Naar inhoud springen

Roger Van Gool

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Roger Van Gool
Roger Van Gool bij het Belgisch voetbalelftal (1977)
Roger Van Gool bij het Belgisch voetbalelftal (1977)
Persoonlijke informatie
Volledige naam Roger Van Gool
Geboortedatum 1 juni 1950
Geboorteplaats Nieuwmoer, België
Positie Rechtsbuiten / Aanvaller
Clubinformatie
Huidige club Gestopt in 1985
Jeugd
Vlag van België KSV Wildert
Senioren
Seizoen Club W (G)
1967–1974
1974–1976
1976–1980
1980–1981
1981–1982
1982–1984
1984–1985
Vlag van België Antwerp FC
Vlag van België Club Brugge
Vlag van Duitsland 1. FC Köln
Vlag van Engeland Coventry City
Vlag van België Antwerp FC
Vlag van Frankrijk Nîmes Olympique
Vlag van België Sint-Niklase SK
128(20)
68(23)
96(28)
17(0)
20(0)
24(9)
10(0)
Interlands
1975–1978 Vlag van België België 7(2)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Roger Van Gool (Nieuwmoer, 1 juni 1950) is een Belgisch voormalig voetballer. Hij speelde als aanvaller en rechtsbuiten voor onder meer Antwerp FC, Club Brugge, 1. FC Köln, Coventry City en Nîmes Olympique. Tussen 1975 en 1978 kwam hij zevenmaal uit voor het Belgisch voetbalelftal, waarvoor hij twee doelpunten maakte.[1]

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Van Gool speelde in zijn jeugd bij KSV Wildert en maakte in 1967 de overstap naar Antwerp FC.[2] In het seizoen 1967/68 kwam hij al enkele malen uit voor het eerste elftal.[2] Antwerp degradeerde dat seizoen uit de Eerste Klasse, maar keerde na twee seizoenen weer terug op het hoogste niveau. Van Gool groeide er vervolgens uit tot een vaste waarde. In het seizoen 1973/74 eindigde Antwerp als tweede in de competitie, achter RSC Anderlecht.[3]

In 1974 maakte Van Gool de overstap naar Club Brugge. Met de club werd hij in het seizoen 1975/76 landskampioen. In hetzelfde seizoen bereikte Club Brugge onder trainer Ernst Happel de finale van de UEFA Cup. Van Gool speelde zowel in de heen- als de terugwedstrijd tegen Liverpool FC. Club Brugge verloor de heenwedstrijd op Anfield met 3–2 en speelde in Brugge met 1–1 gelijk, waardoor Liverpool de UEFA Cup met 4–3 over twee wedstrijden won.[4][5]

In de zomer van 1976 vertrok Van Gool naar het Duitse 1. FC Köln. De club betaalde volgens het Internationales Sportarchiv 1,1 miljoen Duitse mark aan Club Brugge. Daarmee was hij de eerste speler voor wie een club uit de Bundesliga meer dan één miljoen mark betaalde.[6][7]

Van Gool speelde van juli 1976 tot maart 1980 voor Köln. In 96 Bundesliga-wedstrijden maakte hij 28 doelpunten. In zijn eerste seizoen won hij met de club de DFB-Pokal. Een jaar later behaalde Köln de dubbel door zowel de Bundesliga als de DFB-Pokal te winnen. Van Gool kwam dat kampioensseizoen in alle 32 competitiewedstrijden in actie en scoorde twaalfmaal. In totaal speelde hij voor Köln ook zestien wedstrijden in de DFB-Pokal, waarin hij tien keer scoorde.[8]

Als landskampioen nam Köln in het seizoen 1978/79 deel aan de Europacup I. Van Gool speelde daarin zeven wedstrijden en maakte drie doelpunten. Köln bereikte de halve finale, waarin de ploeg werd uitgeschakeld door de latere winnaar Nottingham Forest.[8]

In maart 1980 vertrok Van Gool naar het Engelse Coventry City. Hij kwam in twee seizoenen tot zeventien competitiewedstrijden voor de club.[1] In 1981 keerde hij terug naar België en speelde hij opnieuw een seizoen voor Antwerp FC.

In 1982 verhuisde Van Gool naar Frankrijk, waar hij voor Nîmes Olympique in de Division 2 uitkwam.[1] In het seizoen 1982/83 eindigde Nîmes als tweede in groep A van de Division 2 en promoveerde de club via de promotiecompetitie naar de hoogste afdeling.[9] Na twee seizoenen in Frankrijk keerde Van Gool in 1984 terug naar België. Hij beëindigde zijn spelersloopbaan in 1985 bij Sint-Niklase SK.[10]

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Van Gool speelde tussen 1975 en 1978 zeven interlands voor België en maakte daarin twee doelpunten.[7] Een daarvan maakte hij op 22 mei 1976 tegen Nederland in de terugwedstrijd van de kwartfinales van het Europees kampioenschap 1976. Van Gool bracht België in het Heizelstadion in de 27e minuut op een 1–0-voorsprong. Nederland won de wedstrijd uiteindelijk met 1–2 en plaatste zich na de 5–0-overwinning in de heenwedstrijd voor de halve finale.[11]

  1. 1 2 3 (en) Van Gool, Roger van Gool - Footballer. BDFutbol. Geraadpleegd op 29 september 2026.
  2. 1 2 Roger Van Gool. Antwerpsupporter.be. Geraadpleegd op 29 september 2026.
  3. ↑ Eindklassement. R.A.F.C.-Museum. Geraadpleegd op 29 september 2026.
  4. 1 2 Onze geschiedenis. Club Brugge. Geraadpleegd op 29 september 2026.
  5. 1 2 (en) European Competitions 1975-76. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Geraadpleegd op 29 september 2026.
  6. ↑ (de) Erster „Millionen-Mann“ der Liga: Van Gool. Norddeutscher Rundfunk (5 juli 2012). Geraadpleegd op 29 september 2026.
  7. 1 2 (de) Roger Van Gool. Munzinger Biographie. Munzinger-Archiv. Geraadpleegd op 29 september 2026.
  8. 1 2 3 4 (de) Roger van Gool – Spielerprofil. DFB Datencenter. Deutscher Fußball-Bund. Geraadpleegd op 29 september 2026.
  9. ↑ (fr) Nîmes Olympique – historique. Pari et Gagne. Geraadpleegd op 29 september 2026.
  10. ↑ (en) Sint-Niklase SK (1984/85). National Football Teams. Geraadpleegd op 29 september 2026.
  11. ↑ België – Nederland 1–2. OnsOranje. Koninklijke Nederlandse Voetbalbond (22 mei 1976). Geraadpleegd op 29 september 2026.