Naar inhoud springen

Metro Rail (Los Angeles County)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Metro Rail
Metro Rail
Metro Rail is een gemengd systeem, met zowel lightrail- als metrostellen, de laatste is afgebeeld.
Metro Rail is een gemengd systeem, met zowel lightrail- als metrostellen, de laatste is afgebeeld.
Basisgegevens
Locatie Los Angeles, Verenigde Staten
Vervoerssysteem Metro en lightrail
Startdatum 14 juli 1990
Lengte trajecten 182 km
Aantal lijnen 6
Aantal stations 101
Aantal passagiers 177.400 per werkdag in 2023
Spoorwijdte 1435 mm
Eigenaar Los Angeles County Metropolitan Transportation Authority
Uitvoerder(s) LACMTA
Lijnenkaart van Los Angeles
Lijnenkaart van Los Angeles
Portaal  Portaalicoon   Openbaar vervoer

Metro Rail is een stedelijk spoornetwerk in Los Angeles County, in het zuiden van de Amerikaanse staat Californië. Tot 1963 had Los Angeles een tramnet en daarna alleen bussen. In 1990 werd de eerste nieuwe railverbinding geopend.

Het is een gemengd systeem: lijn B en D (de rode en de paarse lijn) zijn volwaardige metrolijnen, over de lijnen A, C, E en K (de blauwe, groene, gouden en roze lijnen) rijden echter lightrailvoertuigen. Er zijn 101 haltes in Los Angeles County. Het netwerk sluit aan op de HOV-bussen van Metro Liner en op de voorstadspoorlijnen van Metrolink. Het netwerk is in handen van de vervoersautoriteit Los Angeles County Metropolitan Transportation Authority (LACMTA), die ook Metro Liner en Metro Bus exploiteert.

In het eerste kwartaal van 2023 reden er 177.400 passagiers per weekdag met Metro Rail. In 2022 werden in totaal 57.299.800 passagiers vervoerd.[1]

Metro Railbestaat uit zes lijnen, die ter onderscheiding een eigen kleur gekregen hebben.

Lijn Eindpunten Systeemtype Lengte Stations
A Pomona North - Downtown Long Beach lightrail 92,9 km 48
B North Hollywood - Union Station metro 23,7 km 14
C LAX/Metro Transit Center - Norwalk lightrail 28,6 km 12
D Wilshire/La Cienega - Union Station metro 14 km 11
E Downtown Santa Monica - Atlantic lightrail 35,2 km 29
K Expo/Crenshaw - Redondo Beach lightrail 18 km 13
Totaal 212,4 km 127

Het netwerk werd op 16 juni 2023 versterkt door de ingebruikname van de nieuwe Regional Connector, een 3,1 km lange lightrail-tunnel onder Downtown Los Angeles. In de tunnel worden ook drie stations bediend, Little Tokyo/Arts District, een vervanging van een bestaand station op straatniveau en twee nieuwe stations, Historic Broadway en Grand Avenue Arts/Bunker Hill. De tunnel maakt dat de nog bestaande lijnen A en E, en de voormalige lijn L met mekaar werden verbonden, waarna dat het tracé van lijn L voor het noordelijk deel van het traject werd overgenomen als verlenging van lijn A en de oostelijke tak van het voormalig traject van de L lijn werd overgenomen als een verlenging van lijn E.

Door de herstructurering van de dienst werd in 2023 de A-lijn de langste lightraillijn ter wereld met een lengte van 79,2 km, waarmee de 67 km van het traject van de kusttram in België werd overtroffen. Na de voltooiing van de Foothill Extension in 2025 werd deze nog uitgebreid tot 92,9 km.

Bus rapid transit-lijnen

[bewerken | brontekst bewerken]

Naast de zes lijnen van het railnetwerk, bestaat het systeem ook nog uit aanvullende lijnen die ter onderscheiding een eigen kleur gekregen hebben, gelijkend op de raillijnen. De BRT-lijnen (Metro Liner) rijden deels op een eigen afgesloten bedding.

Lijn Eindpunten Systeemtype Lengte Stations
G Chatsworth - North Hollywood BRT 28,5 km 12 (aangevuld met straathaltes)
J El Monte - Harbor Gateway Transit Center (910) en San Pedro (950) BRT 61 km 17

Vrijwel alle haltes voor de lightrailverbindingen bevinden zich op straatniveau of zijn verhoogd, slechts een klein deel is verdiept of ondergronds. De metroverbindingen daarentegen, zijn wel geheel ondergronds uitgevoerd.

Alle haltes hebben standaard twee kaartautomaten, een lijnenkaart, elektronische informatieborden, zitplekken en telefoons waarmee werknemers van de LACMTA gebeld kunnen worden voor advies. Alle ondergrondse, verhoogde en enkele straatniveau haltes hebben poortjes waarbij passagiers hun Transit Access Pass (een soort OV-chipkaart) moeten scannen om binnen te komen. Alle ondergrondse haltes hebben een tussenverdieping waar reiskaarten verkocht worden.

De ondergrondse haltes zijn ontworpen om de schade tijdens aardbevingen te beperken.[2]

De vloot van de Metro Rail is opgedeeld in twee soorten: lightrailvoertuigen en Metrotreinen. Zowel de metro als de lightrail hebben normaalspoor (1435 mm). De metro's worden gevoed via een zogenoemde derde rail, en de lightrailstellen (315 stuks in 2020)[3] worden gevoed door bovenleiding.

De Metro Rail heeft sinds 1990 het volgende materieel in dienst (gehad):

Fabrikant Type Afbeelding Dienstjaren Lijnen Aantal
Lightrail (sneltrams)
AnsaldoBreda P2550 Image 2007-heden Image 50
Nippon Sharyo P865 Image 1990-2018 Image Image Image 54
Nippon Sharyo P2020 Image 1995-2021 Image Image Image 15
Kinki Sharyo P3010 Image 2016-heden Image Image Image Image Image 235
Siemens P2000 Image 1999-heden Image Image Image 52
Metro's
Società Italiana Ernesto Breda A650 Image 1993-heden Image Image 104
CRRC HR400 Image ? Image Image 64 (218 als optie)
[bewerken | brontekst bewerken]
Image
Zie de categorie Metro van Los Angeles van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.