Strade Bianche (mannen)
Strade Bianche 2014 | ||||
| Lokale naam | Strade Bianche | |||
| Bijnaam | L'Eroica | |||
| Regio | Toscane, Italië | |||
| Periode | Begin maart | |||
| Classificatie | ||||
| Discipline | Wegwielrennen | |||
| Type | Wedstrijd over onverharde wegen | |||
| Internationale kalender | UCI World Tour | |||
| Categorie | 1.UWT | |||
| Geschiedenis | ||||
| Eerste editie | 2007 | |||
| Aantal edities | 20 (2026) | |||
| Eerste winnaar | ||||
| Laatste winnaar | ||||
| Laatste Bel. winnaar | Wout van Aert (2020) | |||
| Laatste Ned. winnaar | Mathieu van der Poel (2021) | |||
| Meeste zeges | ||||
| ||||
De Strade Bianche is een Italiaanse wielerwedstrijd voor profploegen, die sinds 2007 onder verschillende namen is georganiseerd, aanvankelijk alleen voor mannen en sinds 2015 ook voor vrouwen. Hij komt voort uit een wedstrijd die sinds 1997 op klassieke fietsen verreden wordt. Ruim een kwart voert over onverharde wegen.
Benaming
[bewerken | brontekst bewerken]De eerste edities droegen de namen Monte Paschi Eroica (2007, 2008) en Montepaschi Strade Bianche (2009, 2010, 2011). Monte Paschi is de naam van de sponsor, de bank Monte dei Paschi di Siena. Sinds 2010 komt de wedstrijd zonder sponsornaam voor op de UCI-kalender, als Strade Bianche. Letterlijk vertaald betekent dit witte wegen, maar het is Italiaans voor grindwegen,[1] waar ingestrooid grind enige verharding geeft aan zandwegen.
Historie
[bewerken | brontekst bewerken]De wedstrijd komt voort uit Monte Paschi Eroica (kortweg L'Eroica), een wielerevenement dat sinds 1997 ieder najaar wordt georganiseerd. Eroica is Italiaans voor heroïsch, en verwijst niet alleen naar het zware parcours over deels onverharde wegen, maar ook naar de klassieke fietsen van de deelnemers, die ten minste dertig jaar oud dienen te zijn. De wedstrijd voor de professionals kent deze laatste eis niet. Sinds 2008 is de wedstrijd in maart, in tegenstelling tot het recreantenevenement dat nog steeds in het najaar plaatsvindt. De editie van 2020 stond gepland voor 7 maart maar werd uitgesteld naar 1 augustus in verband met de uitbraak van het coronavirus.[2][3]
Deze wedstrijd wordt sinds 2007 verreden maakte tot en met 2016 deel uit van de UCI Europe Tour en had tot en met 2014 een status als 1.1 koers. In 2015 en 2016 kreeg het de opwaardering naar de 1.HC status.[4] De wedstrijd maakt vanaf 2017 deel uit van de UCI World Tour.
Parcours
[bewerken | brontekst bewerken]Het parcours is circa 190 kilometer en ligt in de regio Toscane. Het onderscheidt zich van andere koersen doordat bijna zeventig kilometer niet over asfalt maar over elf onverharde grind- en zandstroken gaat,[1] de strade bianche. Deze zorgen ervoor dat verschillende typen renners kunnen winnen, zoals kasseienrenners en klimmers, mede afhankelijk van de weersomstandigheden. "Het is wellicht de enige koers op het palmares van Fabian Cancellara die ook door Bauke Mollema gewonnen zou kunnen worden."[1]
In de eerste zeven edities was Gaiole in Chianti de startplaats, in 2014 en 2015 San Gimignano en vanaf 2016 Siena. De finish was steeds op het beroemde Piazza del Campo in Siena.
Lijst van winnaars
[bewerken | brontekst bewerken]Meervoudige winnaars
[bewerken | brontekst bewerken]| Overwinningen | Renner | Land | Jaren |
|---|---|---|---|
| 4 | Tadej Pogačar | 2022, 2024, 2025, 2026 | |
| 3 | Fabian Cancellara | 2008, 2012, 2016 | |
| 2 | Michał Kwiatkowski | 2014, 2017 |
Overwinningen per land
[bewerken | brontekst bewerken]| Zeges | Land |
|---|---|
| 4 | |
| 3 | |
| 2 | |
| 1 |
- 1 2 3 NOS WIELRENNEN, Watertandend uitkijken naar Strade Bianche: 'Ik ben verliefd op deze koers'. nos.nl. NOS (6 maart 2021). Geraadpleegd op 6 maart 2021.
- ↑ (en) Strade Bianche and Strade Bianche Women Elite postponed from 7 March. Gearchiveerd op 11 april 2020. Geraadpleegd op 5 maart 2020.
- ↑ Voorjaarsklassieker Strade Bianche afgelast vanwege coronavirus, nos.nl, 5 maart 2020
- ↑ UCI-Kalender 2010