Λουδοβίκος ντε Μελύν, δούκας του Ζουαγιέζ
| Λουδοβίκος Β' ντε Μελύν, δούκας του Ζουαγιέζ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Louis II de Melun (Γαλλικά) |
| Γέννηση | Οκτώβριος 1694 Παρίσι |
| Θάνατος | 31 Ιουλίου 1724[1][2] Κάστρο του Σαντιγί |
| Αιτία θανάτου | κινηγετικό ατύχημα |
| Συνθήκες θανάτου | θανατηφόρο δυστύχημα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Αρμάνδη ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν Μαρία Άννα των Βουρβόνων |
| Γονείς | Λουί Α΄ ντε Μελάν και Ελισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης |
| Αδέλφια | Άννα Ιουλία ντε Μελύν |
| Οικογένεια | House of Melun |
Ο Λουδοβίκος ντε Μελύν, γαλλ.: Louis de Melun, duke de Joyeuse (Οκτώβριος 1694 - 31 Ιουλίου 1724) ήταν Γάλλος ευγενής, δούκας του Ζουαγιέζ. Ήταν πρίγκιπας του Επινουά, βαρόνος και στη συνέχεια δούκας του Ζουαγιέζ (1714) και ευγενής της Γαλλίας, βαρόνος του Συζουάν, του Αντουάν και του Ουιέρ, κόμης του Σαιν-Πολ, υποκόμης της Γάνδης, καστελάνος του Μπαπώμ, κύριος του Βιλμαρέιγ, του Βωκουρτουά και του Σαιν-Ζαν-λε-Ντε-Ζυμώ.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Λουδοβίκος ήταν ο μοναδικός γιος που απέκτησαν οι γονείς του. Η αδελφή του Άννα Ιουλία Αδελαΐδα ντε Μελύν, γεννήθηκε το 1698, και ήταν πρόγονος των μελλοντικών Καρόλου μαρεσάλη του Σουμπίζ, Καρλόττας πριγκίπισσας του Κοντέ, Βικτουάρ μαντάμ ντε Γκεμενέ, και του Λουδοβίκου δούκα του Ανγκιέν που εκτελέστηκε
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1704 από ευλογιά, καθιστώντας το βρέφος Λουδοβίκο πρίγκιπα του Επινουά. Δέκα χρόνια αργότερα, χρίστηκε επίσης δούκας-ευγενής του Ζουαγιέζ.
Στις 23 Φεβρουαρίου 1716 νυμφεύτηκε την Aρμάνδη ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, κόρη του Eμμανουήλ Θεοδοσίου και εγγονή τής διάσημης Mαρίας Άννας Μαντσίνι.
Αφού έμεινε χήρος το 1717, ήταν γνωστό ότι συνήψε επίσης έναν μυστικό γάμο με τη Μαρία Άννα των Βουρβόνων το 1719. Η Μαρία Άννα, γνωστή ως mademoiselle de Clermont, ήταν κόρη του Λουδοβίκου των Βουρβόνων και της Λουίζας Φραγκίσκης των Βουρβόνων, η οποία με τη σειρά της ήταν νόθη κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και της μαντάμ ντε Μοντεσπάν. Η Μαρία Άννα ήταν επίσης η επικεφαλής του νοικοκυριού της μέλλουσας βασίλισσας Μαρίας Λεστσίνσκας.
Ο Λουδοβίκος απεβίωσε το 1724, κατά τη διάρκεια ενός κυνηγετικού πάρτι στο προγονικό σπίτι της Μαρίας Άννας, στο Κάστρο του Σαντιγύ. [3] Φυσικά συντετριμμένη, η Μαρία Άννα δεν ξαναπαντρεύτηκε. Δεν έμελλε να αποκτήσει ποτέ παιδιά.
Καθώς ο Λουδοβίκος δεν είχε παιδιά ούτε με την Αρμάνδη. Η κομητεία του Σαιν-Πολ, καθώς και το πριγκιπάτο του Ζουαγιέζ, πέρασαν στον μεγαλύτερο ανιψιό του, τον νεαρό Κάρολο δούκα του Ροάν, ο οποίος ήταν γιος της αδελφής του Άννας Ιουλίας ντε Μελύν. [4]
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Γουλιέλμος ντε Μελύν, πρίγκιπας του Επινουά | ||||||||||||||||
| Αλέξανδρος Γουλιέλμος ντε Μελύν, πρίγκιπας του Επινουά | ||||||||||||||||
| Ερνεστίνη πριγκίπισσα του Άρενμπεργκ | ||||||||||||||||
| Λουδοβίκος Α΄ ντε Μελύν | ||||||||||||||||
| Ερρίκος Σαμπό πρίγκιπας του Επινουά | ||||||||||||||||
| Ιωάννα Πελαγία ντε Ροάν-Σαμπό, κυρία του Μοντιέ | ||||||||||||||||
| Μαργαρίτα ντε Ροάν | ||||||||||||||||
| Λουδοβίκος Β΄ ντε Μελύν, δούκας του Ζουαγιέζ | ||||||||||||||||
| Κάρολος Β΄ του Ελμπέφ | ||||||||||||||||
| Φραγκίσκος Μάριος του Λιλμπόν | ||||||||||||||||
| Αικατερίνη Ερριέττα των Βουρβόνων | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης (1664-1748) | ||||||||||||||||
| Κάρολος Δ΄ της Λωρραίνης | ||||||||||||||||
| Άννα της Λωρραίνης | ||||||||||||||||
| Βεατρίκη ντε Κουζάνς | ||||||||||||||||
Αναφορές και σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 151443208.
- ↑ Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00013211.
- ↑ «L Abeille de la Ternoise: Louis II de Melun, comte de Saint-Pol, tué à la chasse, en 1724». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2011.
- ↑ Velde, François. «The Rank/Title of Prince in France». Heraldica.org. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2009.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μ.-Fr. Dantine, Ch. Clémencet et al., L'art de vérifier les dates ..., τόμ. 12, εμφ. Valade, 1818 (réimpr. 4e), p. 413
- de la Chenaye-Desbois, Dictionnaire de la noblesse, contenant les généalogies, l'histoire ..., τόμ. X, εμφ. Antoine Boudet, Παρίσι, 1775 (réimpr. 2e), σελ. 22
