Χαμηλή περιγήινη τροχιά
Ως χαμηλή περιγήινη τροχιά (αγγλικά: low Earth orbit, συντομογραφικώς LEO) ορίζεται μια τροχιά γύρω από τη Γη με τροχιακή περίοδο 128 λεπτά της ώρας ή λιγότερο και εκκεντρότητα μικρότερη[1] από 0,25. Τα περισσότερα κατασκευασμένα από τον άνθρωπο αντικείμενα που υπάρχουν σήμερα στο διάστημα περιφέρονται σε LEO, με την πλειονότητα σε ύψος περίπου 800 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας[2], ενώ τα πιο απομακρυσμένα σε LEO φθάνουν σε ύψος έως τα 2.000 χιλιόμετρα, κοντά στο κάτω όριο της εσωτερικής Ζώνης ακρινοβολίας Βαν Άλεν.
Ο αντίστοιχος όρος περιοχή LEO (LEO region) υποδηλώνει ακριβώς την περιοχή του διαστήματος με ύψος μικρότερο των 2.000 χιλιομέτρων ή περίπου το ένα τρίτο της ακτίνας της Γης.[3] Τα αντικείμενα σε τροχιές που διέρχονται από την περιοχή αυτή, έστω και αν έχουν απόγειο τροχιάς αρκετά μεγαλύτερο ή και αν βρίσκονται σε υποτροχιακή πτήση, παρακολουθούνται προσεκτικά, καθώς υπάρχει κίνδυνος συγκρούσεως με κάποιον από το πλήθος των τεχνητών δορυφόρων που βρίσκονται σε χαμηλή περιγήινη τροχιά.
Εκτός από τους αστροναύτες των αποστολών στη Σελήνη του προγράμματος Απόλλων (1968-1972) και την αποστολή Άρτεμις 2 (2026),[4] κανένας άλλος άνθρωπος μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί πέρα από την περιοχή των χαμηλών περιγήινων τροχιών. Οι διαστημικοί σταθμοί που έχει θέσει σε τροχιά η ανθρωπότητα μέχρι σήμερα, βρίσκονται όλοι τους σε χαμηλές περιγήινες τροχιές.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Current Catalog Files». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2018.
LEO: Mean Motion > 11.25 & Eccentricity < 0.25
- ↑ Muciaccia, Andrea (2021). Fragmentations in low Earth orbit: event detection and parent body identification (Διδακτορική διατριβή). doi:10.13140/RG.2.2.27621.52966.
- ↑ «IADC Space Debris Mitigation Guidelines» (PDF). INTER-AGENCY SPACE DEBRIS COORDINATION COMMITTEE: Issued by Steering Group and Working Group 4. Σεπτέμβριος 2007. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2018.
- ↑ «Artemis II». NASA (στα Αγγλικά). 3 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2025.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Oliver Montenbruck u. a.: Satellite orbits – models, methods, and applications. Springer, Berlin 2001, ISBN 3-540-67280-X.
- Byron D. Tapley u. a.: Statistical orbit determination. Elsevier Acad. Press, London 2004, ISBN 0-12-683630-2.
- Guochang Xu: Orbits. Springer, Berlin 2008, ISBN 3-540-78521-3.
- F. O. Vonbun u. a.: Orbit determination accuracies using satellite-to-satellite tracking. in: IEEE Transactions on Aerospace and Electronic Systems. Bd. AES-14, Ausg. Nov. New York 1978, S. 834–842. Bibcode:1978ITAES..14..834V
