Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μαροκινές γενικές εκλογές (2016)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μαρόκο, στις 7 Οκτωβρίου 2016.[1] Το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας 125 από τις 395 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων, μια αύξηση των 18 εδρών σε σύγκριση με τις εκλογές του 2011.

Ο Αμπντελιλά Μπενκιράν επαναδιορίστηκε πρωθυπουργός από τον βασιλιά στις 10 Οκτωβρίου.

Οι εκλογές ανακοινώθηκαν από την κυβέρνηση του Μαρόκου στα τέλη Ιανουαρίου του 2016.[2] Ήταν οι δεύτερες εκλογές μετά τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που εισήχθησαν το 2011 από τον βασιλιά Μοχάμετ ΣΤ΄, ως απάντηση στην Αραβική Άνοιξη. Παρά τις μεταρρυθμίσεις, οι περισσότερες εκτελεστικές εξουσίες εξακολουθούν να βρίσκονται στο βασιλιά.

Στις εκλογές του 2011 κέρδισε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (PJD), που βρίσκεται στην κυβέρνηση από τότε. Το κόμμα περιγράφεται ως "μετριοπαθές ισλαμιστικό", όμως η κυβέρνηση συνασπισμού συμπεριέλαβε κόμματα με διαφορετικές ιδεολογίες.[3]

Το μεγαλύτερο αντιπολιτευόμενο κόμμα είναι το Κόμμα της Γνησιότητας και της Νεωτερικότητας (ΡΑΜ), το οποίο περιγράφεται ως φιλομοναρχικό.[4][5]Τα PJD και ΡΑΜ ηγήθηκαν μιας "ασυνήθιστα εχθρικής" εκστρατείας. Το μεγαλύτερο ισλαμιστικό κόμμα της αντιπολίτευσης, η Δικαιοσύνη και Πνευματικότητα, καθώς και διάφορες αριστερές οργανώσεις μποϊκοτάρισαν τις εκλογές, διαμαρτυρόμενα για τις σημαντικές εκτελεστικές εξουσίες της μοναρχίας.[6]

Οι 395 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε δύο επίπεδα: 305 βουλευτές εκλέγονται από 92 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, με το εκλογικό όριο να ορίζεται στο 6%, και οι υπόλοιπο 90 να εκλέγονται σε μία ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια με το εκλογικό όριο του 3%. Οι εθνικές έδρες είναι δεσμευμένες, με 60 για τις γυναίκες και 30 για τα άτομα κάτω από την ηλικία των 40.[7]

Με βάση το εκλογικό σύστημα, κανένα κόμμα δεν μπορεί να κερδίσει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, και τα κόμματα πρέπει να σχηματίσουν μια κυβέρνηση συνασπισμού.

Η ψηφοφορία είχε ποσοστό 43% προσέλευσης.[8][9] Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης κέρδισε τις περισσότερες ψήφους και 125 από τις 395 έδρες. Το Κόμμα Αυθεντικότητα και Νεωτερικότητα κέρδισε 102 έδρες, και τις υπόλοιπες έδρες μοιράστηκαν τα μικρότερα κόμματα.

Κόμμα Εκλ. περιφέρεια Σε εθνικό επίπεδο Σύνολο
εδρών
+/–
Ψήφοι % Έδρες Ψήφοι % Έδρες
Γυναίκες Νεολαίοι κάτω των 40 ετών
Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης1.571.65927,14981.618.96327,88189125+18
Κόμμα Αυθεντικότητας και Νεωτερικότητας1.205.44420,82811.216.55220,95147102+55
Κόμμα Ιστικλάλ621.28010,7335620.04110,687446–14
Εθνικός Συναγερμός Ανεξάρτητων558.8759,6528544.1189,376337–15
Λαϊκό Κίνημα409.0857,0620397.0856,845227–5
Σοσιαλιστική Ένωση των Λαϊκών Δυνάμεων367.6226,3514359.6006,194220–19
Κόμμα της Προόδου και του Σοσιαλισμού279.2264,827273.8004,723212–6
Συνταγματική Ένωση268.8134,6415263.7204,543119–4
Ομοσπονδία της Δημοκρατικής Αριστεράς139.7932,412164.5752,83002Νέο
Δημοκρατικό και Κοινωνικό Κίνημα74.4721,29377.6301,34003+1
Συνασπισμός Συμβόλαιο και Αποκατάσταση49.0400,85051.9060,89000Νέο
Μέτωπο των Δημοκρατικών Δυνάμεων51.9450,90049.3600,85000–1
Κόμμα Περιβάλλοντος και της Αειφόρου Ανάπτυξης35.6450,62035.1670,61000–2
Κόμμα Ένωσης και Δημοκρατίας20.2400,35123.5740,410010
Νέο Δημοκρατικό Κόμμα17.0030,29019.2840,33000Νέο
Κόμμα Αναγέννησης και Ανδρείας15.5220,27014.9550,260000
Κόμμα της Ελευθερίας και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης10.8110,19014.7350,25000–1
Δημοκρατικό Κόμμα Ανεξαρτησίας13.0970,23013.4180,230000
Κόμμα Αναγέννησης11.1940,19012.7100,22000Νέο
Κόμμα της Ελπίδας7.7470,1309.1170,160000
Εργατικό Κόμμα2.9100,0507.2280,12000–4
Κόμμα Κοινωνικού Κέντρου6.1560,1106.9770,120000
Μαροκινή Ένωση για τη Δημοκρατία5.2660,0906.3790,110000
Κόμμα Δημοκρατικής Κοινωνίας3.0460,0505.1100,090000
Κόμμα Μεταρρύθμισης και Ανάπτυξης16.5010,28000
Πράσινο Αριστερό Κόμμα13.3890,23110
Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα5.1150,09000
Ανεξάρτητοι9.6560,17000
Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια
Σύνολο5.790.5521003055.806.00410060303950
Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή15.702.59215.702.592
Πηγές: CEC (Ψήφοι) Le Matin (Σύνολο εδρών, Έδρες γυναικών)
  1. Central Intelligence Agency. «Morocco». The World Factbook. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2017.
  2. «Morocco to hold parliamentary elections on Oct. 7 -government». Reuters. 28 Φεβρουαρίου 2016.
  3. «Moroccan Islamist Party Wins New Mandate in Elections». Associated Press. 8 Οκτωβρίου 2016 μέσω Wall Street Journal.
  4. The report: Morocco 2009, Oxford Business Group, 2009, σελ. 19
  5. Michael J. Willis (2012), Politics and Power in the Maghreb: Algeria, Tunisia and Morocco from Independence to the Arab Spring, C. Hurst & Co., σελ. 149–150
  6. «Moderate Moroccan Islamists win election, coalition talks seen tough». Reuters. 8 Οκτωβρίου 2016.
  7. Union, Inter-Parliamentary. «IPU PARLINE database: MOROCCO (Majliss-annouwab), Electoral system». ipu.org.
  8. Samia Errazzouki (9 Οκτωβρίου 2016). «Observers: Moroccan election overall fair, but turnout low». Associated Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2017. Invalid |dead-url=dead (βοήθεια)
  9. «Parliamentary Elections 2016». Maroc.ma. 7 Οκτωβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2017.