τίς ἀγορεύειν βούλεται

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

τίς ἀγορεύειν βούλεται < → δείτε τη λέξη τίς (ερωτηματική), ἀγορεύειν (να αγορεύει), απαρέμφατο του ἀγορεύω και βούλεται (θέλει, επιθυμεί), 3ο πρόσωπο του βούλομαι

Έκφραση

τίς ἀγορεύειν βούλεται;

• ποιος θέλει να αγορεύσει; ποιος θέλει να πάρει το λόγο; (πρόσκληση με την οποία καλούσε ο κήρυκας στην εκκλησία του δήμου της αρχαίας Αθήνας στην Πνύκα) τους Αθηναίους ποιος θέλει να μιλήσει, να λάβει τον λόγο)

  → χρειάζεται παράθεμα

Δείτε επίσης

• Υπέρ Κτησιφώντος περί του στεφάνου στη Βικιπαίδεια