Φιλόθεος Βουζουνεράκης
| Φιλόθεος Β΄ | |
|---|---|
| Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας | |
| Εκκλησία | Οικουμενικό Πατριαρχείο Εκκλησία της Κρήτης |
| Έδρα | Ιεράπετρα |
| Από | 2 Ιουλίου 1961 |
| Έως | 15 Δεκεμβρίου 1993 |
| Προκάτοχος | Φιλόθεος Α΄ |
| Διάδοχος | Ευγένιος |
| Άλλοι τίτλοι | Υπέρτιμος και Έξαρχος Ανατολικής Κρήτης |
| Ιεροσύνη | |
| Χειροτονία | 1947 και 1961 |
| Βαθμός | Διάκονος, Πρεσβύτερος και Επίσκοπος |
| Προσωπικά στοιχεία | |
| Κοσμικό Όνομα | Ιωάννης Βουζουνεράκης |
| Γέννηση | 1927 Ιεράπετρα, Ελλάδα |
| Θάνατος | 15 Δεκεμβρίου 1993 (66 ετών) Κουτσουνάρι Λασιθίου, Ελλάδα |
| Ταφή | Παρεκκλήσιο Οσίου Ιωάννου Ερημίτου Ιεράπετρας |
| Εθνικότητα | Ελληνική |
| Σπουδές | |
| Δόγμα | Χριστιανός Ορθόδοξος |
Ο Φιλόθεος Β΄ (κατά κόσμον Ιωάννης Βουζουνεράκης, Ιεράπετρα, 1927 - Κουτσουνάρι Λασιθίου, 15 Δεκεμβρίου 1993) ήταν Έλληνας ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Κρήτης, ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας από το 1961 ως τον αδόκητο θάνατό του, σε τροχαίο δυστύχημα που έγινε υπό μυστηριώδεις συνθήκες το 1993.
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Καταγωγή και οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στην Ιεράπετρα το 1927. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ιωάννης Βουζουνεράκης.[1] Ο πατέρας του καταγόταν από το Ορεινό, στα σύνορα της Σητείας με την Ιεράπετρα και η μητέρα του από την Ιεράπετρα, κόρη του ιερέα παπα-Γεωργίου Συμιανάκη ή Παπαγεωργίου.
Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Ιεράπετρα. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης[2] και σπούδασε επίσης στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ιερατική σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ενόσω σπούδαζε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1947, χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον Σχολάρχη της Σχολής, Μητροπολίτη Νεοκαισαρείας Χρυσόστομο, και υπηρέτησε ως εφημέριος εκεί μέχρι την αποφοίτησή του το 1951. Στο διάστημα 1951-1956, την περίοδο που σπούδαζε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, υπηρέτησε ως εφημέριος στην Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Το 1956, επέστρεψε στην Κρήτη και ορίστηκε Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Κρήτης. Τον Νοέμβριο του 1957, μαζί με τον Μητροπολίτη Κρήτης Ευγένιο, συμμετείχε στην εξόδιο ακολουθία του Νίκου Καζαντζάκη.[3]
Αρχιερατεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τον Ιούλιο του 1961, εξελέγη και χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ιεραπύτνης και Σητείας, σε διαδοχή του πνευματικού του πατέρα, Επισκόπου Φιλοθέου Α΄ (Μαζοκοπάκη). Τον επόμενο χρόνο, με την ανύψωση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο των επαρχιούχων επισκοπών της Κρήτης σε μητροπόλεις, ο Φιλόθεος προήχθη σε μητροπολίτη.
Θάνατος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα όταν προσέκρουσε με καινούργιο αυτοκίνητο σε ένα φορτηγό που βγήκε ξαφνικά στο δρόμο στην ευθεία του Κουτσουναρίου υπό περίεργες συνθήκες σε μια εποχή που υπήρχε αβεβαιότητα για το μέλλον της Μονής Τοπλού.[4] Ο Φιλόθεος φερόταν να ήταν αντίθετος στα σχέδια για επενδύσεις στη Μονή Τοπλού και ήταν άριστος οδηγός. Η υπόθεση έκλεισε σύντομα.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Κοιμηθέντες αρχιερείς το 1993 Αρχειοθετήθηκε 2013-03-18 στο Wayback Machine., ιστοσελίδα Μάρκου Μάρκου, ανάκτηση 17-2-2013.
- ↑ Μνημόσυνο για τα 19 χρόνια από την εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτου Φιλοθέου Βουζουνεράκη και τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο του Άρχοντος Πρωτοψάλτη Σταματίου Αρώνη[νεκρός σύνδεσμος], ανάκτηση 17-2-2013.
- ↑ «Ὁ Κρητικός Λαός ἐκήδευσε χθές πάνδημα μέ ὅλας τάς τιμάς τόν Νίκο Καζαντζάκη». Πατρίς. Ηράκλειον. 6 Νοεμβρίου 1957. σελ. 1.
- ↑ Υπόθεση Μονής Τοπλού : Ο θάνατος του μητροπολίτη και οι περίεργες συμπτώσεις- εφημερίδα Πατρίς, ανάκτηση 17-2-2013.
