Antropologe Lizzy van Leeuwen schreef het boek 'De hanenbalken' over zelfmoord onder boeren. Zij vertelt het verhaal van de zelfmoord van boer Willem uit Duivendrecht. Van Leeuwen stelt dat boeren in een isolement komen doordat ze alleen werken. Zij wil geen overdreven aandacht vestigen op het aantal zelfmoorden om het copycat-effect tegen te gaan, maar vindt het wel griezelig dat ze relatief veel gevallen tegenkomt in de sector.
Als antropologe heeft ze rituele slachtingen in Indonesië meegemaakt en zag een analogie met het verdriet na het ruimen van veestapels tijdens de MKZ-crisis. Ze maakt zich boos dat er weinig hulpverlening is voor boeren en wijt dat ook aan de boerenmentaliteit van zelfredzaamheid en de angst voor stigmatisering.
Van Leeuwen vindt met veel boeren het televisieprogramma 'Boer zoekt vrouw' een romantisch, onrealistisch toneelstukje. Het leidt af van andere zaken die spelen in het boerenleven. Het harde werken met hoge schulden is geen aantrekkelijk perspectief voor een huwelijk met een boer.
Haar boek is een schets van een verborgen leven. Cijfers in het buitenland tonen aan dat suïcide onder agrariërs vaker voorkomt dan onder andere bevolkingsgroepen. Communicatie is belangrijk om het taboe in Nederland te doorbreken, aldus Van Leeuwen.
