abrigar
Occitan
Etimologia
De abric amb lo sufix «-gar»
Prononciacion
- lengadocian, gascon /aβɾiˈɣa/
- provençau /abʀiˈga/
- Bearn : escotar « abrigar »
Sillabas
a|bri|gar
Vèrb
abrigar
- Metre a l’abric: assostar, sostar, aparar
- Jaguèron al mercat de Còrdas, que demorava dubèrt la nuèch afin d’abrigar los viatjaires rafarats o cuolrimats. Los crocants de Roergue, (Ferran Delèris), 2000.
- Èsser lo sèti de; aculhir, conténer, servar endacòm.
- En primièr las autoritats del Pargue volián preservar lo sit del Vabre e conservar sus plaça la capelòta romana per abrigar l'estatua miraclosa : la Verge negra. Las domaisèlas, (Joan Bodon), 1975.
s’abrigar
- Se retirar endacòm o près de qualqu’un per èsser en seguretat, per èsser a l’abric.
- Aquí marqui tala font de l'aiga bona que refresca, o tala jaça dobèrta per s'abrigar del mal temps. La quimèra, (Joan Bodon), 1974.
- (figurat) Se plaçar sota proteccion de.
- Es pas seriós de s'abrigar darrièr una nocion de grop, sinonime non pas d'una identitat juridica mas d'una simpla addicion de personas, coma o ai legit, i a pas gaire, dins un rapòrt oficial. Memòris, (Ferran Delèris), 1999.
Derivats
Traduccions
| metre a l’abric | |
|---|---|
| aculhir endacòm | |
|---|---|
Conjugason
Lengadocian
| Infinitiu | abrigar | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Gerondiu | abrigant | |||||
| Participi passat | ||||||
| singular | plural | |||||
| masculin | abrigat | abrigats | ||||
| femenin | abrigada | abrigadas | ||||
| Mòde indicatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Present | abrigui abrigue[N 1] |
abrigas | abriga | abrigam | abrigatz | abrigan |
| Imperfach | abrigavi | abrigavas | abrigava | abrigàvem | abrigàvetz | abrigavan |
| Preterit | abriguèri | abriguères | abriguèt | abriguèrem | abriguèretz | abriguèron |
| Futur | abrigarai | abrigaràs | abrigarà | abrigarem | abrigaretz | abrigaràn |
| Condicional | abrigariái | abrigariás | abrigariá | abrigariam | abrigariatz | abrigarián |
| Mòde subjonctiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Present | abrigue | abrigues | abrigue | abriguem | abriguetz | abriguen |
| Imperfach | abriguèssi | abriguèsses | abriguès abriguèsse |
abriguèssem | abriguèssetz | abriguèsson |
| Mòde imperatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Afirmatiu | — | abriga ! | — | abriguem ! | abrigatz ! | — |
| Negatiu | — | abrigues pas ! | — | abriguem pas ! | abriguetz pas ! | — |
| Nòtas | ||||||
| ||||||
Catalan
Etimologia
De abric amb lo sufix «-gar»
Prononciacion
- Oriental: /əβɾiˈɣa/
- Occidental: nord-occidental /aβɾiˈɣa/, valencian /abɾiˈɣaɾ/, /aβɾiˈɣa/
Sillabas
a|bri|gar
Vèrb
abrigar
- abrigar (oc) dins lo sens de metre a l’abric.
- Balhar sa proteccion.
- Protegir del freg, manténer al caud.
- Cobrir entièrament, tapar
s’abrigar
- Se protegir del freg.
Espanhòl
Etimologia
De abrigo amb lo sufix «-gar»
Prononciacion
- /aβ̞ɾiˈɣ̞aɾ/
Sillabas
a|bri|gar
Vèrb
abrigar
- abrigar (oc) dins lo sens de metre a l’abric.
- Protegir del freg, manténer al caud.
- (especialament) Pels vestiments: téner caud, manténer caud.
Portugués
Etimologia
De abrigo amb lo sufix «-gar»
Prononciacion
- Portugal /ɐbɾiˈgaɾ/
- Brasil /abɾiˈga(ɾ)/
Sillabas
a|bri|gar
Vèrb
abrigar
