Circulus Ulsenensis

Circulus Ulsenensis^[1] (Theodisce Landkreis Uelzen; Sagterlandice Loundkring Uelzen; Saxonice Landkreis Ülzen)), anno 1885 constitutus, usque in annum 1945 ad Borussiam pertinuit, ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem. Caput circuli est urbs Ulsena^[2] (Theodisce et Sagterlandice et Saxonice Uelzen; quoque Saxonice Ülz’n).

Historia

Ager circuli fuit pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducatu a copiis Francicis occupatus est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum pertinuit.

Communia circuli

Haec sunt communia huius circuli, quae partim ad communia generalia coniuncti sunt:

Bienenbuttelum^[3] (Theodisce Bienenbüttel; Saxonice Bienbüddel) (6626 incolae)
Ulsena (urbs, 34.055)

Augia^[4] (Theodisce et Saxonice Aue) (12.752)
- Bodendicum^[5] (Theodisce Bad Bodenteich; Saxonice Bonndiek) (3900)
- Hlutherun^[6] (Theodisce et Saxonice Lüder) (1269)
- Soltendieck (1022)
- Wrestedt (sedes administrationis 6561)

Bebenhusa-Ebbestorpium^[7]^[8] (Theodisce Bevensen-Ebstorf; Saxonice Bemsen-Ebstörp) (26.276)
- Antiqua Medingha^[9] (Theodisce Altenmedingen; Saxonice Ohmein) (1541)
- Bebenhusa^[7], (Theodisce Bad Bevensen; Saxonice Bämsen) urbs et sedes administrationis (8693)
- Barum^[10] (Theodisce Barum; Saxonice Bourm) (816)
- Ebbestorpium^[8] (5303) (Theodisce Ebstorf; Saxonice Ebstörp)
- Emmendorfium^[11] (Theodisce Emmendorf; Saxonice Emdörp) (737)
- Hanstadium^[12] (Theodisce Hanstedt; Saxonice Hanster) (897)
- Himbergen (1706)
- Jelmstorf (809)
- Natendorf (806)
- Römstedt (784)
- Schwienau (730)
- Weste (988)
- Wriedel (2466)

Rosche (6921)
- Oetza^[13]^[14] (Theodisce Oetzen; Saxonice Ötzen) (1207)
- Ratzlinga^[15] (Theodisce Rätzlingen; Saxonice Rätzen) (499)
- Rosche (2010, sedes administrationis)
- Stoetze (644)
- Suhlendorf (2561)

Suderburg (6934)
- Eimka^[16] (Theodisce Eimke; Saxonice Aimk) (898)
- Gerdavia^[17] (Theodisce et Saxonice Gerdau) (1502)
- Suderburg (4534, sedes administrationis)

Notae

↑ Olim "res-publica Ulsenensis" (vide paginam dedicationis operis apud Google Books)
↑ J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Köbler, G. (2016). Orte in der deutschen Ortsgeschichte. Wikiling-Zier. Universitas Leopoldino-Franciscea.
↑ Lappenberg, J. M. (Ed.) (1846). Adami Gesta Hammaburgensis Ecclesiae Pontificum (Scriptores Rerum Germanicarum). Impensis Bibliopolii Hahniani. Gesta Hammaburgensis Ecclesiae en Archive.org.
↑ Brosius, D. (1985). Aus der Geschichte der Burg Bodenteich. Ecomed Verlag.
↑ Vide Koeble rGerhard Bodeinderdeutschen Ortsgeschichte, ubi dicitur "(...) Lüder, 11. Jh., an einem Bache bei Bodenteich bei Uelzen, F1-1383 HLUTAR (lauter bzw. rein) Hlutherun, Hlutherun (...)".
1 2 Ahlfeldt, J. (Ed.) (2010). Regnum Francorum Online: Traditio Fuldenses. Francia-Ahlfeldt Project.
1 2 Jaitner, K. (Ed.) (1985). Urkundenbuch des Klosters Ebstorf (Lüneburger Urkundenbuch, 14. Abteilung). Lax Verlag.
↑ Homeyer, J. (Ed.) (2006). Urkundenbuch des Klosters Medingen: Lüneburger Urkundenbuch (Monimenta historica saeculi XIV de parochia Medinghae) (Vol. X). Hannoverae, in Germania: Hahnsche Buchhandlung.
↑ Akademie der Wissenschaften zu Göttingen (2010). Die Ortsnamen des Landkreises Wolfenbüttel und der Stadt Salzgitter (K. Casemir, F. Menzel, & U. Ohainski, Eds.). Verlag für Regionalgeschichte.
↑ Germanica toponyma cum suffixo -dorf plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-dorfium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ensdorfium, Burgdorfium, Altdorfium, Oberndorfium, Rebdorfium, Schenckendorfium, Wilhelmersdorfium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -stadt et -stedt plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-stadium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Arnstadium, Bernstadium, Berolstadium, Carolostadium, Hermannostadium, Darmstadium, Freistadium, Eisenstadium, Fraustadium, Harpstadium, Helmstadium, Altstadium, Auerstadium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Theodiscum praefixum Nieder- Latino adiectivo "inferior-ius" vertitur. V.gr., cf. Saxoniam Inferiorem.
↑ Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".
↑ Germanica toponyma cum terminatione -au seu -aw plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-avia-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Iereslavia, Iunonwladislavia, Labiavia, Landavia, Lindavia, Liptavia, Lobavia, Lochavia, Lublavia, Luccavia, Mitavia, Multavia, Namslavia, Neoboleslavia, Olavia, Oppavia, Pegavia, Pillavia, Premislavia, inter alia, apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

Circuli terrae et urbes circulo exemptae Saxoniae Inferioris

	Insigne Saxoniae Inferioris
Alluvionis Visurgensis circulus \|Aurich circulus \|Comitatus Binethensis circulus \|Brunsvicum urbs \|Cellensis circulus \|Cloppenburgensis circulus \|Cuxhavensis circulus \|Delmenhorstium urbs \|Diepholz circulus \|Emda urbs \|Terra Emesensis circulus \|Frisia circulus \|Gifhorn circulus \|Goslaria circulus \|Gottingae circulus \|Guelpherbytensis circulus \|Hamala-Petrimons circulus \|Regio Hannoverana \|Harburgum circulus \|Heidensis circulus \|Helmstadium circulus \|Hildesiensis circulus \|Holtisminnensis circulus \|Lerensis circulus \|Lüchow-Dannenberg circulus \|Luneburgensis circulus \|Neoburgum ad Visurgim circulus \|Northeim circulus \|Oldenburgum urbs \|Oldenburgensis circulus \|Osnabruga urbs \|Osnabrugensis circulus \|Osterholz circulus \|Paludosoterrensis circulus \|Peine circulus \|Rotenburgensis circulus \|Salzgitter urbs \|Stadensis circulus \|Theorosburgensis circulus \|Uelzen circulus \|Vechta circulus \|Verdensis circulus \|Wilhelmshaven urbs \|Widmundensis circulus \|Wolfsburg urbs

Terra

Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!

[1] Olim "res-publica Ulsenensis" (vide paginam dedicationis operis apud Google Books)

[Graesse-2] J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Köbler_2016-3] Köbler, G. (2016). Orte in der deutschen Ortsgeschichte. Wikiling-Zier. Universitas Leopoldino-Franciscea.

[Augia-4] Lappenberg, J. M. (Ed.) (1846). Adami Gesta Hammaburgensis Ecclesiae Pontificum (Scriptores Rerum Germanicarum). Impensis Bibliopolii Hahniani. Gesta Hammaburgensis Ecclesiae en Archive.org.

[Brosius_1985-5] Brosius, D. (1985). Aus der Geschichte der Burg Bodenteich. Ecomed Verlag.

[Hlutherun-6] Vide Koeble rGerhard Bodeinderdeutschen Ortsgeschichte, ubi dicitur "(...) Lüder, 11. Jh., an einem Bache bei Bodenteich bei Uelzen, F1-1383 HLUTAR (lauter bzw. rein) Hlutherun, Hlutherun (...)".

[Ahlfeldt_2010-7] 1 2 Ahlfeldt, J. (Ed.) (2010). Regnum Francorum Online: Traditio Fuldenses. Francia-Ahlfeldt Project.

[Jaitner_1985-8] 1 2 Jaitner, K. (Ed.) (1985). Urkundenbuch des Klosters Ebstorf (Lüneburger Urkundenbuch, 14. Abteilung). Lax Verlag.

[Homeyer_X_2006-9] Homeyer, J. (Ed.) (2006). Urkundenbuch des Klosters Medingen: Lüneburger Urkundenbuch (Monimenta historica saeculi XIV de parochia Medinghae) (Vol. X). Hannoverae, in Germania: Hahnsche Buchhandlung.

[AdWzG_2010-10] Akademie der Wissenschaften zu Göttingen (2010). Die Ortsnamen des Landkreises Wolfenbüttel und der Stadt Salzgitter (K. Casemir, F. Menzel, & U. Ohainski, Eds.). Verlag für Regionalgeschichte.

[-dorf-11] Germanica toponyma cum suffixo -dorf plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-dorfium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ensdorfium, Burgdorfium, Altdorfium, Oberndorfium, Rebdorfium, Schenckendorfium, Wilhelmersdorfium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-stadt-12] Germanica toponyma cum suffixis -stadt et -stedt plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-stadium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Arnstadium, Bernstadium, Berolstadium, Carolostadium, Hermannostadium, Darmstadium, Freistadium, Eisenstadium, Fraustadium, Harpstadium, Helmstadium, Altstadium, Auerstadium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-a-13] Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Nieder-14] Theodiscum praefixum Nieder- Latino adiectivo "inferior-ius" vertitur. V.gr., cf. Saxoniam Inferiorem.

[-inga-15] Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-e-16] Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".

[-avia-17] Germanica toponyma cum terminatione -au seu -aw plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-avia-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Iereslavia, Iunonwladislavia, Labiavia, Landavia, Lindavia, Liptavia, Lobavia, Lochavia, Lublavia, Luccavia, Mitavia, Multavia, Namslavia, Neoboleslavia, Olavia, Oppavia, Pegavia, Pillavia, Premislavia, inter alia, apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]