Blich (Lędziny)
50°07′01″N 19°05′45″E/50,116944 19,095833| część miasta | |
 Widok na Blych oraz wzgórze Klimont | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Konurbacja | |
| Miasto | |
| W granicach Lędzin |
1966–1975, |
| Data założenia |
XVIII wiek |
| Kod pocztowy |
43-140 |
| Tablice rejestracyjne |
SBL |
| SIMC | |
Położenie na mapie Lędzin  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa śląskiego  | |
Położenie na mapie powiatu bieruńsko-lędzińskiego  | |
| 50°07′01″N 19°05′45″E/50,116944 19,095833[3] | |
Blich[1][2] a. Blych[1][4][3] (niem. Bleiche) – część Lędzin[1][2][4] położona na południowym zachodzie miasta.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Nazwa tej części Lędzin pochodzi od słowa blich (miejsce, w którym bielono płótno lniane), ze względu na to, że niegdyś na tym terenie niemieccy tkacze bielili płótno lniane[5].
Tkaczy prawdopodobnie sprowadzono do Lędzin w ramach tzw. kolonizacji fryderycjańskiej przeprowadzonej w 1770[5]. Wtedy, na polecenie ówczesnego księcia pszczyńskiego Fryderyka Erdmanna, osadzono w rejonie lędzińskiego folwarku Kiełpowy około 300 ewangelickich uciekinierów z Kóz koło Bielska[5] (założyli oni tam Hołdunów). Według Ludwika Musioła[6] początki Blychu są nieco wcześniejsze i sięgają lat 40. XVIII wieku, kiedy to zarząd dominialny klucza lędzińskiego (obejmującego folwarki księcia pszczyńskiego w Lędzinach i okolicy) miał osadzić w tym rejonie kilku tkaczy narodowości niemieckiej i wyznania ewangelickiego[5]. Nowi mieszkańcy urządzili nad brzegiem istniejącego wtedy stawu blich płótna lnianego[5]. Ryszard Kaczmarek w monografii historycznej Lędziny. Zarys dziejów[7] potwierdza tezę Ludwika Musioła i pisze, że bielarze pojawili się w tym miejscu jeszcze przed założeniem Hołdunowa – prawdopodobnie około 1740[5]. Pszczyńska kamera książęca sfinansowała im budowę trzech podwójnych domów i zorganizowała całą produkcję oraz odbiór gotowego płótna[5]. Blich podupadł na początku XIX wieku ze względu na brak zamówień[5]. Mieszkańcy Blychu od tego czasu utrzymywali się głównie z pracy na roli[5].
W okresie II Rzeczpospolitej (1922–1939) Blych wchodził w skład gminy Lędziny[7][8]. W latach 1945–1951 Blych należał do gminy zbiorowej Lędziny, a w latach 1951–1954 do gminy Hołdunów. W latach 1954–1956 Blych wchodził w skład gromady Lędziny, którą zniesiono 1 stycznia 1956 w związku z nadaniem jej statusu osiedla[7]. W 1966 Lędziny otrzymały prawa miejskie[7][8] (wówczas Blych stał się częścią miasta), a w latach 1975–1991 wchodziły w skład miasta Tychy[7][8]. Dnia 2 kwietnia 1991 Lędziny odzyskały prawa miejskie[7][8], wtedy Blych stał się ponownie częścią usamodzielnionych Lędzin.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 Państwowy rejestr nazw geograficznych
- 1 2 3 Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT.
- 1 2 Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 6431.
- 1 2 Urząd Miasta Lędziny: Lędziny - Położenie. (pol.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Blych: Bielili (blichowali) i tkali. serwislokalny.com. (pol.).
- ↑ Ludwik Musioł Lędziny. Monografia historyczna, 1953
- 1 2 3 4 5 6 Franciszek Serafin Lędziny. Zarys dziejów, 1998
- 1 2 3 4 Urząd Miasta Lędziny: Lędziny - Rys historyczny. (pol.).
