کویت (شهر)
شهر کویت
مدینة الکویت Madinat Al-Kuwayt | |
|---|---|
 پرچم  مهر | |
| نام مستعار: الدیرة Ad-Dirah | |
  شهر کویت Location of Kuwait City in Kuwait  شهر کویت شهر کویت (خلیج فارس)  شهر کویت شهر کویت (غرب و مرکز آسیا)  شهر کویت شهر کویت (آسیا) | |
| مختصات: ۲۹°۲۲′۱۱″ شمالی ۴۷°۵۸′۴۲″ شرقی / ۲۹٫۳۶۹۷۲°شمالی ۴۷٫۹۷۸۳۳°شرقی | |
| کشور |  کویت |
| استان | استان عاصمه |
| بنیان‌گذاری | ۱۷۵۲ |
| مساحت | |
| • پایتخت | ۸۶۰ کیلومتر مربع (۳۳۰ مایل مربع) |
| جمعیت (۲۰۱۸) | |
| • کلان‌شهری | ۲٬۹۹۰٬۰۰۰[۱] |
| • تراکم کلان‌شهری | ۳۵۰۰/کیلومتر مربع (۹۰۰۰/مایل مربع) |
| منطقهٔ زمانی | یوتی‌سی +۰۳:۰۰ (یوتی‌سی ۳:۰۰+) |
شهر کویت (به عربی: مدينة الكويت) پایتخت و بزرگترین شهر کشور کویت است. این شهر که در قلب کشور و در کرانه جنوبی «خلیج کویت» (در خلیج فارس) واقع شده، کانون سیاسی، فرهنگی و اقتصادی این امیرنشین محسوب می‌شود و دفتر مرکزی بیشتر شرکت‌های کویتی و کل نظام بانکی کشور در آن قرار دارد. تا سال ۲۰۱۸، منطقه کلان‌شهری کویت حدود سه میلیون نفر جمعیت داشت (که بیش از ۷۰ درصد جمعیت کل کشور را تشکیل می‌دهد). خودِ شهر کویت به تنهایی دارای جایگاه اداری مستقلی نیست؛ بلکه هر شش استان کشور، بخش‌هایی از این مجموعه شهری را در بر می‌گیرند که خود به مناطق متعددی تقسیم می‌شود. در معنایی محدودتر، «شهر کویت» ممکن است تنها به هسته تاریخی شهر اشاره داشته باشد که بخشی از «استان پایتخت» (محافظة العاصمة) است و به‌طور پیوسته با مناطق شهری مجاور ادغام شده است. نیازهای تجاری و حمل‌ونقل شهر کویت از طریق فرودگاه بین‌المللی کویت، بندر الشویخ و بندر الاحمدی تأمین می‌شود.
تاریخچه
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]تاریخ اولیه
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]در اوایل تا اواسط دهه ۱۷۰۰، شهر کویت یک دهکده ماهیگیری کوچک بود. در اواسط دهه ۱۷۰۰، بنی عتبه در کویت ساکن شدند. در سال ۱۶۱۳، شهر کویت امروزی تأسیس شد. در سال ۱۷۱۶، حاکمان کویت در کویت مستقر شدند. در زمان ورود حاکمان، چند ماهی‌گیر در کویت ساکن شده بودند. در قرن هجدهم، کویت به تدریج به یک مرکز تجاری اصلی برای ترانزیت کالا بین هندوستان، مسقط، بغداد، ایران و عربستان تبدیل شد. در دوران سلطنت مبارک الصباح، کویت به دلیل پویایی اقتصادی‌اش که طیف وسیعی از مردم را به خود جذب می‌کرد، «مارسی خلیج» لقب گرفته بود. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۸۲، کویت دوره‌ای از رفاه را تجربه کرد که به لطف نفت و فضای لیبرال آن رقم خورد. در سال ۱۹۵۰، یک برنامه بزرگ عمرانی آغاز شد تا کویتی‌ها بتوانند از یک استاندارد زندگی خوب بهره‌مند شوند. در ژوئن ۱۹۶۱، کویت با پایان یافتن قیمومیت بریتانیا مستقل شد و شیخ عبدالله سالم الصباح به عنوان امیر منصوب شد. طبق مفاد قانون اساسی تازه تدوین شده، کویت اولین انتخابات پارلمانی خود را در سال ۱۹۶۳ برگزار کرد.
جمعیت
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]تا سال ۲۰۱۸، منطقه شهری کویت تقریباً سه میلیون نفر جمعیت داشت که بیش از ۷۰٪ از جمعیت کشور کویت را شامل می‌شود.
حمل و نقل
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]دو فرودگاه در کویت وجود دارد. فرودگاه بین‌المللی کویت به عنوان قطب اصلی سفرهای هوایی بین‌المللی عمل می‌کند. شرکت هواپیمایی دولتی کویت ایرویز بزرگترین شرکت هواپیمایی این کشور است. بخشی از مجموعه فرودگاه به عنوان پایگاه هوایی المبارک تعیین شده است که شامل ستاد نیروی هوایی کویت و همچنین موزه نیروی هوایی کویت است. در سال ۲۰۰۴، اولین شرکت هواپیمایی خصوصی کویت، جزیره ایرویز، راه‌اندازی شد.
شهرهای خواهر
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
نگارخانه
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- ↑ "The World's Cities in 2018" (PDF). United Nations. 2018. Archived from the original (PDF) on 2019-07-23. Retrieved 2024-09-24.
- ویکی‌پدیای انگلیسی
