Τουρκικός Ναύσταθμος Αλεξανδρέττας
Ο Ναύσταθμος Αλεξανδρέττας (τουρκικά: İskenderun Deniz Üssü) αποτελεί βάση του τουρκικού ναυτικού στη βορειοανατολική ακτή της Μεσογείου, 2,5 χλμ. βορειοανατολικά της Αλεξανδρέττας, στην επαρχία Χατάι στη νότια Τουρκία. Υπάγεται στην Διοίκηση του Τουρκικού Ναυτικού στην περιοχή της Νότιας Θάλασσας. [1] Η βάση είναι στα βόρεια του λιμανιού της Αλεξανδρέττας.
Ναυτικό Κέντρο Εκπαίδευσης Αλεξανδρέττας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο ναύσταθμος φιλοξενεί το μεγαλύτερο από τα τρία ναυτικά κέντρα εκπαίδευσης της Τουρκίας, το Ναυτικό Κέντρο Εκπαίδευσης Αλεξανδρέττας, που βρίσκεται 2,5 χιλιόμετρα νότια της Αλεξανδρέττας στην Ευρωπαϊκή Οδό 91. [2] Στην 1η Εκπαιδευτική Ταξιαρχία Αλεξανδρέττας (Iskenderun 1ci Deniz Er Eitim Alayı) μεταξύ 2.500 και 5.000 στρατολογημένων εκπαιδεύονται δύο φορές το χρόνο [3][4][5][6] στα καθήκοντα επί του πλοίου καθώς και στις θαλάσσιες επιχειρήσεις μέσα σε 45 ημέρες. Περισσότεροι από 1,5 εκατομμύρια στρατολογημένοι ναυτικοί υπολογίζεται ότι έχουν εκπαιδευτεί και αποφοιτήσει από το Ναυτικό Κέντρο Εκπαίδευσης Αλεξανδρέττας από την ίδρυσή του το 1953. [7]
Άλλα δύο ναυτικά κέντρα εκπαίδευσης επίσης σε μέγεθος τάγματος, βρίσκονται στο Σαριγιέρ της Κωνσταντινούπολης και στη Σμύρνη.
Ναυτικό Νοσοκομείο Αλεξανδρέττας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στο ναύσταθμο λειτουργεί επίσης τον οποίον και εξυπηρετεί, το Ναυτικό Νοσοκομείο Αλεξανδρέττας το οποίο διαθέτει 200 κλίνες. [8]
Ναυτικό Μουσείο Αλεξανδρέττας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 26 Ιουνίου 2009, η Διοίκηση Ναυτικής Βάσης Αλεξανδρέττας άνοιξε το τρίτο Ναυτικό Μουσείο της Τουρκίας στο κέντρο της πόλης. Στο μουσείο εκτίθενται έργα και αντικείμενα από την εποχή του Οθωμανικού Ναυτικού και της Δημοκρατίας του Χατάι, μαζί φυσικά με εκθέματα του Τουρκικού Ναυτικού. [9] Το μουσείο, που στεγάζεται σε ένα κτίριο δύο ορόφων το οποίο χρησιμοποιείται από το 1942 ως έδρα της Διοίκησης της Ναυτικής Βάσης Αλεξανδρέττας [10], απαρτίζεται από εννέα αίθουσες με εκθέματα που καλύπτουν συνολική έκταση 630 τ.μ. καθώς και δύο εργαστήρια. Άλλα τουρκικά ναυτικά μουσεία βρίσκονται στο Μπεσίκτας, στην Κωνσταντινούπολη και στο Τσανάκκαλε (Δαρδανέλλια). [9]
Δείτε Επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Türk Deniz Kuvvetleri - Tarihçe» (στα Τουρκικά). Süper Meydan. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Νοεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2009.
- ↑ «İskenderun Er Eğitim Alay Komutanlığı» (στα Τουρκικά). Turksh Armed Forces Navy. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2009. [νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ «3 Bin Bahriyeli Usta Asker Oldu» (στα Τουρκικά). Hatay Gündem. 15 Δεκεμβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2009.
- ↑ «İskenderun'da 2 Bin 490 Bahriyeli, Yemin Ederek Usta Asker Oldu» (στα Τουρκικά). Net Habercilik. 2008-*2-01. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-02-17. Ανακτήθηκε στις 2009-09-05. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο:
|date=(βοήθεια) - ↑ «2 bin 570 bahriyeli, usta asker oldu» (στα Τουρκικά). Türk Medya Hatay. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2008.
- ↑ «İskenderun'da 4 bin 364 bahriyeli yemin etti» (στα Τουρκικά). Deniz Ticaret Gazetesi. 27 Ιουνίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2009.
- ↑ «4 bin 950 bahriyeli usta asker oldu» (στα Τουρκικά). Başak Gazetesi. 14 Ιανουαρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2009.
- ↑ «İskenderun Deniz Üs Komutanloğı Bağlısı Deniz Hastanesi Baştabipliği Tarafaından İskenderun/Işıklı Köy'ünde yapılan Sağlık Taraması (08 Mayıs 2005)» (στα Τουρκικά). Turkish Armed Forces Navy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2009.
- 1 2 Yılmaz, Erdal. «Türkiye'nin 3. Deniz Müzesi İskenderun'da Açılıyor» (στα Τουρκικά). İskenderun Körfez Gazete. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2009.
- ↑ «Deniz Üs Komutanlığı'na Ait Bina Müze Oldu» (στα Τουρκικά). Deniz Haber. 26 Ιουνίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2009.
