Σιδηροδρομικός Σταθμός Ευηνοχωρίου
 Evinochori Railway Station Ανενεργός Σιδηροδρομικός Σταθμός | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Σταθμός της γραμμής | Ενδιάμεσος |
| Είδος σταθμού | Επιβατικός Σταθμός |
| Χιλιομετρική θέση σταθμού | Κρυονέρι - Αγρίνιο (ΧΣ 7,3) |
| Λειτουργία | |
| Κατάσταση | Σε αναστολή λειτουργίας |
| Έναρξη λειτουργίας | 1890 |
| Παύση λειτουργίας | 1970 |
| Περίοδος ανακαίνισης | 2003-2004 |
| Αιτία εγκατάλειψης | Αναστολή λειτουργίας γραμμής Κρυονερίου - Αγρινίου |
| Κτιριακή υποδομή | |
| Ημ. έναρξης κατασκευής | 1888 |
| Ημ. ολοκλήρωσης κατασκευής | 1890 |
| Αρχιτεκτονικός ρυθμός | Σιδηροδρομικός Νεοκλασικισμός |
| Είδος κτιρίου | Στο έδαφος |
| Μήκος κτιρίου | 9,8μ |
| Πλάτος κτιρίου | 5,1μ |
| Ύψος κτιρίου | 4,5μ |
| Εμβαδόν κτιρίου | 47,5τμ |
| Επίπεδα | 1 |
| Σιδηροδρομική υποδομή | |
| Αριθμός γραμμών | 1 |
| Εύρος σιδηροδρομικής γραμμής | 1000mm (μετρικού εύρους) |
| Ηλεκτροκίνηση | Όχι |
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ευηνοχωρίου αποτελούσε επιβατικό σταθμό των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος (ΣΒΔΕ) και βρισκόταν επί της μετρικού εύρους σιδηροδρομικής γραμμής Κρυονερίου – Αγρινίου. Ο σταθμός κατασκευάστηκε το 1890 και εξυπηρετούσε την επιβατική κίνηση του οικισμού του Ευηνοχωρίου στην Αιτωλοακαρνανία.[1]
Ο σταθμός βρισκόταν στο κέντρο του ομώνυμου οικισμού και λειτούργησε έως το καλοκαίρι του 1970, όταν και ανεστάλη οριστικά η λειτουργία της γραμμής Κρυονερίου – Αγρινίου.[2]
Ιστορικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]19ος Αιώνας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ευηνοχωρίου ανεγέρθηκε το 1890 στο πλαίσιο της χάραξης της μετρικής σιδηροδρομικής γραμμής Κρυονερίου – Αγρινίου από τους ΣΒΔΕ. Την ίδια χρονιά, ο σταθμός τέθηκε σε λειτουργία εξυπηρετώντας την τοπική επιβατική κίνηση του οικισμού, καθώς και τις μετακινήσεις προς το Μεσολόγγι, το Κρυονέρι και το Αγρίνιο.[3] Στο πλαίσιο αυτό, το κεντρικό κτήριο ακολούθησε το τυποποιημένο νεοκλασικό πρότυπο των ΣΒΔΕ, με αίθουσα αναμονής, γραφείο σταθμάρχη και βοηθητικούς χώρους, ενώ ο σταθμός αποτελούνταν αποκλειστικά από μια κεντρική γραμμή χωρίς παρακαμπτήριους.[4]
20ος Αιώνας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, ο σταθμός Ευηνοχωρίου λειτουργούσε ως ενδιάμεση στάση για τα δρομολόγια Κρυονερίου – Αγρινίου, ενώ οι επιβάτες μπορούσαν μέσω του Κρυονερίου να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την Πάτρα και το σιδηροδρομικό δίκτυο της Πελοποννήσου. Στο πλαίσιο αυτό και ιδιαίτερα κατά τον Α΄ και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η γραμμή είχε ιδιαίτερη σημασία για τη μεταφορά προσωπικού και εφοδίων στην περιοχή, ενώ μετά την ένταξη των ΣΒΔΕ στους ΣΠΑΠ και αργότερα στους ΣΕΚ, ο σταθμός συνέχισε να λειτουργεί, ωστόσο με ολοένα και πιο χαμηλή επιβατική κίνηση, καθώς την εποχή εκείνη οι οδικές μεταφορές κέρδιζαν έδαφος.[5] Με την ανάληψη της διαχείρισης της γραμμής από τον ΟΣΕ, το καλοκαίρι του 1970 η γραμμή Κρυονερίου – Αγρινίου ανέστειλε οριστικά την λειτουργία της και μαζί της σταμάτησε να λειτουργεί και ο σταθμός του Ευηνοχωρίου.[6]
21ος Αιώνας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ανακοινώθηκε η ανάληψη πρωτοβουλίας για την αναβίωση της γραμμής, μέσω πόρων από το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, η οποία προέβλεπε την πραγματοποίηση εργασιών αποκατάστασης σε τμήματα της γραμμής και σε σταθμούς, μεταξύ αυτών και του Ευηνοχωρίου. Ωστόσο, λόγω πολιτικών αλλαγών που συνόδευσαν την περίοδο εκείνη, το έργο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και ο σταθμός έκτοτε παραμένει ανενεργός.[5]
Τα τελευταία έτη, την συντήρηση του κεντρικού κτηρίου έχει αναλάβει τοπικός πολιτιστικός σύλλογος της περιοχής, το οποίο και το χρησιμοποιεί ως επίσημη έδρα του.[4]
Δομή Σταθμού
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Γαλατά αποτελούνταν από ένα κεντρικό κτήριο επιβατών και από μια αποβάθρα η οποία βρισκόταν παραπλεύρως της κεντρικής γραμμής, η οποία δεν συνοδευόταν από παρακαμπτήριες σιδηροτροχιές.[7] Παρακάτω παρατίθεται τοπογραφική απεικόνιση του κτηριακού συγκροτήματος του σταθμού:
Υπηρεσίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ευηνοχωρίου εξυπηρετούταν από το 1890 έως το καλοκαίρι του 1970 από τακτικά ημερήσια επιβατικά δρομολόγια προς το Μεσολόγγι (έως το 1943 και προς την Κατοχή) και το Αγρίνιο, καθώς και μέσω ακτοπλοϊκής σύνδεσης (έως τον Φεβρουάριο του 1970) με την Πάτρα και το υπόλοιπο σιδηροδρομικό δίκτυο.[3]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Σιδηροδρομικός Σταθμός Ευηνοχωρίου». www.greekrailtickets.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2025.
- ↑ Φασουράκης, Ηρακλής (13 Μαρτίου 2018). «ΣΤΑΘΜΟΣ ΕΥΗΝΟΧΩΡΙΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ-ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ-ΑΓΡΙΝΙΟΥ - ΣΒΔΕ». Βιομηχανικά Δελτία Απογραφής. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2025.
- 1 2 «Σιδηρόδρομοι Βορειοδυτικής Ελλάδας: από τον Χαρίλαο Τρικούπη στο… βαγόνι της Αιτωλοακαρνανίας». ProtoThema. 5 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2025.
- 1 2 AgrinioNews (20 Ιανουαρίου 2022). «Aιτωλοακαρνανία: η εγκατάλειψη του σιδηροδρόμου και η κατάρρευση της γέφυρας στον Εύηνο». Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2025.
- 1 2 Mixanikosose (14 Ιουνίου 2016). «MixanikosOse: Απομεινάρια "του τραίνου" από το Αγρίνιο ως Μεσολόγγι και το Κρυονέρι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα έλλειψης στρατηγικού σχεδιασμού στη χώρα μας που καταλήγει τελικά να ξοδευτούν άσκοπα ένα σωρό χρήματα χωρίς αποτέλεσμα». MixanikosOse. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2025.
- ↑ Νέα, Σιδηροδρομικά (7 Νοεμβρίου 2015). «Σιδηροδρομικά Νέα: Η ιστορία του Σιδηροδρόμου στην Αιτωλοακαρνανία: Σιδηρόδρομοι Βορειοδυτικής Ελλάδας (ΣΒΔΕ)». Σιδηροδρομικά Νέα. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2025.
- ↑ «ArcGIS Web Application». gaiaweb.gaiaose.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2025.
