Circulus Vetha

Circulus Vetha^[1] (Theodisce Landkreis Vechta; Sagterlandice Loundkring Fächt; Saxonice Landkreis Vechte), pars Saxoniae Inferioris, anno 1814 conditus est.

De rebus gestis

Ager huius circuli ab anno 1252 ad principatum episcopatus Monasterium pertinuit. Anno 1801 copiae Borussiae invaserunt. Anno 1803 pars Ducatus Oldenburgensis factus est. Annis ab 1810 ad 1814 Primum Imperium Francicum eam regionem usurpavit. Anno 1814 magistratus Vethae conditus et anno 1939 circulus Vetha nominatus est. Anno 1946 tota regio pars Saxoniae Inferioris facta est. Anno 1974 circulus Vetha fines hodiernas accepit.

Communia circuli

Haec sunt communia huius circuli:

Bochorna^[2] (Theodisce Bakum) (6123 incolae)
Damma^[3] (Theodisce et Sagterlandice et Saxonice Damme), urbs (16.872)
Dinklaga^[4] (Theodisce Dinklage; Saxonice Dinklaoge), urbs (12.914)
Goldenstadium^[5] (Theodisce Goldenstedt; Saxonice Gollnste) (9572)
Holdorfium^[6] (Theodisce Holdorf; Saxonice Hollrup) (6816)
Lon^[7] (Theodisce Lohne; Saxonice Lohn), urbs (26.060)
Nova Ecclesia-Vorda^[8]^[9] (Theodisce Neuenkirchen-Vörden; Saxonice Nienkerken-Vörden) (8392)
Steinfeld (9903)
Vetha^[1], caput circuli (31.558)
Visbek (9656)

Nexus interni

Index circulorum et liberarum urbium Saxoniae Inferioris

Notae

1 2 Orbis latinus : Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 1. A-D.
↑ J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Philippi, F. (Ed.) (1894). Osnabrücker Urkundenbuch: Band 2. Die Urkunden der Jahre 1201–1250. H. Th. Wenner.
↑ Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".
↑ Germanica toponyma cum suffixis -stadt et -stedt plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-stadium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Arnstadium, Bernstadium, Berolstadium, Carolostadium, Hermannostadium, Darmstadium, Freistadium, Eisenstadium, Fraustadium, Harpstadium, Helmstadium, Altstadium, Auerstadium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixo -dorf plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-dorfium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ensdorfium, Burgdorfium, Altdorfium, Oberndorfium, Rebdorfium, Schenckendorfium, Wilhelmersdorfium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Vide Das Güterverzeichniss Graf Heinrichs von Dale (1188)^{[nexus deficit]}, ubi dicitur "(...) parrochia Lon prope Vechtam (...)".
↑ Theodiscum toponymum Neuenkirchen Latino "Nova Ecclesia" verti solet. Cf. Novam Ecclesiam Liebenburgensem apud NOB X Die Ortsnamen des Landkreises Goslar^{[nexus deficit]}; Novam Ecclesiam in Rugia apud Fabricii (anno 1862) Urkunden zur Geschichte des Fürstenthums Rügen unter den eingebornen Fürsten; Novam Ecclesiam prope Anclamum apud Eggert (anno 1970) Geschichte Pommerns: Vol. 1. Bis zum Westfälischen Frieden; Novam Ecclesiam prope Brandenburgum Novum apud Mecklenburgisches Urkundenbuch (Vol. 9); et Novam Ecclesiam Pomeranam apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Circulum Vetham spectant.

Pagina officialis

Circuli terrae et urbes circulo exemptae Saxoniae Inferioris

	Insigne Saxoniae Inferioris
Alluvionis Visurgensis circulus \|Aurich circulus \|Comitatus Binethensis circulus \|Brunsvicum urbs \|Cellensis circulus \|Cloppenburgensis circulus \|Cuxhavensis circulus \|Delmenhorstium urbs \|Diepholz circulus \|Emda urbs \|Terra Emesensis circulus \|Frisia circulus \|Gifhorn circulus \|Goslaria circulus \|Gottingae circulus \|Guelpherbytensis circulus \|Hamala-Petrimons circulus \|Regio Hannoverana \|Harburgum circulus \|Heidensis circulus \|Helmstadium circulus \|Hildesiensis circulus \|Holtisminnensis circulus \|Lerensis circulus \|Lüchow-Dannenberg circulus \|Luneburgensis circulus \|Neoburgum ad Visurgim circulus \|Northeim circulus \|Oldenburgum urbs \|Oldenburgensis circulus \|Osnabruga urbs \|Osnabrugensis circulus \|Osterholz circulus \|Paludosoterrensis circulus \|Peine circulus \|Rotenburgensis circulus \|Salzgitter urbs \|Stadensis circulus \|Theorosburgensis circulus \|Uelzen circulus \|Vechta circulus \|Verdensis circulus \|Wilhelmshaven urbs \|Widmundensis circulus \|Wolfsburg urbs

[Orbis_Latinus_A-D-1] 1 2 Orbis latinus : Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 1. A-D.

[Graesse-2] J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Philippi_II_1894-3] Philippi, F. (Ed.) (1894). Osnabrücker Urkundenbuch: Band 2. Die Urkunden der Jahre 1201–1250. H. Th. Wenner.

[-e-4] Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".

[-stadt-5] Germanica toponyma cum suffixis -stadt et -stedt plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-stadium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Arnstadium, Bernstadium, Berolstadium, Carolostadium, Hermannostadium, Darmstadium, Freistadium, Eisenstadium, Fraustadium, Harpstadium, Helmstadium, Altstadium, Auerstadium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-dorf-6] Germanica toponyma cum suffixo -dorf plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-dorfium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ensdorfium, Burgdorfium, Altdorfium, Oberndorfium, Rebdorfium, Schenckendorfium, Wilhelmersdorfium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Lon-7] Vide Das Güterverzeichniss Graf Heinrichs von Dale (1188)^{[nexus deficit]}, ubi dicitur "(...) parrochia Lon prope Vechtam (...)".

[Nova_Ecclesia-8] Theodiscum toponymum Neuenkirchen Latino "Nova Ecclesia" verti solet. Cf. Novam Ecclesiam Liebenburgensem apud NOB X Die Ortsnamen des Landkreises Goslar^{[nexus deficit]}; Novam Ecclesiam in Rugia apud Fabricii (anno 1862) Urkunden zur Geschichte des Fürstenthums Rügen unter den eingebornen Fürsten; Novam Ecclesiam prope Anclamum apud Eggert (anno 1970) Geschichte Pommerns: Vol. 1. Bis zum Westfälischen Frieden; Novam Ecclesiam prope Brandenburgum Novum apud Mecklenburgisches Urkundenbuch (Vol. 9); et Novam Ecclesiam Pomeranam apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-a-9] Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]