Vraaggesprek met journalist en publicist W.L. Brugsma over zyn jeugd, zyn belevenissen tydens de Tweede Wereldoorlog, zyn verblyf in het concentratiekamp Dachau en de Nederlandse houding ten opzichte van de Duitsers: "Ontzettend onverstandig, we zien dat steeds weer een nieuwe generatie die ouwe oorlog uitvecht". Harry Mulisch, schryver en vriend van Brugsma typeert hem als "pessimist en cynicus".

1994-02-03

00:01:00 Stationcall, inleiding door presentator geillustreerd met een fragment uit het vraaggesprek met Brugsma. 00:03:01 Op vraag interviewer B.K. vertelt Brugsma dat hy als kind, tydens een vakantie in Duitsland in 1933, SA-soldaten hoorde marcheren en zingen en dat hy daar toen al een dreiging vanuit voelde gaan . Brugsma vertelt desgevraagd een en ander over zyn afkomst en zyn jeugd; hy groeide op temidden van vrouwen, zyn moeder, twee zusjes, twee nichtjes en twee Duitse dienstmeisjes. Hy vertelt dat zyn jong gestorven vader zyn spaargeld belegd had in Duitsland en dat was de reden dat het gezin elk jaar de vakantie daar doorbracht. Over zyn moeder zegt Brugsma dat ze meer dan een persoon was, ze stemde op Colyn, ze was lid van de Vrouwenvredesbond en donatrice van De Bezem, een fascistische organisatie. 00:11:44 Brugsma verteld dat 10 mei 1940 de eerste vrye schooldag was waarop hy zich moest voorbereiden op het eindexamen van de middelbare school. Op vraag int. vertelt Brugsma wat hy zich herinnert van die eerste oorlogsdagen; het eindexamen ging gewoon door en de eerste Duitsers gedroegen zich buitengewoon hoffelyk en beleefd. Pas toen de Nederlanders weigerden zich "Germaans" te gedragen ging het mis. Brugsma zat ondergedoken in zyn eigen huis in Haarlem waar hy naar de BBC-radio luisterde. Brugsma zegt begrip te hebben voor die jongens die voor de SS kozen "daar waren jongens by die dat deden omdat hun vaders anti-Duits waren en andersom". Brugsma vertelt hoe hy zyn tyd doorbracht en waarom hy uiteindelyk naar Londen wilde "...dat was een jongensdroom, laat ik me niet al te heilig voordoen". 00:20:14 Brugsma vertelt over zyn plannen om naar Engeland te gaan, hy kwam niet verder dan Parys, alleen de jongens met militaire ervaring mochten door naar Engeland. Brugsma zegt dat hy werd ondergebracht by een chique oude dame. Uiteindelyk werd hy in 1943 opgepakt en op transport gezet naar het concentratiekamp in Dachau waar hy tot de bevryding is gebleven. Gevraagd naar zyn kampervaringen verwyst Brugsma naar het boek 'Is dit een mens' van de Italiaanse joodse schryver Primo Levi die het kamp in Dachau overleefde. Brugsma raakt ontroerd als hy het verhaal vertelt van een joodse vriendin die per toeval haar dochter ontmoet in Auschwitz; de vrouw overleefde de oorlog, de dochter werd vergast. 00:30:36 Brugsma zegt dat alle menselyk gedrag verklaarbaar is door "..hele diepe instincten die wy met de dieren gemeen hebben". Zolang voldaan wordt aan de drie V's, voedsel, veiligheid en voortplanting, kun je je netjes gedragen. Vervolgens houdt Brugsma een pleidooi tegen militaire interventie in Joegoslavie, hy twyfelt zelfs aan het nut van humanitaire hulp en legt uit waarom. Op vraag int. wat je zou moeten doen voor die mensen die lyden zegt Brugsma dat er voor sommige problemen geen oplossingen zyn en dat het vechten waarschynlyk eerder voorby is als er helemaal niet ingegrepen wordt. Muziek. 00:38:50 Na inleiding pres. schetst de schryver Harry Mulisch zyn vriend Brugsma als "een pessimist, een cynicus". Mulisch vertelt een anekdote over hun verblyf in Israel tydens het proces tegen de oorlogsmisdadiger Eichmann. Muziek. 00:41:38 Op verzoek int. vertelt Brugsma hoe hy en zyn kampgenoten na de bevryding naar Nederland terugkeerden. Van hun plannen om NSB-ers, die de dans ontsprongen waren, "even koud te maken" kwam niets terecht, ze moesten zich weer aanpassen aan het normale leven. Brugsma zegt dat men in die tyd niet over de verschrikkingen praatte "alleen 's nachts, dan kwamen de nachtmerries". Brugsma vertelt dat hy, na een korte carriere in het zakenleven, in 1946 journalist is geworden en altyd gebleven. Muziek. 00:47:43 Op vraag int. zegt Brugsma dat 'de Nederlanders' "ontzettend onverstandig" omgaan met de Duitsers. Brugsma: "We zien dat steeds weer een nieuwe generatie die ouwe oorlog uitvecht". Brugsma vindt dat de Duitsers op een bewonderenswaardige manier omgegaan zyn met de verwerking van hun verleden. Op vraag int. vertelt Brugsma een anekdote over het moment waarop by hemzelf "de ommezwaai" plaatsvond en hy weer normaal met Duitsers kon omgaan. Muziek. 00:57:57 Afkondiging door pres. 00:59:00 Einde.

0

PGM533687