Aan de orde komt:
- Luns’ aimabele houding jegens mensen; de omgangs- en beleefdheidsvormen bij verschillende gelegenheden, formeel of informeel; de onderdanige houding van ondergeschikten t.o.v. de keizer van Japan en de koning van Thailand; de vele toosten tijdens officiële maaltijden met Russen; de gevaren van alcohol en vrouwen voor iemand in een publieke functie;
- de persiflages door cabaretiers van Luns; het ‘toneelspel’ dat politici enigszins moeten beheersen; de vele gemeenplaatsen (‘codes’) van politici in de pers; Luns jeugd in een artistiek gezin; de bereidheid te blijven doorwerken (Luns wordt 64);
- de krijtstreeppakken die Luns draagt en de Nederlandse kranten die hij leest; de bedreiging van de Westerse, democratische levensopvatting; zijn uitgesproken behoudende visie op het rooms-katholicisme; zijn kritiek op moderne kunst en literatuur;
- de vele cocktailparty’s en diners die Luns ambtshalve bezoekt; zijn verzamelingen munten, medailles en postzegels; zijn opgewekte humeur; het huiselijke leven; zijn 4 à 5 goede vrienden; de techniek van het onderhandelen; politieke vriendschappen; Luns waardering voor de Amerikaanse president John Kennedy; zijn monnikenbestaan tijdens buitenlandse reizen; zijn vrouw, met wie hij 36 jaar getrouwd is; de tv-programma's die hij in Brussel bekijkt (‘Kojak’, ‘De straten van San Francisco’);
- de bewaking die Luns heeft als secretaris-generaal van de NAVO; de veiligheidsmaatregelen rond vergaderingen en bijeenkomsten van de NAVO; de gevaren van zijn ambt; zijn bezorgdheid over mensen die tegen de NAVO zijn; de wapendreiging; de vredesbevorderende houding van de NAVO.
Tot slot overhandigt Van der Meyden Luns een bos rozen voor zijn vrouw en een uniek gouden medaille met de beeltenis van Luns.
