcius Philippus ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που εξελέγη ύπατος το 38 π.Χ. Ήταν θετός αδελφός του μελλοντικού Αυτοκράτορα Αυγούστου. Νυμφεύτηκε τη θεία του Αυγούστου (η αδελφή της συζύγου του ήταν η Aτία Βάλβα, μητέρα του Αυγούστου).
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ως μέλος του πληβείου κλάδου του γένους των Μαρκίων, ο Φίλιππος ήταν γιος του Λεύκιου Μάρκιου Φιλίππου, του υπάτου του 56 π.Χ. [3] Μέχρι το 50 π.Χ. είχε γίνει πιθανότατα οιωνοσκόπος (augur), ένας από τους ιερείς της αρχαίας Ρώμης. Το 49 π.Χ. εξελέγη τριβούνος των πληβείων, όπου άσκησε βέτο στην πρόταση να σταλεί ο Φαύστος Κ. Σύλλας, γαμπρός του Πομπήιου, ως αντικαταστάτης πραίτωρ (propraetor) στη Μαυριτανία, για να πείσει τους βασιλείς Βόκχο Β' και Βόγουδ να παραταχθούν με τον Πομπήιο, και να εγκαταλείψουν τον Ιούλιο Καίσαρα. Το 44 π.Χ. εξελέγη πραίτωρ, και παρόλο που τού παραχωρήθηκε μια επαρχία για να διοικήσει μετά τη λήξη της θητείας του, αρνήθηκε να δεχτεί την εγκυρότητα της κατανομής των επαρχιών που συμφωνήθηκε σε μια συνεδρίαση της Συγκλήτου στις 28 Νοεμβρίου 44 π.Χ.
Με το γάμο τού πατέρα του με την Ατία Βάλβα, έγινε θετός αδελφός του Γάιου Οκτάβιου, κληρονόμου του Ιουλίου Καίσαρα. Ο πατέρας του χρησιμοποίησε την επιρροή του για να βοηθήσει τον Φίλιππο να αποκτήσει την υπατεία, ως ένας από τους υπάτους του 38 π.Χ. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της υπατείας του ο Φίλιππος δεν δήλωσε ανοιχτά υπέρ τού θετού αδελφού του στον ανταγωνισμό εκείνου με τον Μάρκο Αντώνιο. Το 35 π.Χ. διορίστηκε ανθύπατος (proconsul) κυβερνήτης μιας από τις δύο επαρχίες της Hispania. Αφού υπηρέτησε εκεί για δύο χρόνια, επέστρεψε στη Ρώμη, όπου του απονεμήθηκε θρίαμβος, τον οποίο ετέλεσε στις 27 Απριλίου 33 π.Χ. για τις πράξεις του όταν ήταν κυβερνήτης. Με τα λάφυρα των νικών του, αποκατέστησε τον Ναό του Ηρακλή Μουσαίου στο Περιστύλιο του Οκταβίου, στη συνέχεια γνωστή ως Περιστύλιο του Φιλίππου (Porticus Philippi). Ο Αύγουστος αποκατέστησε την παρακείμενη Στοά του Μέτελλου, επαναφιερώνοντάς την ως Περιστύλιο της Οκταβίας.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Φίλιππος δεν φαινόταν να έχει ζωντανούς γιους για να τον διαδεχθεί. Ο Φίλιππος νυμφεύτηκε την Aτία Βάλβα, κόρη της Ιουλίας Καισαρίδος της Νεότερης και του Mάρκου Άτιου Βάλβου, και θεία του Aυγούστου.[4][5] Είχαν μια κόρη, τη Mαρκία, η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον Παύλο Φάβιο Μάξιμο. Η Mαρκία είχε έναν γιο και (πιθανώς) μια κόρη: τον Paullus Fabius Persicus και τη Φαβία Νουμαντίνα, η οποία όμως μπορεί να ήταν κόρη του αδελφού του Π. Φ. Mάξιμου, Aφρικανού Φάβιου Μάξιμου.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2016.
- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 2534. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
- ↑ Zmeskal 2009, σελ. 184.
- ↑ Syme 1989, σελ. 194.
- ↑ Zmeskal 2009, σελ. 41.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Broughton, Thomas Robert Shannon (1952). The magistrates of the Roman republic. 2. New York: American Philological Association.
- Syme, Ronald, The Roman Revolution (1939)
- (Αγγλικά) Syme, Ronald (1989) [1986]. The Augustan Aristocracy. Clarendon Paperbacks. Οξφόρδη: Clarendon Press. ISBN 9780198147312. OCLC 1064817905.
- Holmes, T. Rice, The Roman Republic and the Founder of the Empire, Vol. III (1923)
- Zmeskal, Klaus (2009). Adfinitas (στα Γερμανικά). 1. Passau: Verlag Karl Stutz. ISBN 978-3-88849-304-1.