Aksumitische invasie van Himyar

Aksumitische invasie van Himyar
Onderdeel van Romeins-Perzische oorlogen
Datum	518–525
Resultaat	Aksumitische overwinning
Territoriale veranderingen	Himyar geannexeerd door Aksum
Strijdende partijen
Koninkrijk Aksum Himyar
Leiders en commandanten
Kaleb Sumyafa Ashwa Abraha Ḥayyān Dhu Nuwas
Troepensterkte
70 Romeinse schepen in 525 100.000 troepen Romeinse versterkingen 16.000-30.000
Verliezen
22.000-28.000 doden Onbekend

De Aksumitische invasie van Himyar bestond uit een reeks van twee invasies tussen 518 en 525, uitgevochten tussen het christelijke koninkrijk Aksum en het joodse koninkrijk Himyar. De oorlogen functioneerden als proxyoorlogen die door de eerstgenoemden namens het Byzantijnse Rijk werden gevoerd tijdens de Byzantijns-Perzische oorlogen met als uiteindelijk doel het vestigen van een anti-Sassanidisch blok in Arabia Felix.

Achtergrond

Tijdens de 2e en 3e eeuw n.Chr. was het zuidelijke deel van het Arabisch Schiereiland, in de oudheid bekend als Arabia Felix, politiek en militair betrokken bij de Aksumieten, aangezien deze relatief afgelegen gebieden in de regio bezetten en bondgenootschappen sloten met lokale stammen.

Tijdens de late 4e eeuw bekeerde een deel van de plaatselijke bevolking zich tot het jodendom, en er werd een joods koninkrijk gesticht. Tijdens de regering van de Himyaritische koning Yanuf Dhu Shanatir vestigden de Aksumieten diplomatieke betrekkingen met de Himyaritische hoofdstad Zafar. De vriendschappelijke betrekkingen duurden echter niet lang, want in het tweede decennium van de 6e eeuw begonnen de joodse Himyariten de christelijke gemeenschap van Zuid-Arabië te vervolgen.

Een ernstige droogte in de 6e eeuw verzwakte het Himyaritische koninkrijk en droeg bij aan de uiteindelijke verovering ervan door Aksum.

Aksumitische invasie van 518

Negus Kaleb stuurde een strafexpeditie naar Arabia Felix onder leiding van generaal Hayyan, zowel om irredentistische redenen als als reactie op de vervolging van christenen in Najran door de Himyaritische koning Masruq. De eerste militaire campagne was succesvol en de Aksumieten brachten een Himyaritische christen genaamd Maʿdikarib Yaʿfur aan de macht. In 522 riep Yusuf Dhu Nuwas zichzelf echter uit tot koning na een succesvolle staatsgreep. Hij begon opnieuw christenen te vervolgen door kerken in brand te steken en christelijke gemeenschappen in Zafar en Tihama aan te vallen. In 524 belegerde Yusuf Dhu Nuwas de christelijke stad Najran en gaf hij zijn troepen opdracht de hele stad uit te moorden omdat de inwoners weigerden zich tot het jodendom te bekeren. Het nieuws over de massamoorden verspreidde zich snel over de regio.

Aksumitische invasie van 525

Als reactie op de massamoorden op christenen door Dhu Nuwas stuurde de Byzantijnse keizer Justinus I een oproep tot wapenstilstand via de patriarch van Alexandrië, Timoteüs IV, en negus Kaleb besloot in 525 zelf zijn legers aan te voeren bij een nieuwe invasie. Het Aksumitische leger werd versterkt door het Byzantijnse leger dat door Justinus I was gestuurd. Na de nederlaag van Yusuf Dhu Nuwas werd een andere Himyaritische christen, Sumuyafa Ashwa, tot koning van Himyar gekroond. Kort daarna werden de christelijke kerken herbouwd en mochten christenen die gedwongen tot het jodendom waren bekeerd, terugkeren naar het christendom.

Nasleep

In 535 kwam een christelijke Aksumitische generaal genaamd Abraha in opstand tegen Sumuyafa Ashwa en greep de macht, waarbij hij zichzelf tot koning van Himyar uitriep. Na een aantal mislukte militaire campagnes van Kaleb om de nieuwe koning omver te werpen, bleef Abraha aan de macht in ruil voor een schatting en vestigde kort daarna diplomatieke betrekkingen met het Aksumitische koninkrijk, het Byzantijnse rijk en het Sassanidische rijk.

Rond 570 probeerde de onderworpen Himyaritische koning Sayf ibn Dhi Yazan een einde te maken aan de hegemonie van Aksum in de regio en, nadat hij door het Byzantijnse Rijk was afgewezen, wendde hij zich tot de Perzen voor militaire hulp. De Perzische koning Khusro I stemde in met de voorwaarde dat in geval van een nederlaag van de Aksumieten het Himyaritisch grondgebied door het Sassanidische Rijk zou worden geannexeerd. Hierop volgden de Aksumitisch-Perzische oorlogen, waarna Himyar een provincie van het Sassanidische Rijk werd.