Actualiteitenprogramma van de samenwerkende omroepen EO, KRO en NCRV, dit keer onder redactie van de KRO en gepresenteerd door Sven Kockelmann, geheel gewijd aan een reportage over dichters in Amsterdam die een persoonlijke bijdrage leveren bij de begrafenissen van mensen na hun overlijden in eenzaamheid.
Alleen al in Amsterdam zijn er jaarlijks ongeveer vijftien eenzame uitvaarten. Vaak gaat het om alleenstaande, verwaarloosde bejaarden, daklozen of illegalen. Niemand kan dan een uitvaart regelen. In die gevallen verzorgt de gemeente de uitvaart. In Amsterdam regelt Bureau Uitvaarten de begrafenis of crematie van overledenen zonder familie of vrienden. In eerste instantie wordt nagegaan of er nog ergens familie kan worden gevonden. Als dat niet lukt, wordt een uitvaart geregeld met bloemen, muziek en koffie na afloop. De Amsterdamse dichter Frank Starik is geraakt door de troosteloosheid van de eenzame uitvaarten. In 2002 heeft hij de 'Poule des Doods' opgericht. Een groep dichters, die om toerbeurt een eenzame uitvaart bijwoont. De dichters, onder wie ook Menno Wigman en Simon Vinkenoog, dragen tijdens de plechtigheid een gedicht voor, dat speciaal voor de overledene is geschreven. Ook wordt de uitvaart gevolgd van de 81-jarige mevrouw Bleeker (fictieve naam), die in het ziekenhuis is overleden en geen traceerbare familie meer heeft.
INTERVIEWS met:
- Ger Fritz van Bureau Uitvaarten. Hij wordt gevolgd bij het regelen van de uitvaart van mevrouw Bleeker. Hij wil voorkomen dat de buitenwereld kan zien dat het om een eenzame uitvaart gaat, vandaar dat hij een 'complete' uitvaart regelt met bloemen en muziek. Hij vindt de dichter van grote toegevoegde waarde bij de uitvaart;
- Frank Starik. Hij zegt dat ieder mens de moeite waard is om over na te denken en vertelt hoe zo'n een persoonlijk gedicht tot stand komt. Hij leest een gedicht voor;
- Simon Vinkenoog. Hij leest het gedicht voor van een verdronken man, wiens identiteit nooit is achterhaald. Hij zegt zelf geregeld ontroerd te zijn op de plechtigheden;
- Menno Wigman, dichter. Hij zegt dat poëzie over het algemeen niet veel "uithaalt", maar bij een eenzame uitvaart lijkt het opeens wel nuttig;
- J. Hasselbaink, medewerkster thuiszorg Leger des Heils. Zij heeft mevrouw Bleeker in de laatste maanden van haar leven verzorgd en heeft haar als enige in het ziekenhuis bezocht.
SHOTS:
- Fritz checkt met een collega in het burgerregister (per computer) de gegevens van mevrouw Bleeker. Daarna gaat hij met een vrouwelijke collega per auto naar de woning van mevrouw Bleeker in de Amsterdamse Kinkerbuurt. Ze zoeken in haar spullen naar een adresboekje en/of een briefje met laatste wensen. Bleeker vindt alleen een map van de thuiszorg en een box met cassettebandjes, waarvan hij er een aantal meeneemt. In de woning is geen televisietoestel, radio, krant of weekblad;
- int. erg rommelige huiskamer van mevrouw Bleeker;
- Fritz belt Frank Starik op met het verzoek om een dichter aanwezig te laten zijn op de komende uitvaart;
- uitvaart van mevrouw Bleeker. Ze ligt opgebaard in een gesloten kist met bloemstuk in Uitvaarcentrum-Zuid in Amsterdam. De kist wordt in een rouwauto getild, waarna de auto vertrekt naar crematorium Westgaarde. Bij aankomst aldaar loopt de uitvaartleidster voor de rouwauto uit richting de aula. De plechtigheid wordt bijgewoond door Ger Fritz en mevrouw Hasselbaink. Frank Starik draagt zijn gedicht voor. Na afloop drinken Fritz en Hasselbaink gezamenlijk een kop koffie in de aula en tekenen het condoleance-register;
- Starik vertrekt na afloop op zijn fiets.
