Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Μαρσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα)
Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα
Image
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Marcelo Nuno Duarte Rebelo de Sousa (Πορτογαλικά)
Γέννηση12  Δεκεμβρίου 1948[1][2]
Λισαβόνα[3]
Χώρα πολιτογράφησηςΠορτογαλία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΠορτογαλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΠορτογαλικά
Αγγλικά
Γαλλικά
Γερμανικά
Σπουδέςνομική σχολή του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
διδάσκων πανεπιστημίου
δημοσιογράφος
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο της Λισαβόνας
Νέο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας[4]
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΣοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
Οικογένεια
ΓονείςBaltazar Rebelo de Sousa[5] και Maria das Neves Rebelo de Sousa[3]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαdeputy of the Constituent Assembly (1975–1976, εκλογική περιφέρεια Λισαβόνας)[6]
Πρόεδρος της Πορτογαλίας (2016–2026)
Minister of Parliamentary Affairs (1982–1983)
President of the Social Democratic Party (1996–1999)
ΒραβεύσειςΤάγμα του Αγίου Ιακώβου του Ξίφους (9  Ιουνίου 1994)[7][8]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Πρίγκηπα Ενρίκε (9  Ιουνίου 2005)[7][8]
κολάρο του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (2016)[9][10]
Τάγμα της Δημοκρατίας της Σερβίας (2017)[11]
Ιππότης Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λέοντος της Ολλανδίας
Τάγμα του Χρυσού Λέοντος του Οίκου του Νάσσαου
Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής (26  Αυγούστου 2016)[12]
Κολάρο του Τάγματος του Πάπα Πίου Θ' (7  Ιουλίου 2016)[12][13]
Golden Key of Madrid (16  Απριλίου 2018)[14]
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου με Κολλάρο του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας (29  Νοεμβρίου 2017)[15]
επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Πόρτο
Τάγμα του Αίμου (30  Ιανουαρίου 2019)[12]
Τάγμα του Σταυρού της Τέρρα Μαριάνα (10  Απριλίου 2019)[16]
National Maltese Order of Merit (15  Μαΐου 2018)[12]
Μεγαλόσταυρος με διαμάντια του Τάγματος του Ήλιου του Περού (25  Ιανουαρίου 2019)[12]
Μεγαλόσταυρος του Σωτήρος (21  Απριλίου 2017)[12]
Μέγας Αστέρας του Παράσημου της Τιμής για Υπηρεσίες στη Δημοκρατία της Αυστρίας (12  Ιουνίου 2019)[12]
Μεγαλόσταυρος της κορδέλας των Τριών Ταγμάτων
Μεγάλο Τάγμα του Βασιλιά Τόμισλαβ (4  Μαΐου 2018)[17]
Τάγμα του Αμίλκαρ Καμπράλ 1ης κλάσης (10  Απριλίου 2017)[18]
Τάγμα της Αξίας (Χιλή)
τάγμα του Μπογιακά
Τάγμα του Αγκοστίνιο Νέτο
Order of Amilcar Cabral
Τάγμα του Καρόλου Γ΄ (2018)[19]
Τάγμα του Σταυρού του Νότου (22  Απριλίου 2023)[20]
Τάγμα της Τιμής (2  Οκτωβρίου 2023)[21]
Τάγμα Εξεχουσών Υπηρεσιών (7  Φεβρουαρίου 2020)[22]
Τάγμα του Πρίγκηπα Γιάροσλαβ του Σοφού, 1η τάξη[23]
Υπογραφή
Image
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μαρσέλου Νούνου Ντουάρτ Ρεμπέλου ντ’ Σόζα(πορτογαλική προφορά: [mɐɾˈsɛlu ˈnunu ˈdwaɾtɨ ʁɨˈbelu dɨ ˈsozɐ]), ComSE, GCIH (γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1948) είναι Πορτογάλος πολιτικός και Πρόεδρος της Πορτογαλίας από τις 9 Μαρτίου του 2016 έως τις 9 Μαρτίου 2026.[24] Προηγουμένως ήταν υπουργός και βουλευτής, καθηγητής, δημοσιογράφος, και πολιτικός αναλυτής.

Γεννήθηκε στη Λισαβόνα, και είναι ο πρωτότοκος γιος του Μπαλτάσαρ Ρεμπέλο ντε Σόουζα και της γυναίκας του Μαρία ντα Ντέβες Φερνάντες Ντουάρτε.Πήρε το όνομά του από τον Μαρτσέλο Καετάνο που ήταν ο νονός του.

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα έχει Διδακτορικό, είναι Καθηγητής και Αρθρογράφος εξειδικευμένος στο Διοικητικό Δίκαιο από τη νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας, όπου δίδαξε Δίκαιο.[25]

Ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα ξεκίνησε την καριέρα του κατά τη διάρκεια της Estado Novo (Νέο Κράτος) ως δικηγόρος και αργότερα ως δημοσιογράφος. Εντάχθηκε στο Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα, και έγινε αντιπρόσωπος  στη Συνέλευση της Δημοκρατίας. Στη διάρκεια αυτού του χρόνου, βοήθησε στο σχέδιο του πορτογαλικού συντάγματος του 1976.[26] Αργότερα έγινε υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Φρανσίσκο Πίντο Μπαλσεμάο. Ήταν επίσης ο ιδρυτής του SEDES (ένωση πολιτών και δεξαμενή σκέψης) και ο ιδρυτής και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου  μιας άλλης εφημερίδας, της  Semanário. Ξεκίνησε ως πολιτικός αναλυτής και στο ραδιόφωνο του TSF με την εκπομπή Εξετάσεις , στην οποία βαθμολογούσε (από 0 έως 20) τους πολιτικούς της εποχής.

Το 1989 κατήλθε ως υποψήφιος δήμαρχος Λισαβώνας αλλά ηττήθηκε από τον Ζόρζε Σαμπάιο, όμως εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος.

Αρχηγός του PSD, 1996-1999

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα ήταν ηγέτης του Κοινωνικού Δημοκρατικού Κόμματος από τις 31 Μαρτίου 1996 έως τις 27 Μαΐου 1999 (μερικές εβδομάδες πριν από την εκλογή του ως αρχηγός του κόμματος, δήλωσε ότι δεν θα ήταν προεδρικός υποψήφιος, "ακόμη και αν ο Χριστός κατέβει στη Γη"). Δημιούργησε έναν κεντροδεξιό συνασπισμό, τη Δημοκρατική Συμμαχία, με το Λαϊκό Κόμμα το 1998. Έγινε, ωστόσο, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού λαϊκού Κόμματος–Ευρωπαίων Δημοκρατών. Ο συνασπισμός δεν ευχαρίστησε μεγάλα τμήματα του δικού του κόμματος, λόγω του ρόλου του αρχηγού του Λαϊκού Κόμματος ,Πάουλο Πόρτας, ο οποίος υπονόμευε την κυβέρνηση του Καβάκο Σίλβα. 

Πρόεδρος της Πορτογαλίας, 2016–σήμερα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 24 Ιανουαρίου 2016, ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα εξελέγη Πρόεδρος της Πορτογαλίας στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας. Κατήλθε ως ανεξάρτητος, κάνοντας έκκληση για μετριοπάθεια και διακομματική συναίνεση.[27] Κατά την προεκλογική του εκστρατεία, υποσχέθηκε να διορθώσει τις πολιτικές διαιρέσεις και τις δυσκολίες της Πορτογαλίας στην κρίση του 2011-14. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, Άνιμπαλ Καβάκο Σίλβα, δεν είχε ποτέ προηγουμένως υπηρετήσει σε μια κρατική θέση.[28]

Στις εκλογές του 2021, στις οποίες η αποχή ήταν 61%, ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο στις 24 Ιανουαρίου, με ποσοστό 60,7%.

  • Μέγας Αφέντης των Τιμητικών Εντολών της Πορτογαλίας (2016 – σήμερα)
  • Image Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Πρίγκιπα Ερρίκου (9 Ιουνίου 2005)[29]
  • Image Διοικητής του Τάγματος του Αγίου Ιακώβου του Σπαθιού (9 Ιουνίου 1994)[29]
  • Image Ιππότης με το Κολάρο της Τάξης του Πάπα Πίου IX,[[Αγία Έδρα]](7 Ιουλίου 2016)[30]

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Είναι Χριστιανός Ρωμαιοκαθολικός. 

Επισκέψεις ως Πρόεδρος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα ως, Πρόεδρος της Πορτογαλίας, έχει επισκεφθεί το Βατικανό, την Ισπανία, τη Μοζαμβίκη και το Μαρόκο. Η πρώτη επίσκεψη ήταν στο Βατικανό για να συναντήσει τον Πάπα Φραγκίσκο και τον Καρδινάλιο Γραμματέα του Κράτους Πιέτρο Παρόλιν, σε μια συμβολική επίσκεψη στο πρώτο κράτος που αναγνωρίσε την Πορτογαλία ως ανεξάρτητο κράτος.[31][32][33][34]

  1. «Brockhaus Enzyklopädie» (Γερμανικά) F.A. Brockhaus. 1796. rebelo-de-sousa-marcelo-nuno.
  2. (Γερμανικά) Munzinger Personen. 00000021757. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 1 2 www.leme.pt/magazine/efemerides/1212/nascimento-de-marcelo-rebelo-de-sousa.html.
  4. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
  5. visao.sapo.pt/atualidade/politica/2016-03-03-rebelo-de-sousa-o-poder-da-familia/.
  6. 4833.
  7. 1 2 www.ordens.presidencia.pt?idc=153&list=1.
  8. 1 2 www.ordens.presidencia.pt?idc=153.
  9. «Real Decreto 580/2016, de 25 de noviembre, por el que se concede el Collar de la Orden de Isabel la Católica a Su Excelencia Señor Marcelo Nuno Duarte Rebelo de Sousa, Presidente de la República Portuguesa». 26  Νοεμβρίου 2016. σελ. 82952.
  10. BOE-A-2016-11177.
  11. www.b92.net/eng/news/politics.php?yyyy=2017&mm=01&dd=25&nav_id=100336.
  12. 1 2 3 4 5 6 7 www.ordens.presidencia.pt?idc=155&list=1.
  13. 1  Ιουλίου 2017. www.vatican.va/archive/aas/documents/2016/acta-luglio2016.pdf. σελ. 820.
  14. elpais.com/ccaa/2018/04/16/madrid/1523876581_152988.html. Ανακτήθηκε στις 17  Απριλίου 2018.
  15. (Ιταλικά) quirinale.it. 348261.
  16. president.ee/en/estonia/decorations/bearer/19923/marcelo-nuno-duarte-rebelo-de-sousa/.
  17. narodne-novine.nn.hr/clanci/sluzbeni/2018_05_46_868.html.
  18. kiosk.incv.cv/V/2017/4/7/1.1.17.2313/p1.
  19. BOE-A-2018-5100.
  20. www.poder360.com.br/poder-flash/lula-entrega-ordem-do-cruzeiro-do-sul-a-presidente-de-portugal/.
  21. «DECRET Nr. 1135 din 02-10-2023 privind conferirea „Ordinului de Onoare" Excelenței Sale domnului Marcelo REBELO de SOUSA». 2  Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2023.
  22. www.predsednica-slo.si/sl/odlikovanja/odlikovanci?AwardType=1&start=0.
  23. www.president.gov.ua/documents/6172025-56341.
  24. http://www.reuters.com/article/us-portugal-politics-idUSKCN0WB1B0
  25. «Teaching staff, Faculty of Law, University of Lisbon» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2016.
  26. Vince Chadwick (24 Ιανουαρίου 2016), Portugal elects Rebelo de Sousa as president Politico Europe.
  27. Paul Ames (24 Ιανουαρίου 2016), 5 takeaways from Portugal’s presidential election Politico Europe.
  28. Axel Bugge (9 Μαρτίου 2016), President says Portugal must respect EU, avoid return to crisis Reuters.
  29. 1 2 «Cidadãos Nacionais Agraciados com Ordens Portuguesas». Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2016.
  30. «Cidadãos Nacionais Agraciados com Ordens Estrangeiras». Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2016.
  31. «Vaticano: Marcelo Rebelo de Sousa em audiência com o Papa Francisco». Agência Ecclesia (στα Πορτογαλικά). 17 Μαρτίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.
  32. Ribeiro, Nuno (16 Μαρτίου 2016). «Marcelo inicia hoje visita oficial ao Vaticano e Espanha». Público (στα Πορτογαλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.
  33. «Marcelo chegou a Moçambique». TVI (στα Πορτογαλικά). 3 Μαΐου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.
  34. «Em Marrocos, a falar de energia, 'Brexit', Espanha e sanções». Público (στα Πορτογαλικά). Lusa. 28 Ιουνίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.