Χιλπέριχος Β΄ της Βουργουνδίας
| Χιλπέριχος Β΄ της Βουργουνδίας | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 436[1] |
| Θάνατος | 486[2] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μονάρχης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Caretene |
| Τέκνα | Κλοτίλδη[3] Chroma of Burgundy |
| Γονείς | Γονδίοχος |
| Αδέλφια | Γοδομάρος Β΄ Γοδεγισήλος Γονδεβαύδος |
| Οικογένεια | Παλαιός Οίκος της Βουργουνδίας |
Ο Χιλπέριχος Β΄ της Βουργουνδίας (Λατινική γλώσσα : Chilperikus, περί το 450 - 493), Συμβασιλέας της Βουργουνδίας (473 - 493) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γονδίοχου. Ο Χιλπέριχος Β΄ ήταν την περίοδο 463 - 473 συμβασιλέας στο Βασίλειο των Βουργουνδών μαζί με τον πατέρα του. Με τον θάνατο του Γονδίοχου (473 ή 474) ο Χιλπέριχος Β΄ και οι τρεις μικρότεροι αδελφοί του μοίρασαν το βασίλειο : ο Χιλπέριχος Β΄ δέχτηκε τη Βαλάνς, ο Γοδεγισήλος την Γενεύη, ο Γονδεβαύδος τη Βιέν και ο Γοδομάρος Β΄ την Λυών. Στις αρχές της δεκαετίας του 470 ο μάγιστρος τού στρατού Εκδίκιος τον πίεσε να υποταχθεί στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ο Χιλπέριχος Β΄ πρόσφερε άσυλο στον Εκδίκιο, την εποχή που οι Βησιγότθοι κατέλαβαν την Ωβέρνη.
Όταν ο αδελφός του Γονδεβαύδος δολοφόνησε τον μικρότερο αδελφό του Γοδομάρος Β΄, στράφηκε εναντίον του Χιλπέριχου Β΄ (486). Ο Γονδεβαύδος θανάτωσε τον Χιλπέριχο Β΄, έπνιξε την σύζυγο του και έστειλε τις δύο του κόρες εξορία (493). Η μεγαλύτερη Χρόνα έγινε μοναχή και η μικρότερη Κλοτίλδη δραπέτευσε στην αυλή του άλλου του αδελφού Γοδεγισήλου. Όταν ο Σάλιος βασιλιάς Κλόβις Α΄ ζήτησε από τον Γονδεβαύδος το χέρι της ανεψιάς του, ο Βουργουνδός βασιλιάς τού απάντησε ότι δεν μπορούσε να αρνηθεί την πρόταση.[4] Ο Κλόβις Α΄ και ο Γοδεγισήλος συμμάχησαν εναντίον του Γονδεβαύδος σε έναν μακρόχρονο εμφύλιο πόλεμο.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ gw
.geneanet ..org /capreolus?lang=fr&iz=0&p=clothilde&n=des+burgondes - ↑ fmg
.ac ./Projects /MedLands /BURGUNDY%20KINGS .htm # _ftnref7 - ↑ Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 57. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
- ↑ Γρηγόριος Τουρώνης, "Ιστορία των Φράγκων", Βιβλίο 2, σ. 28
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Γρηγόριος Τουρώνης, "Ιστορία των Φράγκων", Βιβλίο 2
