Przejdź do zawartości

apoteoza

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: apoteóza

apoteoza (język polski)

[edytuj]
Image
„Apoteoza (1.2) Herkulesa”
wymowa:
IPA: [ˌapɔtɛˈɔza], AS: [apoteoza], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. otoczenie osoby bądź rzeczy szczególną czcią[1]; zob. też apoteoza w Wikipedii
(1.2) szt. przedstawienie osoby, idei lub wydarzenia w sposób gloryfikujący
(1.3) szt. pełen patosu utwór pochwalny
(1.4) teatr. scena finalna w niektórych przedstawieniach dziewiętnastowiecznych[2]
(1.5) staroż. rel. urzędowa deifikacja człowieka lub zwierzęcia[3]
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1) Są one apoteozą majestatu i wszechpotęgi Jahwe, który otacza miłością ludzkość i potrafi wybaczyć jej najcięższe grzechy, ale także bywa nieubłagany w gniewie i wymierzaniu kar[4].
(1.2) Artysta wykonał „Apoteozę Wenecji” po pożarze w 1577 roku.
składnia:
(1.1) apoteoza + D.
(1.2) apoteoza + D.
kolokacje:
(1.2) apoteoza artysty / eucharystii / Gdańska / Homera / męskości / męstwa / Napoleona / papiestwa / rodu / rodziny / świętego / Trójcy Świętej / Wenecji / wiedzy / wojny / wolności / życia
synonimy:
(1.1) idealizacja, wybielenie, gloryfikacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. apoteozowanie n
czas. apoteozować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἀποθέωσις (apothéōsis) → ubóstwienie[5]; por. łac. apotheosis, franc. apothéose, niem. Apotheose
uwagi:
(1.1) nie mylić z: apoptoza
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Hasło „afirmacja” w: Ewa Rudnicka, Marek Zboralski, Praktycznie najlepszy słownik błędów językowych. Słowa, zdania, wyrażenia (tworzenie i stosowanie), Agencja NOMEN, Poznań 2020, ISBN 978-83-959212-0-9, s. 15.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „apoteoza” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „apoteoza” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  4. ↑ Zenon Kosidowski, Opowieści biblijne, 1963, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. ↑ Michał Głowiński i inni, Podręczny słownik terminów literackich, Warszawa: Open, 1999, s. 27, ISBN 9788385254737, OCLC 749597596 (pol.).