Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λιουτπράνδος του Μπενεβέντο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λιουτπράνδος του Μπενεβέντο
Image
Τρέμισις του Λιουτπράνδου, από την αντιβασιλεία της Σκαουνιπέγκας. Επιγρ.: DΝ- -ΙVN P P / VICTORI VGVTI S L CONOB.
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση8ος αιώνας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΤέκναΑργούσης Β΄ του Βενεβέντου
ΓονείςΓισούλφος Β΄ του Μπενεβέντο και Scauniperga
ΟικογένειαΟίκος των Γκαουζιδών

Ο Λιουτπράνδος, Liutprand, (απεβ. μετά το 759) ήταν δούκας του Μπενεβέντο από το τέλος τού πατέρα του Γισούλφου Β΄ το 749 μέχρι τη δική του εκτόπιση. Βασίλευσε υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του, Σκαουνιπέργκας, η οποία υποστήριξε τον βασιλιά Άιστουλφ, μέχρι το 756.

Αφού έφθασε στην ενηλικίωσή του, παρέδωσε το δουκάτο του στον Πεπίνο τον Βραχύ, βασιλιά των Φράγκων, πιθανότατα με την παρότρυνση του πάπα Στεφάνου Β΄ και επαναστάτησε κατά του βασιλιά Δεσιδέριου των Λομβαρδών. Καθαιρέθηκε το 758, για να αντικατασταθεί από τον Αρέχι Β΄. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ ο Εικονομάχος προσφέρθηκε να συλλάβει τον φυγά Λιουτπράνδο, εάν ο Δεσιδέριος επιτεθεί στον πάπα, ωσότου μία Ρωμαϊκή δύναμη από τη Σικελία ενωθεί μαζί του. Ο Δεσιδέριος δεν επιτέθηκε και ο Λιουτπράνδος δεν αιχμαλωτίστηκε.