Veeteelt bedreigt de landouwgrond. Er is meer vee dan voorheen die op steeds minder grond moet grazen. Te veel vee op een stuk grond betekent vertrapping van de bodem en dat alles ook nog eens kaal gevreten wordt. Sommige grassen en bomen kunnen daar niet tegen en keren nooit meer terug. Dat klinkt allemaal erg dramatisch.
Antenne Sahelienne
Daar komt bij dat de natuurlijke symbiose tussen akkerbouw en veeteelt in Burkina Faso verdwenen is. Dit zwarte beeld schetst Maja Slingerland van het project Antenne Sahelienne, een samenwerkingsverband tussen de universiteiten van Wageningen en Ouagadougou in Burkina Faso.
Tiende deel van een twaalfdelige educatieve serie over het
wereldwijde vraagstuk van de 'verwoestijning', de teloorgang
van goede gronden als gevolg van menselijk handelen en
klimaatveranderingen.
Het thema van dit deel is het verdwijnen van de symbiose van
akkerbouw en veeteelt in Burkina Faso. Hierover
vraaggesprekken met:
- Maja Slingeland (?), medewerkster aan het project Antenne
Sahelienne, een samenwerkingsverband tussen de universiteiten
van Wageningen en Ouagadougou, over de negatieve bijdrage van
de veeteelt door boeren van de Peul-stam aan de uitputting
van de bodem, waardoor de traditionele symbiose tussen
akkerbouw en veeteelt verdwenen is en een groter nomadisme
ontstaat;
- Frits Wegerif (?), een ontwikkelingswerker met wie een dorp
in het noorden van Burkina Faso bezocht wordt. Het dorpshoofd
vertelt (in het Frans, met vertaling door Wegerif), onder
meer over de migratie als gevolg van de droogtes van de jaren
'70 en '80. Enkele oude Peul-boeren vertellen (in de lokale
taal, met vertaling door SNV-medewerkster Hedwig Bruggeman
(?)) over vroeger tijden waarin ze nog rondtrokken met hun
kuddes en de samenwerking tussen veeboeren en akkerbouwers
goed was.
Afgesloten met muziek uit Burkina Faso.
