Μετάβαση στο περιεχόμενο

Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πανάγου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Για τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, δείτε: Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πέτρου.
Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πανάγου
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πανάγου (Ελληνικά)
Γέννηση1831
Ναύπλιο
Θάνατος13  Οκτωβρίου 1890
Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςνέα ελληνικά
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητανομικός
Οικογένεια
ΓονείςΠανάγος Δεληγιάννης
ΑδέλφιαΘεόδωρος Δηλιγιάννης
Κωνσταντίνος Δηλιγιάννης

Ο Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πανάγου υπήρξε Έλληνας ανώτατος δικαστικός του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1831. Η καταγωγή του ήταν από την σημαντική οικογένεια Δηλιγιάννη. Πατέρας του ήταν ο Πανάγος Δεληγιάννης, παππούς του ο Ιωάννης Μωραγιάννης. Αδερφοί του ήταν ο πρωθυπουργός Θεόδωρος και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κωνσταντίνος Δηλιγιάννης. Ο Νικόλαος ήταν ο τριτότοκος γιος της οικογένειας[1]

Ορφάνεψε στο όγδοο έτος της ηλικίας του, και γι' αυτό τον πήρε ο αδερφός του Θεόδωρος υπό την προστασία του. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και αναγορεύτηκε ένας από τους πρώτους διδάκτορες της νομικής. Διορίστηκε σε νεαρή ηλικία γραμματέας των Εφετών. Αποσύρθηκε από τη θέση αυτή και εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο ως δικηγόρος.

Σε ηλικία εικοσιτριών χρονών διορίστηκε Πρωτοδίκης στην Αθήνα. Προβιβάστηκε αργότερα στον βαθμό του Εφέτη στην Αθήνα, Πρόεδρος του Εφετείου στην Πάτρα, και μετά από μετάθεση στην Αθήνα. Το 1862 ήταν Πρωτοδίκης[2]. Το 1885 έγινε πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Ήταν πρόεδρος του Αθηναϊκού συλλόγου «Φίλων του Λαού»[1].

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 13 ή στις 14 Οκτωβρίου 1890.

  • Ιωάννης Αρσένης (1891). Ποικίλη Στοά: Εθνικό Ημερολόγιο 1891. Αθήνα: Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Ανέστη Κωνσταντινίδου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2010. 
  • Νικόλαος Γ. Ιγγλέσης, Ιωάννης Πολέμης (1890). Αττικόν Μουσείον. Αθήνα: Εκ του Τυπογραφείου Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2010. [νεκρός σύνδεσμος]