Syn
Wygląd
Syn (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) rel. w chrześcijaństwie: druga osoba Trójcy Świętej
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik Syn dopełniacz Syna celownik Synowi biernik Syna narzędnik Synem miejscownik Synu wołacz Synu
- przykłady:
- (1.1) W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
- (1.1) Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
- (1.1) Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Syn Boży • Syn Człowieczy
- synonimy:
- (1.1) Syn Boży, Jezus Chrystus, Mesjasz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) Trójca Święta
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) pisane zawsze od dużej litery
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Son
- białoruski: (1.1) Сын m
- bułgarski: (1.1) Син m
- chorwacki: (1.1) Sin m
- czeski: (1.1) Syn m w
- esperanto: (1.1) Filo
- francuski: (1.1) Fils m
- hiszpański: (1.1) Hijo m
- kaszubski: (1.1) Syn m
- łaciński: (1.1) Filius m
- niderlandzki: (1.1) Zoon m
- niemiecki: (1.1) Sohn m
- portugalski: (1.1) Filho m
- rosyjski: (1.1) Сын m
- słowacki: (1.1) Syn m
- szwedzki: (1.1) Son w
- ukraiński: (1.1) Син m
- węgierski: (1.1) Fiú
- włoski: (1.1) Figlio m
- źródła:
- ↑ Ewangelia wg św. Marka 13,32, Biblia Tysiąclecia (tłum. Walenty Prokulski, TJ)