Interviews met:
- Edwin Becker, conservator van het Van Goghmuseum, over de tentoonstelling met als thema de wisselwerking tussen schilderij en lijst;
- tekenaar Peter van Straaten, over zijn boek 'Peters beste in kleur';
- documentairefilmer Vincent Monnikendam over zijn film 'Moeder Dao, de schildpadgelijkende' die is samengesteld uit oude filmopnamen uit Nederlands-Indië;
- regisseuse Dora van der Groen en acteur Steven Watermeulen over het toneelstuk 'Phaedra';
- filmmaakster Maria Peters over haar film 'De tasjesdief';
- de Vlaamse schrijver Rudi Hermans.
00:00:30
Tune en inleiding presentator (JE).
00:02:06
Muziek.
00:05:16
Tussentekst Pres. Interviewer (GL) in gesprek met conservator
Edwin Becker van het Van Goghmuseum over de expositie 'In
Perfect Harmony'. Thema is: de wisselwerking tussen schildery
en lyst. Volgens Becker beslaat de expositie de periode van
1850 tot 1920. Hy gaat in op lysttypes die Vincent van Gogh
en andere impressionisten gebruikten in een periode waarin
veel met lysten werd geexperimenteerd.
00:09:15
Volgens Becker zyn in de loop der tyd veel van de originele
lysten die by schilderyen hoorden verloren gegaan. 'Stilleven
met fruit' van Van Gogh is het enige tentoongestelde
schildery dat nog in zyn originele lyst zit. Int. en Becker
schetsen de geschiedenis van de lyst vanaf de eerste
verschyning rond 1250 in Italie.
00:16:03
Becker gaat met voorbeelden in op de verschillende functies
die een lyst heeft by een schildery.
00:19:51
Int. (JE) kort in gesprek met Peter van Straaten, die zegt de
krantepagina als de ideale lyst voor zyn tekeningen te zien.
00:20:34
Muziek.
00:23:34
Int. in gesprek met Van Straaten over de verschillende
jubilea die hy te vieren heeft: zestig geworden, vyfentwintig
jaar publiceren en het vyftigste boek. Hy gaat in op de
uitgave van Vry Nederland, die hy ter ere hiervan byna
volledig geillustreerd heeft. Hy zegt erg veel moeite te
hebben gehad met de portretten die hy hiervoor moest tekenen:
"Ik kan ook niet naar de werkelykheid tekenen: 't moet
allemaal uit myn hoofd."
00:26:50
Int. betrekt pres. (HS), Edwin Decker en pres. (GL) in het
gesprek, die hun bewondering uitspreken voor de tekeningen
van Van Straaten en daarby tekeningen navertellen.
00:28:09
Van Straaten gaat in op een reactie op een van zyn tekeningen
over het huwelyk. Het huwelyk en de omgang van mensen
onderling heeft hem altyd gefascineerd. Zyn eigen huwelyk
staat geen model voor zyn tekeningen. De melancholie in zyn
tekeningen komt voort uit zyn "...hang om te tekenen over
treurige dingen". Van Straaten kan het niet verdragen om een
dag niet in de krant te staan. Hy heeft het ook altyd
vreselyk gevonden als Jaap Vegter of Simon Carmiggelt niet in
de krant stonden, omdat ze op vakantie waren: "...dan moet ie
maar vooruit werken."
00:33:08
Van Straaten zegt vanwege Carmiggelt by het Parool te zyn
gaan werken. Carmiggelt op zyn beurt heeft jarenlang gedacht
dat Van Straaten een fotograaf was. Hy gaat in op de
ontwikkeling van zyn styl sindsdien ("Godzydank is het wel
beter geworden.") Hy heeft geen moeite met zyn leeftyd.
Veertig worden beschouwde hy als "...het eind van myn leven",
maar hy ontdekte de waarheid achter het cliche dat by veertig
het leven pas begint.
00:37:48
Van Straaten gaat kort in op zyn nieuwe boek, zyn eerste
uitgave in kleur. Afsluiting pres.
00:39:11
Muziek.
00:41:40
Tussentekst pres.
00:42:17
Int. in gesprek met Vincent Monnikendam over zyn film 'Moeder
Dao, de schildpadgelykende'. Monnikendam vertelt dat zyn film
geheel bestaat uit filmmateriaal, dat indertyd in opdracht is
gedraaid door in Nederlands-Indie aanwezige 'cinematografen'.
Hy maakte voor het eerst kennis met het materiaal op een
congres in het Filmmuseum in 1989 en was er door
gefascineerd. Het materiaal voor zyn film heeft hy geput uit
de collecties van het Filmmuseum, de RVD en het
Polygoonarchief. De titel van de film is afgeleid van een
Indonesisch scheppingsverhaal.
00:48:05
Volgens Monnikendam toont de film de arbeids- en
leefomstandigheden in Nederlands-Indie tussen 1912 en 1933,
het hoogtepunt van het Nederlandse kolonialisme en geeft het
een ander inzicht in de koloniale tyd dan de literatuur doet.
Veel van de beelden heeft hy uit esthetisch oogpunt gekozen.
00:52:29
Monnikendam gaat in op het contrast tussen beeld en geluid in
de film. Het beeldmateriaal is puur Westers, terwyl het
geluidsmateriaal is samengesteld uit Indonesische geluiden
als oud-Javaanse en Indonesische liederen. Hy laat de film
ook in Indonesie zien.
00:54:34
Monnikendam leest een zelf geschreven gedicht voor.
00:55:29
Afkondiging eerste uur door pres. Tune.
00:58:33
Pips. NOS-Nieuwsberichten.
01:00:48
Stationcall. Aankondiging, tune en inleiding tweede uur door
pres..
01:01:50
Muziek.
01:04:43
Int. in gesprek met Dora van der Groen en Steven Watermeulen
over de door Hugo Claus bewerkte tragedie 'Phaedra', van
Seneca,
die door het Zuidelyk Toneel wordt opgevoerd. Van der Groen
vertelt eerder door Claus bewerkte stukken van Seneca
gespeeld te hebben en vooral te zyn aangetrokken door de
thematiek "liefde en dood". Ze is erg geinteresseerd in 'het
personage Noodlot' in de klassieke tragedies.
01:09:06
Van der Groen zegt zelf niet graag naar het theater te gaan:
"...ik zie d'r dwars door en ik hou d'r niet zo van..."
Watermeulen vertelt over zyn samenwerking met Van der Groen
en gaat in op zyn invulling van de rol van Hippolytus, die hy
vier jaar eerder ook onder regie van Groenier heeft gespeeld.
01:14:19
Van der Groen heeft met Hugo Claus geen contact gehad over
haar bewerking en ziet haar opvoering als een uitvergroting
van de essentie, ontdaan van alle ballast. Watermeulen
illustreert met zyn invulling van de rol van Hippolytus Van
der Groens verhaal.
01:18:37
Watermeulen denkt "...niet zo in nationaliteiten..." en kan,
na vraag int., geen verschillen aangeven tussen de spelwyze
van Nederlandse en Vlaamse acteurs. Volgens Van der Groen
gaat het stuk over een onmogelyke liefde en pogingen om het
onmogelyke mogelyk te maken. Tussentekst pres.
01:20:54
Muziek.
01:23:28
Inleiding pres.
01:23:50
Interviewer in gesprek met Maria Peters over de bekroning van
'De tasjesdief' met De Glazen Beer. Peters vertelt voor de
film gesubsidieerd te zyn door het Filmfonds, dat een
stimulerend beleid voerde t.a.v. jeugdfilms. Ze vertelt in
het kort het verhaal van de film, naar het boek van Mieke van
Hooft.
01:29:17
Peters gaat in op het thema 'pesten' in de film, een aktueel
thema, maar dat is toevallig. Ten opzichte van het boek heeft
ze de personages wat genuanceerd en de slechterikken
geschetst als slachtoffers van een situatie waar ze zelf niet
voor gekozen hebben.
01:33:25
Peters vertelt over de samenwerking met hoofdrolspeler
Olivier Tuinier, die ook in een SIRE-spotje over pesten heeft
opgetreden. Peters gaat in op het taalgebruik. Ze heeft de
dialogen wat gekuisd om al te platte, afstotende teksten te
voorkomen. Ze heeft het verhaal bewerkt in samenwerking met
de schryfster. Afsluiting pres.
01:37:14
Muziek.
01:39:44
Tussentekst pres. Interviewer in gesprek met Rudi Hermans
over het motto van de roman 'Liefdesverklaringen', dat stamt
van de dichter Leonard Nolens. Hermans gaat kort in op de
moeite die het een Vlaming kost om in Nederland gelezen te
worden. Het thema van het boek, zyn achtste, is de zoektocht
naar zyn vader en Hermans belicht de autobiografische
achtergronden van het boek. Het is het tweede deel van wat
een trilogie moet worden.
Het in 1989 bekroonde 'Terug naar Torokbalint' was het eerste
en handelde over de zoektocht naar zyn moeder.
01:47:07
Hermans vertelt over zyn moeder, een Hongaarse die als
dertienjarige Boedapest ontvluchtte, zich in Vlaanderen
vestigde en elk contact met haar ouders verloor, wat haar
volgens hem waarchynlyk emotioneel "verminkt" heeft.
01:51:19
Hermans gaat in op de beschryving in het boek van een reis
naar Lourdes, die het gezin maakte om om genezing van de
vader te vragen. Hy belicht het beeldende taalgebruik in het
boek, dat onder invloed staat van de gebrekkige communicatie
in de vroegere gezinssituatie. Alles wat hy zich van die tyd
herinnert bestaat uit beelden; geen gesprekken. Hermans
beschouwt zich schatplichtig aan Elschot in zyn
kernachtigheid en zegt zelf niet veel fictie, maar vooral
biografieen te lezen: op zoek "...naar de ander die ik zelf
ben." Afsluiting en afkondiging pres. Tune.
01:57:03
Einde.
