Przejdź do zawartości

Zengi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Imad ad-Din Zengi
Zengi
Ilustracja
Ilustracja z XIII w., pochodząca z kroniki Wilhelma z Tyru (Dzieje spraw zamorskich), przedstawiająca śmierć Sanguiusa (Zengiego).
Atabeg Mosulu
Okres

od 1127
do 1146

Atabeg Aleppo
Okres

od 1128
do 1146

Dane biograficzne
Dynastia

Zengidzi

Data urodzenia

1087

Data śmierci

1146

Ojciec

Ak Sunkur al-Hadżib

Dzieci

Nur ad-Din

Imad ad-Din Zengi zwany Zangi lub Zengui lub Zanki (ur. 1087, zm. 1146) – atabeg Mosulu (od 1127) i Aleppo (od 1128), założyciel dynastii Zengidów.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Był synem Ak Sunkura al-Hadżiba, gubernatora Aleppo za panowania Malikszaha I. Karierę polityczną rozpoczął jako namiestnik Al-Basry, gdzie uratował seldżuckiego sułtana Mahmuda podczas przewrotu inspirowanego przez abbasydzkiego kalifa. Jego działania doprowadziły do osłabienia pozycji kalifa, a wdzięczny sułtan mianował Zengiego atabegiem Mosulu w 1127 oraz Aleppo w 1128, jednocząc te dwa miasta.

Zengi, prowadził politykę ekspansywną, zmierzał do rozciągnięcia panowania Turków mosulskich w północnej Syrii. W 1132 podczas jednej z wypraw wojennych przeciwko miastu Tikrit omal nie zginął. Miał być wtedy uratowany przez miejscowego Kurda - Nadżm ad-Din Ajjuba, ojca Saladyna, któremu w nagrodę nadał lenno w dolinie Bekaa w Libanie. W 1144 zdobył kluczowe miasto regionu − Edessę; po jego zajęciu nakazał wymordować sześć tysięcy miejscowych chrześcijan[1].

Imad ad-Din Zengi zmarł niedługo później, zasztyletowany nocą przez eunucha[2], którego przyłapał wcześniej na popijaniu wina z jego kielicha. Schedę po nim w Syrii przejął syn Nur ad-Din.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Amin Maalouf, Wyprawy krzyżowe w oczach Arabów, przeł. K.J. Dąbrowska, Warszawa, Czytelnik 2001, s. 149.
  2. ↑ Stephen O’Shea: Morze Wiary - islam i chrześcijaństwo w świecie śródziemnomorskim doby średniowiecza. Wyd. I. Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis”, 2009, s. 178. ISBN 978-83-7510-087-7.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Stephen O’Shea: Morze Wiary - islam i chrześcijaństwo w świecie śródziemnomorskim doby średniowiecza. Wyd. I. Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis”, 2009, s. 176. ISBN 978-83-7510-087-7.