Przejdź do zawartości

Klebanówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Klebanówka
Клебанівка
Państwo

Image Ukraina

Obwód

Image tarnopolski

Rejon

tarnopolski

Powierzchnia

2.469 km²

Populacja

 

• liczba ludności

508

• gęstość

205.75 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3543

Kod pocztowy

47830

Położenie na mapie hromady Podwołoczyska
Mapa konturowa hromady Podwołoczyska, u góry znajduje się punkt z opisem „Klebanówka”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Klebanówka”
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Klebanówka”
Położenie na mapie rejonu tarnopolskiego
Mapa konturowa rejonu tarnopolskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Klebanówka”
Ziemia49°34′57″N 26°01′27″E/49,582500 26,024167

Klebanówka (ukr. Клебанівка) – wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego[1].

Do 2020 w rejonie podwołoczyskim.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W czasie okupacji niemieckiej ukraińska mieszkanka wsi Zofija Kowalczuk udzielała schronienia Żydowi Aharonowi Segalowi, za co w 1992 roku Instytut Jad Waszem uhonorował ją tytułem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata[2][3].

  • Dwór wybudowany na początku XIX w.[4]. W XIX i na początku XX wieku dobra Klebanówka należały do rodziny Fedorowiczów herbu Oginiec, najpierw do Adriana (1818-1856) później jego syna Tadeusza (1849-1919)[5][6][7][8].

Urodzeni w Klebanówce

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2023-03-16] (ukr.).
  2. ↑ Kovalchuk Zofia. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-06-28]. (ang.).
  3. ↑ КОВАЛЬЧУК ЗОФІЯ. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-06-28]. (ukr.).
  4. ↑ Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 86-88, ISBN 83-04-04229-0, ISBN 83-04-03701-7 (całość).
  5. ↑ Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1901,s. 118;
  6. ↑ Księga adresowa królewskiego stołecznego miasta Lwowa. R. 1902
  7. ↑ Jan Bigo, Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskiem i Księs. Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Z oznaczeniem: Starostw, Sądów powiatowych, Urzędów parafialnych, Urzędów pocztowych i telegraficznych, wraz z odległością tychże w kilometrach od dotyczącej miejscowości, Spisu ludności wedle obliczenia z r. 1890, Właścicieli posiadłości dóbr tabularnych, Zestawienie Sądów obwodowych z przynależnymi Sądami powiatowymi, Wykaz powiatowych Dyrekcyi Skarbu, Spisu posterunków Żandarmeryi i Streszczenie przepisów pocztowych, telegraficznych i telefonicznych, Lwów 1897, s. 83.
  8. ↑ Jan Bigo, Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami [...] w Królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju, Lwów 1904, s. 121,
  9. ↑ Marek Jerzy Minakowski, Zofia hr. Tyszkiewicz-Łohojska h. Leliwa [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2025-08-02] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-07].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IV, Warszawa, 1880–1902, s. 121.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]