سرودهی «شیدا» دربارهی ایرانزمین را در زیر میخوانید:
وطن، نام تو نامی دلنشین است / از آنرو نام تو ایران زمین است
به قول شاعر شیرین زبانی / که این گفتار او از بهترین است
اگر فردوس بر روی زمین است / همین است و همین است و همین است
ز نام نامی تو مهر خیزد / ز دامانت هماره مشک ریزد
کشور ایران، تاریخ بسیار درخشانی دارد که هویت ملی نیرومندی به آن داده است. یکی از ستارگان درخشانی که همواره مسیر حرکت این کشور را روشن ساخته است، اشوزرتشت، پیامبر بزرگ ایران زمین است.
شماری از ایرانشناسان بزرگ، «زرتشت» را به معنای «ستاره زرین» دانستهاند، و «موبد آذرگشسب»، «زرتشت» را به مفهوم کسی که چهرهاش از نور خداوندی میدرخشد، آورده است. اینها نویددهنده پیدایش ابرمردی است که پیام نافذ و یکتاپرستیاش همهی مرزهای زمانی و مکانی را درنوردیده و صدای پرطنین حقپرستیاش، سدهها را پشتسر گذاشته است.
چنین گویند که چون «خسرو» پور «قباد» زندگیش به سرانجام رسید پیش از آن که روان از تنش جدا شود بزرگان را چنین اندرز نمود:
که چون در گذرم این تخت را برداشته و به اسپانور ببرید و در آنجا نهاده مردم را بانگ زده بگویند:
ای مردم از بدکاری و گناه بپرهیزید در نیکوکاری کوشا باشید.
به خوشی دنیا دل مبندید.
ارباب کیخسرو پور مهربان پور رستم کیخسروی، ساکن محلهی «خلف خانعلی یزد»، زرتشتی دانشدوست و دهشمندی است که در سال ۱۲۰۷ خورشیدی زاده شد.
وی در ۱۲ سالگی پدر خود را از دست داد و در ۱۵ سالگی به همراه دایی خود، «هرمزدیار اردشیر» رهسپار بمبئی شد. چند سالی را به آموختن پرداخت و زبانهای فارسی و گجراتی را فراگرفت و سپس به کار بازرگانی پرداخت. در مدت ۳ سال از بازرگانان نامی ایرانی شد و به دلیل نیککرداری و پشتکار بنگاه بازرگانی گستردهای را در بمبئی بنیاد نهاد. در سال ۱۲۳۷ خورشیدی با دوشیزه گوهر از خاندان کامه و نبیرهزاده کیخسرو ایزدیار ازدواج کرد.
بیشتر در یشتها* از کوه «هرا» سخن به میان آمده که، کوه نامبرده «هرائیتی» نیز گفته شده است. در ترجمه پهلوی «هربرز» و در فارسی «البرز» گوییم. هر چند که امروزه جای البرز بر همگان روشن است، ولی در ادبیات مزدیسنا تعیین این کوه خالی از اشکال نیست.
در «زامیاد یَشت» بخش یک آمده است که کوه «هرا» همهی کشورهای خاوری و باختری را دربر گرفته است و آن نخستین و شریفترین کوه بهشمار میآید.
«جهانگیر رتن دادابای تاتا» در ۲۹جولای سال ۱۹۰۴ در شهر پاریس زاده شد و تحصیلات خود را در فرانسه، ژاپن و هند به پایان رسانید و در سال ۱۹۲۴ میلادی(در۲۰سالگی) به عنوان یکی از مدیران فولاد و ذوبآهن تاتا در شهر جمشیدپور برگزیده شد.
خاطرهای از بانو توران شهریاری: ۲۹ اسفند ماه ۱۳۲۹، در تاریخ ایران روزی فرخنده، ماندگارو فراموشنشدنی است در زمان حکومت شادروان دکتر محمد مصدق، لایحه ملی شدن صنعت نفت ایران که به وسیله معظم له تقدیم مجلس شورای ملی ایران شده و با اکثریت قاطعی به تصویب مجلس رسیده بود در این روز به توشیح شاه رسید.
جشن آبانگان بر همگان فرخنده باد
سخن از جشن آبانگان(دهمین روز از ماه آبان «روز آبان ایزد» گاهنمای زرتشتی – برابر چهارم آبان ماه گاهنمای رسمی کشور) است، جشنی که در آن شکوه آّب، این آفریدهی اهورایی ستایش میشود.
سخن از ارزشمندی آب در ایران باستان است که چگونه نیاکان ما آن را سپند(:مقدس) دانسته و آلودن آن را روا نمیدانستند و در این سرزمین اهورایی با هر رنجی که بوده آب را از دل خاک بیرون کشیده و کشتزارها را سیراب میکردند و خرمی و آبادانی را برای همگان، به ارمغان میآوردند.
«ابوالحسن بهمنیار» پور مرزبان، از دانشمندان برجسته زرتشتی و بهترین شاگرد فیلسوف و پزشک نامی«شیخ الرییس ابوعلی سینا» است. «ابوالحسن»، کنیت اوست و او را «کیارییس» نیز میخوانند. ابنسینا در کتاب «المباحثات» خویش(که در «دارالکتب المصریه» نگهداری میشود) به پرسشهای شاگردانش پاسخ میدهد. در مباحثه پنجم و ششم این کتاب از بهمنیار به بزرگی و بیهمتایی یاد میکند.
نگارش رخدادهای روزگار «هرمز دوم» و «بهرام چوبین» به گفتهی «آرتور کریستن سن» و «عبدالعظیم رضایی» و… که آورده میشود با آنچه که فردوسی در شاهنامه آورده، اختلافهایی دارد، که به آن پرداخته میشود.
درآغاز رُخداد «بهرام چوبینه» به گفتهی «فردوسی» بزرگ:
پس از «خسرو انوشیروان»، با اینکه بزرگان و موبدانی چون موبد موبدان «برزمهر»، «بهرام آذرمهان» و… با روی کار آمدن «هرمز دوم» که مادرش دختر خاقان بود، مخالف بودند، او بر تخت مینشیند.
واپسین دیدگاه ها