Illa Baker

Illa Baker
Nome orixinal     Baker Island (en)
Instancia de área insular dos Estados Unidos illa arrecife arrecife de coral  Parte de Estados Unidos  Epónimo Michael Baker
Implicados  Territorio reivindicado por Estados Unidos
Datas  Fundación / creación 1935
Historia  Acontecementos importantes 1818 primeiro avistamento 1825 avistamento 1834 visita, ⇒ Michael Baker 1859 minaría de guano 1886 minaría de guano 1935 Programa de Colonización das Illas Americanas Ecuatoriais
Localización  Situado en  Illas ultramarinas dos Estados Unidos  Situado na entidade xeográfica Illas Fénix  Situado na entidade estatística Refuxio Nacional de Vida Silvestre da Illa Baker  Localización océano Pacífico  Localización descubrimento Refuxio Nacional de Vida Silvestre da Illa Baker  Bañado por océano Pacífico  Localizado na área protexida Refuxio Nacional de Vida Silvestre da Illa Baker  OpenStreetMap  Mapas  Coordenadas 0°11′41″N 176°28′46″O
Cifras e dimensións  Poboación 4 (1941) 0 (2018)  Anchura    1 km  Superficie    2,1 km²  Altitude    5 m  Punto máis alto    8 m valor descoñecido  Punto máis baixo    0 m océano Pacífico  Fuso horario    UTC−12:00
Fontes e ligazóns OpenStreetMap 9510156 VIAF 315136701 Freebase /m/0161w  Páxina WEB fws.gov…
Wikidata G:Commons C:Commons

A illa Baker é unha illa coralina estadounidense no océano Pacífico, no grupo de Illas Fénix. É responsabilidade dos Estados Unidos e, aínda que despoboada, os Gardacostas dos Estados Unidos (United States Coast Guard) visitan a illa anualmente.

Historia

Os Estados Unidos tomaron posesión da illa no ano 1857, reclamado sobre a Acta de Illas Guaneras de 1856. Os depósitos de guano foron minados por compañías dos Estados Unidos e Gran Bretaña na segunda metade do século XIX. Unha curta tentativa de colonizar a illa (e tamén Illa Howland) comezou no ano 1935, pero foi interrompido pola segunda guerra mundial e abandonouse.

Actualmente, a illa é unha Reserva Nacional de Vida Silvestre (National Wildlife Refuge) xestionado polo Departamento do Interior dos Estados Unidos (U.S. Department of the Interior). .

Véxase Historia das Illas Pacíficas.

Xeografía

O atol, a medio camiño entre Hawai e Australia, ten unha superficie de 1.4 km² e unha altura máxima de 8 metros sobre o nivel do mar. O seu clima é ecuatorial, con escasas precipitacións, vento constante e sol ardente. A illa está rodeada por un arrecife de coral estreito, o cal é un perigo para os barcos que navegan preto da costa. A súa vexetación é escasa e dispersa, formada por herba, vide de prostrado, e arbustos baixos. A illa carece de árbores e dunha fonte natural de auga potable.

Demografía

A poboación civil dos Estados Unidos evacuou a illa no ano 1942 logo de sufrir ataques aéreos e navais dos xaponeses na segunda guerra mundial, posto que o atol estaba ocupado polas Forzas Armadas dos Estados Unidos, os cales abandonaron a illa logo da guerra.

O acceso ao público só é posible cun permiso especial do Servizo de Pesca e Vida Silvestre dos Estados Unidos, o cal xeralmente só concedese a científicos e educadores. Á metade da costa oeste do atol están situados un cemiterio e os restos de edificacións do extinto asentamento. É visitado anualmente polo Servizo de Pesca e Vida Silvestre dos Estados Unidos (desde xullo de 2000).

Actualmente, o atol atópase despoboado.

Goberno

É territorio dos Estados Unidos non incorporado; administrado en Washington, D.C., polo Servizo de Pesca e Vida Silvestre dos Estados Unidos dos Estados Unidos do Departamento do Interior como de parte do sistema da Reserva Nacional de Vida Silvestre.

Transportes

• Portos e accesos: ningún; só se pode ancorar no litoral, aínda que hai un desembarcadoiro polo medio da costa occidental.
• Aeroportos: hai unha pista de aterraxe abandonada da segunda guerra mundial cunha lonxitude de 1.665 m, que se atopa completamente cuberta de vexetación e é, polo tanto, inservible.

Hai un faro cerca do medio da costa occidental.

0°13′N 176°31′O