Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τανκρέδος του Κονβερσάνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τανκρέδος του Κονβερσάνο
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1075
Θάνατος1135
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Οικογένεια
ΓονείςΓοδεφρείδος του Κονβερσάνο και Sichelgaita de Moulins
ΑδέλφιαΣίβυλλα του Κονβερσάνο
Αλέξανδρος του Κονβερσάνο

Ο Τανκρέδος του Κονβερσάνο, ιταλ.: Tancredi di Conversano, ήταν ο νεότερος γιος του Γοδεφρείδου κόμη τού Κονβερσάνο. Έγινε κόμης τού Μπρίντιζι μετά το τέλος τού πατέρα του το 1100.

Ο μεγαλύτερος αδελφός τού Τανκρέδου, Αλέξανδρος, διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως κόμης τού Κονβερσάνο. Το 1121 ο Ρογήρος Β΄ κόμης τής Σικελίας εισέβαλε στη Βασιλικάτα για να προσαρτήσει την κομητεία τού Μοντεσκαλιόζο, η οποία προηγουμένως κατείχε η αδελφή του Έμμα, εκ μέρους τού αποβιώσαντος συζύγου της, Ροδόλφου Μακκαβαίου. Τον Απρίλιο, ο Τανκρέδος βοήθησε τον δούκα Γουλιέλμο Β΄ δούκα τής Απουλίας και τον πρίγκιπα Βοημούνδο Β΄ πρίγκιπα τού Τάραντα & τής Αντιόχειας να κατακτήσουν το κάστρο τού Μπασέντο, εντός τής κομητείας τού Μοντεσκαλιόζο, την οποία διεκδικούσε ο Ρογήρος. Με τη βοήθεια τού πάπα Καλλίστου Β΄, μία συνθήκη, ωστόσο, τερμάτισε τις εχθρότητες μεταξύ των απογόνων τού Τανκρέδου τού Ωτβίλ. Ο Τανκρέδος αναγνωρίστηκε ως κόμης τού Μπρίντιζι.

Ο Τανγκρέδος έγινε μέλος μίας μεγάλης συμμαχίας επαναστατών, συμπεριλαμβανομένων των Ροβέρτου Β΄ τής Κάπουα, Ρανούλφου Β΄ τού Αλίφε, Γριμοάλδου τού Μπάρι, Γοδεφρείδου τής Άντρια και Ρογήρου τού Αριάνο. Την άνοιξη τού 1129, ο Ρογήρος εισήλθε στη χερσόνησο με μεγάλο στρατό για να διεκδικήσει την Απουλία μετά το τέλος τού Γουλιέλμου (1127). Πολλοί από τους πρίγκιπες υποχώρησαν, αλλά το καλοκαίρι τού 1131, όταν ο Ρογήρος έφυγε, ο Γριμοάλδος και ο Τανγκρέδος επαναστάτησαν αμέσως και κατέλαβαν το λιμάνι τού Μπρίντιζι και το κράτησαν εναντίον τού Ρογήρου. Τον Μάιο του 1132, ο Γριμοάλδος συνελήφθη αιχμάλωτος, και ο Τανγκρέδος γλίτωσε μόνο με την υπόσχεση να φύγει για Σταυροφορία. Παραχώρησε το Μπρίντιζι για είκοσι χρυσά νομίσματα.

Το 1133 ο Τανκρέδος προετοιμαζόταν για μία σταυροφορία, όταν ξεκίνησε μία εξέγερση γύρω του. Συμμετείχε στην επανάσταση στο Μοντεπελόζο. Εκεί «έδρασε», όπως πληροφορεί ο λόρδος Νόριτς, και ανέλαβε τη διοίκηση των επαναστατών τής Απουλίας, οι οποίοι κατείχαν το Μέλφι, τη Βένοζα, τη Μπαρλέττα και πολλές άλλες πόλεις. Ο Ρογήρος επιτέθηκε εναντίον τους και κατέλαβε τις κεντρικές πόλεις, αποκόπτοντας τον Τανκρέδο από τους συμμάχους του από την Κάπουα, και στη συνέχεια απομόνωσε το ίδιο το Μοντεπελόζο. Ο Ρανούλφος τού Αλίφε έστειλε σαράντα ιππότες υπό τον Ρογήρο τού Πλένκο για να τον βοηθήσουν, αλλά εκτός από αυτό ήταν αβοήθητος. Μετά από δύο εβδομάδες πολιορκίας, με μηχανές, η πόλη συνθηκολόγησε, και όπως αφηγείται ο συμπαθών τούς επαναστάτες Φάλκο τού Μπενεβέντο:

Ο Τανκρέδος και ο άτυχος Ρογήρος έριξαν τα χέρια τους κάτω, και αναζήτησαν καταφύγιο στα πιο σκοτεινά και θολά σοκάκια τής πόλης. Αλλά τους αναζήτησαν και τους ανακάλυψαν... [Ο] βασιλιάς διέταξε να κρεμαστεί αμέσως ο Ρογήρος από τον λαιμό, και ο ίδιος ο Τανκρέδος, με το ίδιο του το χέρι, να τραβήξει το σχοινί.

Ο Τανκρέδος φυλακίστηκε στη Σικελία, όπου εξαφανίζεται από την ιστορία.